Danshaldið er að víkja

„Skólinn var stofnaður 28. ágúst 1989 og þegar fyrirtæki eru með sömu kennitölu í 25 ár þykja þau svolítið gömul hér á landi. En tíminn hefur liðið ótrúlega hratt,“ segir Kara Arngrímsdóttir, annar eigandi Dansskóla Jóns Péturs og Köru.

Þegar haft er orð á að dansinn haldi eigendunum greinilega ungum segir hún glaðlega að það hljóti bara að vera. „Ég segi það alltaf við mig þegar ég kíki í spegilinn á morgnana!“

Svo er hún beðin að rekja upphafið.

„Fyrsta Íslandsmeistaramót í samkvæmisdansi var haldið 1986. Við Jón Pétur ákváðum að taka þátt í því og byrjuðum þá að dansa saman. Eftir það vorum við fulltrúar Íslands á Evrópu- og heimsmeistaramótum og þegar við vorum búin að taka danskennarapróf 1989 hjá Sigurði Hákonarsyni langaði okkur að stofna dansskóla og gerðum það, alveg græn.

Ég held við höfum ekki séð fyrir okkur þá að við yrðum enn að 25 árum síðar en þetta hefur gengið vel og maðurinn minn hefur verið með okkur í rekstrinum.“

Kara segir dansmenninguna hafa breyst mikið.

„Það er að deyja út að fólk fari út bara til að dansa. Enda eru ekki einu sinni til hús með sæmilegu dansgólfi nema í félagsheimilum úti á landi, þannig að dansinn er mun minni þáttur í félagslífi almennings en var.“

En hvar fær fólk sem lærir hjá ykkur útrás fyrir sína kunnáttu á dansgólfinu?

„Aðallega í dansskólanum. Fólk kemur í danstíma einu sinni í viku yfir veturinn og við erum með einn dansleik á hvorri önn og stundum opnar æfingar þess á milli.“

Kara segir dansinn alltaf að breytast.

„Með diskóinu fór fólk að dansa hvert í sínu lagi og nú dansar það þannig í hringjum og grúppum. En danshaldið er að víkja. Ég tel það afturför því að dansa saman tvö og tvö eflir félagsþroska ungs fólks og dregur úr feimni. Fyrir utan hvað kunnátta í dansi veitir mikið sjálfsöryggi.“

Telur hún vangadansinn í hættu?

„Nei, ég held nú ekki. En það getur verið erfiðara að stíga slík skref þegar fólk er bara að dansa í hring.“

Skólinn er í Valsheimilinu á Hlíðarenda. Þar verður opið hús á laugardaginn milli 13 og 15.  Kara segir verða boðið upp á danssýningar og einhverjar veitingar.

„Okkur langar að sjá fólk sem var hjá okkur fyrir 25 árum, þá sem eru hjá okkur núna og hafa verið í millitíðinni og líka einhverja sem langar að koma og læra að dansa.“