Góðar minningar

Leikkonan Þórunn Erna Clausen hefur þurft að læra að lifa upp á nýtt eftir að eiginmaður hennar, Sigurjón Brink, féll frá fyrir þremur árum.



„Mér finnst stundum enn eins og Sjonni hafi rétt skroppið frá og komi aftur til baka. Fráfall hans er óraunverulegt og ég efa að svo óvæntur missir verði nokkurn tímann raunverulegur,“ segir Þórunn, sem á föstudag átti dýrmæta stund með vinum og fjölskyldu Sigurjóns Brink. Þá voru liðin þrjú ár síðan Sjonni féll frá.

„Við hittumst í kirkjugarðinum, gengum saman að leiðinu hans Sjonna, kveiktum á kertum og sungum lögin hans saman. Það var falleg stund og gott að vera saman á þessum degi.“

Þórunn segir tímann ekki lækna sárin heldur geri það bærilegra að lifa með þau.

„Ég sakna Sjonna á hverjum degi og þessi þrjú ár síðan hann dó hafa auðvitað verið virkilega erfið. Höggið var stórt og verður ekkert auðveldara eða minna. Það er verkefni þeirra sem lenda í stórum missi að læra að lifa upp á nýtt og það eru forréttindi að fá að lifa og fylgjast með börnunum sínum alast upp. Stundum á maður kannski erfitt með að sjá það en það er svo óskaplega margt fallegt í lífinu, eins og börnin hans Sjonna sem blómstra öll fjögur og eru ótrúlega sterkar og fallegar mannverur.“



Kynntist ástinni aftur

Þórunn er í stjórn Ljónshjarta, nýrra samtaka fyrir ungar ekkjur og ekkla.

„Ég hef reynt að miðla af reynslu minni og hef þörf fyrir að tala við aðra sem eiga sameiginlega lífsreynslu. Samtökin eru mikilvæg fyrir margar sakir, meðal annars vegna þess að að vissu leyti fer það mikið eftir því hvort fráfall á sér langan aðdraganda eða ber snöggt að hversu sterkt netið er sem grípur syrgjendur. Þetta þarf að laga, bæði fyrir eftirlifandi maka og börn. Það skiptir sköpum að geta leitað í reynslu annarra og yfirleitt er það svo að báðir aðilar hjálpa hvor öðrum; hvort sem þeir eru komnir stutt eða lengra á veg í sorginni.“



Þórunn segir undarleg spor að vera ung ekkja og standa eftir með lítil börn.

„Börn eru ótrúlega dugleg og með mikla aðlögunarhæfni. Þau taka sorgina út í tímabilum og öðruvísi en fullorðnir.“

Hún segir fjölbreytta verkefnavinnu við leik og söng hafa hjálpað sér mikið í sorginni. Þar hafi skipt sköpum að hafa tækifæri til að skapa, hafa eitthvað fyrir stafni og eitthvað til að hlakka til í vinnu.

„Mamma mín, fjölskylda og vinir hjálpuðu mér líka mikið og það að kynnast ástinni aftur. Kærastinn minn, Arne Friðrik Karlsson, er yndislegur maður og hann og dætur hans hafa tekið sonum mínum opnum örmum og reynst þeim óskaplega vel. Það að hafa hann í lífi okkar hefur gert það að verkum að við höfum aftur fundið fegurð og gleði, til dæmis í hversdagsleikanum. Hversdagsleikinn verður nefnilega svo erfiður við svona missi. Ég er samt að sumu leyti eins og tvær manneskjur; önnur er sorgmædd en hin lífsglöð og nýtur lífsins. Ég veit að margir eiga erfitt með að leyfa sér að verða ástfangnir á ný eða sjá hið góða í lífinu eftir áföll, en það er ekki annað í stöðunni en að leyfa sér að lifa áfram og reyna að njóta lífsins á meðan maður fær það og getur.“

„Það hefði Sjonni viljað“

Þórunn segir sára lífsreynsluna hafa breytt sér.

„Þeir sem lenda í miklum missi syrgja á margan hátt sjálfan sig í leiðinni; þá grunlausu manneskju sem þeir voru áður en þeir vissu hve lífið yrði sárt. Þeir sakna áhyggjuleysis, hæfilegs kæruleysis og barnslegrar einlægni sem hverfur við áfallið. Þá verður það svo áþreifanlegt að allt getur horfið á augabragði.“



Sjonni lést af völdum heilablóðfalls að kvöldi 17. janúar 2011 og var einn heima með tveggja og fimm ára gömlum sonum þeirra Þórunnar. Eldri sonurinn hringdi þá í sjúkrabíl.

„Börn leyna á sér og búa oft yfir ótrúlegum styrk. Ég hafði kennt syni okkar símanúmer Neyðarlínunnar og hann hafði séð mig bregðast við þegar bróðir hans datt eitt sinn á höfuðið. Það sagðist hann hafa munað þegar hann hringdi og stóð sig eins og hetja, aðeins fimm ára gamall.“

Þórunn nýtir frítímann vel með sonum sínum.

„Mér finnst að þegar maður á lítil börn eigi maður að gefa þeim þann frítíma sem maður getur. Þau eiga skilið að upplifa og eignast góðar minningar. Við förum í bíó, leikhús, sund og fleira skemmtilegt og á föstudagskvöldum er heilög kósístund með bíómynd og poppkorni heima.“

Um helgina keppti átta ára sonur þeirra Þórunnar og Sjonna í fyrsta sinn í hópfimleikum og sá yngri keppti í fótbolta í fyrsta sinn.

„Þetta var helgi þar sem fjölskyldan naut þess að vera saman og fylgja börnunum eftir í áhugamálum sínum."

Í komandi forkeppni Eurovision á Þórunn texta við lag Vignis Snæs Vigfússonar.

„Eftir að Sjonni dó hef ég í auknum mæli farið að semja lög meðfram textasmíðum og syngja sjálf, en ég gaf út lagið Days Gone By á dánardægri hans í fyrra. Það er gullmoli sem fannst í tölvunni hans, líklega síðasta lagið sem Sjonni samdi. Í vor lýk ég svo söngnámi við Complete Vocal Institute í Kaupmannahöfn og hef uppgötvað alveg nýja hlið á mér í söngnum. Fyrst og fremst er ég þó leikkona og fæ vonandi að takast áfram á við störf í leikhúsi og kvikmyndum í framtíðinni,“ segir Þórunn sem er einnig með 90's þáttinn Algjört möst á Bylgjunni á fimmtudagskvöldum þar sem hún spilar vel valdar perlur frá tíunda áratugnum og fær til sín skemmtilega gesti.

„Í minningu Sjonna hvet ég fólk til að nota tækifærið og hlusta á tónlistina hans. Það hefði Sjonni viljað.“