Ég er heimsforeldri Ólafur Darri Ólafsson skrifar 12. september 2014 07:00 Þegar eldri dóttir mín var yngri veiktist hún það illa að ég þurfti að fara með hana á Læknavaktina. Sem betur fer var hún ekki alvarlega veik og braggaðist fljótt. Mér varð hugsað til þessa í tengslum við nýlega heimsókn mína til Madagaskar. Fyrir foreldra þar í landi geta hósti barns, niðurgangur eða hiti verið upphafseinkenni á hættulegum sjúkdómum sem takmarkaður aðgangur að heilsugæslu og útbreidd vannæring gera síðan enn hættulegri. Ég var staddur á Madagaskar til að kynna mér baráttuna sem heimsforeldrar UNICEF styrkja í hverjum mánuði. Ég heimsótti meðal annars tvö sjúkrahús þar sem UNICEF útvegar lyf og þjálfar starfsfólk. Það var magnað að sjá hvað hægt var að afreka við erfiðar aðstæður og takmarkaðan tækjakost. Ég varð einnig vitni að því hvernig lítil heilsugæslustöð úti á landi getur skipt sköpum fyrir börnin í fátæku þorpunum í kring. Mér gafst tækifæri á að hitta konur sem vinna sem sjálfboðaliðar og fylgjast skipulega með börnunum í þorpinu sínu. Þær eru fyrsta varnarlínan í baráttunni gegn vannæringu og fá fræðslu og þjálfun frá UNICEF. Ég hitti sömuleiðis ungar stúlkur – börn – sem sjá fyrir fátækum fjölskyldum sínum með vændi. Ég verð að viðurkenna að það var sérstaklega átakanleg upplifun. Ljósið í myrkrinu er að UNICEF gerir allt sem hægt er til að hjálpa þeim út úr þessum ömurlegu aðstæðum. Í dag er dagur rauða nefsins. Hann gengur út á að gleðja landsmenn og hvetja þá til að gleðja börn um allan heim með því að gerast heimsforeldrar UNICEF. Ég trúi því að öll börn eigi rétt á að lifa og þroskast, óhult fyrir ofbeldi og misnotkun. Ég trúi því líka að það sé sameiginlegt verkefni okkar allra að gæta barna heimsins. Að berjast fyrir réttindum þeirra. Sem heimsforeldri tilheyri ég hópi sem deilir þessari sannfæringu og það þykir mér vænt um. Dagur rauða nefsins nær hámarki í kvöld í skemmti- og söfnunarþætti á RÚV. Ég hvet öll þau sem eiga þess kost að horfa á þáttinn og gerast heimsforeldrar. Trúið mér, framlag ykkar hjálpar börnum um allan heim. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ísland, já takk Jón Pétur Zimsen Skoðun Bollaleggingar Sigurður Kári Kristjánsson Skoðun Hvers vegna blaktir palestínski fáninn í Gleðigöngunni? Elí Hörpu- og Önundarbur,Bashar Murad Skoðun Höggdeyfir fyrir hverja? Jóhann Páll Jóhannsson Skoðun Já-sjá leiðir til Já-já Guðmundur Edgarsson Skoðun Hvernig tryggjum við börnum okkar framtíð á Íslandi? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Ég hélt að friðurinn væri kominn Sigurður Árni Reynisson Skoðun B verður 8 – umbætur eða umbúðaskipti? Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Blásum til sóknar í menntun með bættum námsgögnum Hulda Birna Kjærnested Baldursdóttir Skoðun Myndum borga fyrir inngöngu Svartfjallalands Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun “Við hefðum aldrei átt að ganga í ESB", sagði engin þjóð aldrei. Eiríkur Ragnarsson skrifar Skoðun Bandaríkin Gunnar Björgvinsson skrifar Skoðun Bollaleggingar Sigurður Kári Kristjánsson skrifar Skoðun Höggdeyfir fyrir hverja? Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Ísland, já takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Já-sjá leiðir til Já-já Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Hvernig tryggjum við börnum okkar framtíð á Íslandi? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvers vegna blaktir palestínski fáninn í Gleðigöngunni? Elí Hörpu- og Önundarbur,Bashar Murad skrifar Skoðun B verður 8 – umbætur eða umbúðaskipti? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Ég hélt að friðurinn væri kominn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Við megum ekki gefa eftir Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Blásum til sóknar í menntun með bættum námsgögnum Hulda Birna Kjærnested Baldursdóttir skrifar Skoðun Sameinumst undir regnboganum: Jafnrétti, inngilding og stolt Clara Ganslandt skrifar Skoðun Mikilvægasta Gleðigangan Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Sjöunda þversögn gervigreindar Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Myndum borga fyrir inngöngu Svartfjallalands Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun The First Yes Is the Crucial Vote Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Sameiginlegur þekkingargrunnur að glatast? