Er rafmynt öruggari en kreditkort til að versla á netinu? Hilmar Jónsson skrifar 16. júlí 2014 13:32 Uppúr síðustu aldamótum fór verslun og þjónusta á netinu að verða jafn sjálfsögð og önnur verslun. Verslun á netinu telst almennt örugg en til að versla á netinu er algengast að nota kreditkort. Kreditkortin eru ágæt en þau voru ekki hönnuð fyrir verslun á netinu. Kreditkortin byggjast á kerfi þar sem við gefum alltaf sömu upplýsingar til söluaðila og treystum þeim þannig fyrir þeim. Þetta væri eins og við þyrftum að treysta fréttaveitu fyrir notendanafni og lykilorði að Facebook þegar við líkum við frétt. Þá þyrftum við að treysta fréttaveitunni fyrir að misnota ekki aðganginn ásamt því að halda upplýsingunum öruggum. Fæstir myndu nokkurn tíma líka við frétt ef þetta væri raunin. Þegar það kemur að greiðslu á netinu höfum við samt lítið val. Þegar verslað er á netinu setjum við kreditkortanúmerið okkar inn í kerfi söluaðila ásamt þeim upplýsingum sem þarf til að búa til greiðslu. Söluaðilinn tekur þessar upplýsingar síðan og sendir þær áfram til kreditkortafyrirtækisins og biður um greiðslu.Kreditkortin byggja á trausti til söluaðila Við þurfum þannig að treysta söluaðilunum fyrir notendanafninu okkar (kreditkortanúmerinu) og lykilorðinu (ccv númerinu). Við verðum þannig að treysta því að söluaðilarnir verndi þessar upplýsingar nægilega vel fyrir þeim sem vilja stela þeim og að söluaðilarnir misnoti þessar upplýsingar ekki sjálfir. Kreditkortin eru einnig háð því að við höfum aðgang að bankaþjónustu. Þá krefjast þau þess að bankinn treysti því að við greiðum um hver mánaðarmót okkar kreditkortaskuld. Fyrirframgreidd kreditkort hafa að einhverju leyti hjálpað fólki sem getur ekki fengið hefðbundin kreditkort en það er enn fullt af fólki sem ætti að hafa fjárhagslegt frelsi sem getur ekki fengið kreditkort eða einfaldlega vill það ekki.Rafmyntin leysir vanda kreditkortanna á netinu Kerfi rafmyntarinnar leysir þessi tvö vandamál. Kerfið virkar meira eins og reiðufé á netinu. Við ákveðum hvað mikið við tökum úr rafmyntarveskinu og hvert það fer án þess að gefa söluaðilanum notendanafn og lykilorð okkar. Við einfaldlega sendum rafmynt á myntfang sem við fáum upp gefið hjá söluaðila og söluaðilinn sér að við höfum greitt. Þannig hefur söluaðili aldrei aðgang að okkar myntfangi eða meiri persónuupplýsingum en við kærum okkur um eins og er algengt þegar kreditkort eru notuð. Rafmyntin krefst þess ekki að við höfum aðgang að bankaþjónustu. Á Íslandi er kannski erfitt að ímynda sér þetta en það er auðvelt að sjá fyrir sér að sumir hafi ekki aðgang að kreditkorti eða vilji ekki vera með það. Þá er hægt að versla með rafmynt á netinu með lágmarks tilkostnaði og án þess að skuldbinda sig til að gera nokkurn hlut síðar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ekki í okkar nafni Hópur félagsmanna Samfylkingarinnar og óflokksbundið jafnaðarfólk Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson Skoðun Hinn sjö mánaða Sam Fahd Abu Haikal Sveinn Þórhallsson Skoðun Við viljum ekki ölmusu, við viljum fá að koma heim Dagmar Valsdóttir Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson Skoðun Kæru landar – af hverju eigum við að segja nei í ágúst? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Djarfar senur klipptar út Elías Blöndal Guðjónsson Skoðun Eyja með stöðugt gengi, lítið atvinnuleysi og lága húsnæðisvexti Svanborg Sigmarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Það er verið að efla framhaldsskóla og verkmenntun Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Seiðkarlar fyrri alda Steingrímur Gunnarsson skrifar Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson skrifar Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað varð um gangbrautirnar? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Árnar eru ekki hreinsistöð fyrir sjókvíaeldi Brynjar Arnason skrifar Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Djarfar senur klipptar út Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Hinn sjö mánaða Sam Fahd Abu Haikal Sveinn Þórhallsson skrifar Skoðun Eyja með stöðugt gengi, lítið atvinnuleysi og lága húsnæðisvexti Svanborg Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Við viljum ekki ölmusu, við viljum fá að koma heim Dagmar Valsdóttir skrifar Skoðun Ekki í okkar nafni Hópur félagsmanna Samfylkingarinnar og óflokksbundið jafnaðarfólk skrifar Skoðun Mannúðin sett í varðhald í brottfararbúðum Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Óuppfyllt loforð í húsnæðismálum í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Ísland vísar veginn í beinni nýtingu jarðhita Nótt Thorberg skrifar Skoðun Gjafakvótakerfið sem ráðherra Viðreisnar vill ekki kannast við Jón Kaldal skrifar Skoðun Hvað á að gera við afa? Stefanía Fanney Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Vandræðagangur ráðuneytis við kerfisbreytingar setur þingnefnd í vanda Leifur Þorkelsson skrifar Skoðun Hugleiðingar um heimili fyrir færniskert fólk á ýmsum aldri Sigrún Huld Þorgrímsdóttir skrifar Skoðun Verðbólga eða atvinnuleysi, hvort viltu frekar? Elliði Vignisson skrifar Skoðun Um brottfararstöð og vistun barna Grímur Grímsson,Víðir Reynisson,Sandra Sigurðardóttir,Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir,Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Kæru landar – af hverju eigum við að segja nei í ágúst? