Á Ísland samleið með alræðisvaldhöfum?

Á sama tíma og íslenskir valdhafar auka samkrull við kínversk stjórnvöld hafa þingmenn Evrópuþings farið ýtarlega yfir heimildir sem sýna fram á gróðabrask sömu stjórnvalda með líffæri úr eigin fólki. Niðurstaða Evrópuþingmannanna var nær einróma samþykkt þingsályktunar 12. desember sl. sem fordæmir líffærastuldi (e. forced organ harvesting) Kínastjórnar og hvetur öll aðildarríki til hins sama. Það er því opinbert innan alþjóðasamfélagsins að alræðisríkið sem meirihluti Alþingis vill endilega lögfesta fríverslunarsamning við, fæst við að svipta þegna sína lífi til að búa sér til verðmæti úr líkömum þeirra. Biðtími eftir líffærum er um 2 vikur og fórnarlömbin lifandi lager eigin líffæra.

Margir líta svo á að umræddir glæpir gegn mannhelginni séu eitthvað það óhugnanlegasta sem nokkurt ríkisvald hefur aðhafst. Þeir einstaklingar sem ekki eru sammála kínverska kommúnistaflokknum, t.d. hvað varðar tilgang lífsins, geta án dóms og laga orðið söluvara fyrir stjórnvöld og engrar mannúðar gætt við aflífun fórnarlambanna þar sem deyfilyf geta dregið úr gæðum líffæra þeirra.

Fjarri sannleikanum

Ritskoðuð túlkun eins ríkisfjölmiðils á veruleika 1,3 milljarða fólks hefur blekkt marga vestræna fjölmiðla sem féllu í þá gryfju að telja fréttir af fækkun þrælkunarbúða jákvæðar fyrir þá sem ekki hafa „réttar“ lífsskoðanir í Kína, t.d. lýðræðis- og mannréttindasinna. Sú niðurstaða er þó fjarri sannleikanum því fækkun vinnuþrælkunarbúða hefur þýtt fjölgun eiginlegra fangelsa þar sem pyndingar eru grófari.

Ef smáríki á norðurslóðum er í stakk búið að lögfesta fríverslun við fjölmennasta alræðisríkið ætti það að hafa nægilegt hugrekki og burði til að láta alþjóðasamfélagið heyra með formlegum hætti afstöðu herlausrar og friðsamrar þjóðar til líffærastulda í gróðaskyni.

Ekki síst er formleg afstaða Íslands nauðsynleg þar sem umræddur fríverslunarsamningur hefur að geyma þagnarskylduákvæði sem gæti þvingað íslenska embættismenn til að hylma yfir mannréttindabrot af þeirri stærðargráðu sem hér um ræðir.

Á Spáni hefur bann við kaupum á líffærum frá Kína verið lögfest og fleiri vestræn ríki undirbúa slík lög. Alþjóðlegu læknasamtökin Doctors Against Forced Organ Harvesting hafa á þessu ári safnað einni og hálfri milljón undirskrifta á heimsvísu þar sem skorað er á SÞ að taka á málinu með formlegum hætti. Á síðastliðnu ári skrifuðu margir íslenskir þingmenn, borgarstjóri og borgarfulltrúar undir sömu áskorun.

Afstaða Íslands?

Eitthvað er bogið við mælikvarða þjóðar ef fjárhagslegur gróði vegur þyngra á vogarskálum en mannhelgishugsjónin. Því miður opinberaði utanríkisráðherra þá afstöðu í ræðupúlti Alþingis 23. jan. þar sem hann sagðist andsnúinn því að biðjast afsökunar á  mannréttindabrotum íslenskra stjórnvalda sem umboðsmaður Alþingis staðfesti en brotin voru þjónkun við  kínverskan einræðisherra sem nú er eftirlýstur af Interpol fyrir glæpi gegn mannkyni.

Hver er uppspretta slíkrar blekkjandi hugsunar að telja hagkvæmt að finna samhljóm með alræðisvaldhöfum? Heiðarlegt svar óskast.