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Bæjarstjórnarmyrkrið: Þegar einokunarleyfishafinn gat ekki kveikt ljósið Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Barátta intersex fólks standi styrkum fótum Daníel E. Arnarsson skrifar Skoðun JÁkvæður kvikmyndaframleiðandi Grímar Jónsson skrifar Skoðun Hvað ætlar þú að gera við tímann sem gervigreindin gefur þér? Þórdís Jóna Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Hverju myndi evran skila? - svar til Ásdísar Kristjánsdóttur Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Eigi veldur sá er varar Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Hvað ef ...? Brynjar M. Ólafsson skrifar Skoðun Hlógu þeir líka að Sviss, Ólafur Ragnar? Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Námsmat og einkunnir: Áskoranir og viðhorf Erna Ingibjörg Pálsdóttir skrifar Skoðun Af sannleiksást og vinnuréttindum Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Öndum í poka! Ísland verður í lagi Jóhannes Óli Sveinsson skrifar Skoðun Íslensk, sænsk eða engin króna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Sjá meira
Þegar eldri dóttir mín var yngri veiktist hún það illa að ég þurfti að fara með hana á Læknavaktina. Sem betur fer var hún ekki alvarlega veik og braggaðist fljótt. Mér varð hugsað til þessa í tengslum við nýlega heimsókn mína til Madagaskar. Fyrir foreldra þar í landi geta hósti barns, niðurgangur eða hiti verið upphafseinkenni á hættulegum sjúkdómum sem takmarkaður aðgangur að heilsugæslu og útbreidd vannæring gera síðan enn hættulegri. Ég var staddur á Madagaskar til að kynna mér baráttuna sem heimsforeldrar UNICEF styrkja í hverjum mánuði. Ég heimsótti meðal annars tvö sjúkrahús þar sem UNICEF útvegar lyf og þjálfar starfsfólk. Það var magnað að sjá hvað hægt var að afreka við erfiðar aðstæður og takmarkaðan tækjakost. Ég varð einnig vitni að því hvernig lítil heilsugæslustöð úti á landi getur skipt sköpum fyrir börnin í fátæku þorpunum í kring. Mér gafst tækifæri á að hitta konur sem vinna sem sjálfboðaliðar og fylgjast skipulega með börnunum í þorpinu sínu. Þær eru fyrsta varnarlínan í baráttunni gegn vannæringu og fá fræðslu og þjálfun frá UNICEF. Ég hitti sömuleiðis ungar stúlkur – börn – sem sjá fyrir fátækum fjölskyldum sínum með vændi. Ég verð að viðurkenna að það var sérstaklega átakanleg upplifun. Ljósið í myrkrinu er að UNICEF gerir allt sem hægt er til að hjálpa þeim út úr þessum ömurlegu aðstæðum. Í dag er dagur rauða nefsins. Hann gengur út á að gleðja landsmenn og hvetja þá til að gleðja börn um allan heim með því að gerast heimsforeldrar UNICEF. Ég trúi því að öll börn eigi rétt á að lifa og þroskast, óhult fyrir ofbeldi og misnotkun. Ég trúi því líka að það sé sameiginlegt verkefni okkar allra að gæta barna heimsins. Að berjast fyrir réttindum þeirra. Sem heimsforeldri tilheyri ég hópi sem deilir þessari sannfæringu og það þykir mér vænt um. Dagur rauða nefsins nær hámarki í kvöld í skemmti- og söfnunarþætti á RÚV. Ég hvet öll þau sem eiga þess kost að horfa á þáttinn og gerast heimsforeldrar. Trúið mér, framlag ykkar hjálpar börnum um allan heim.
Skoðun Hvers vegna blaktir palestínski fáninn í Gleðigöngunni? Elí Hörpu- og Önundarbur,Bashar Murad skrifar
Skoðun Blásum til sóknar í menntun með bættum námsgögnum Hulda Birna Kjærnested Baldursdóttir skrifar
Skoðun Bæjarstjórnarmyrkrið: Þegar einokunarleyfishafinn gat ekki kveikt ljósið Arnar Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvað ætlar þú að gera við tímann sem gervigreindin gefur þér? Þórdís Jóna Ingigerðardóttir skrifar