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Stöðugleiki eða sveigjanleiki Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Lágt atvinnuleysi? Lítum á tölurnar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Nýtt kvótakerfi í sjókvíaeldi — á kostnað landeigenda og veiðiréttarhafa Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Heilbrigðiseftirlit á heima í nærumhverfinu Kolbrún Georgsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna styðja Íslendingar dánaraðstoð og hvað veldur andstöðu? Ingrid Kuhlman skrifar Sjá meira
Uppúr síðustu aldamótum fór verslun og þjónusta á netinu að verða jafn sjálfsögð og önnur verslun. Verslun á netinu telst almennt örugg en til að versla á netinu er algengast að nota kreditkort. Kreditkortin eru ágæt en þau voru ekki hönnuð fyrir verslun á netinu. Kreditkortin byggjast á kerfi þar sem við gefum alltaf sömu upplýsingar til söluaðila og treystum þeim þannig fyrir þeim. Þetta væri eins og við þyrftum að treysta fréttaveitu fyrir notendanafni og lykilorði að Facebook þegar við líkum við frétt. Þá þyrftum við að treysta fréttaveitunni fyrir að misnota ekki aðganginn ásamt því að halda upplýsingunum öruggum. Fæstir myndu nokkurn tíma líka við frétt ef þetta væri raunin. Þegar það kemur að greiðslu á netinu höfum við samt lítið val. Þegar verslað er á netinu setjum við kreditkortanúmerið okkar inn í kerfi söluaðila ásamt þeim upplýsingum sem þarf til að búa til greiðslu. Söluaðilinn tekur þessar upplýsingar síðan og sendir þær áfram til kreditkortafyrirtækisins og biður um greiðslu.Kreditkortin byggja á trausti til söluaðila Við þurfum þannig að treysta söluaðilunum fyrir notendanafninu okkar (kreditkortanúmerinu) og lykilorðinu (ccv númerinu). Við verðum þannig að treysta því að söluaðilarnir verndi þessar upplýsingar nægilega vel fyrir þeim sem vilja stela þeim og að söluaðilarnir misnoti þessar upplýsingar ekki sjálfir. Kreditkortin eru einnig háð því að við höfum aðgang að bankaþjónustu. Þá krefjast þau þess að bankinn treysti því að við greiðum um hver mánaðarmót okkar kreditkortaskuld. Fyrirframgreidd kreditkort hafa að einhverju leyti hjálpað fólki sem getur ekki fengið hefðbundin kreditkort en það er enn fullt af fólki sem ætti að hafa fjárhagslegt frelsi sem getur ekki fengið kreditkort eða einfaldlega vill það ekki.Rafmyntin leysir vanda kreditkortanna á netinu Kerfi rafmyntarinnar leysir þessi tvö vandamál. Kerfið virkar meira eins og reiðufé á netinu. Við ákveðum hvað mikið við tökum úr rafmyntarveskinu og hvert það fer án þess að gefa söluaðilanum notendanafn og lykilorð okkar. Við einfaldlega sendum rafmynt á myntfang sem við fáum upp gefið hjá söluaðila og söluaðilinn sér að við höfum greitt. Þannig hefur söluaðili aldrei aðgang að okkar myntfangi eða meiri persónuupplýsingum en við kærum okkur um eins og er algengt þegar kreditkort eru notuð. Rafmyntin krefst þess ekki að við höfum aðgang að bankaþjónustu. Á Íslandi er kannski erfitt að ímynda sér þetta en það er auðvelt að sjá fyrir sér að sumir hafi ekki aðgang að kreditkorti eða vilji ekki vera með það. Þá er hægt að versla með rafmynt á netinu með lágmarks tilkostnaði og án þess að skuldbinda sig til að gera nokkurn hlut síðar.
Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir Skoðun
Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar
Skoðun Eyja með stöðugt gengi, lítið atvinnuleysi og lága húsnæðisvexti Svanborg Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Vandræðagangur ráðuneytis við kerfisbreytingar setur þingnefnd í vanda Leifur Þorkelsson skrifar
Skoðun Hugleiðingar um heimili fyrir færniskert fólk á ýmsum aldri Sigrún Huld Þorgrímsdóttir skrifar
Skoðun Um brottfararstöð og vistun barna Grímur Grímsson,Víðir Reynisson,Sandra Sigurðardóttir,Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir,Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar
Skoðun Nýtt kvótakerfi í sjókvíaeldi — á kostnað landeigenda og veiðiréttarhafa Jóhann Helgi Stefánsson skrifar
Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir Skoðun