Skalf, stamaði og svitnaði þegar hann færði nauðgaranum kaffi

Árni Viljar Árnason Skjóldal segist vorkenna manninum sem nauðgaði honum. Hann neitar að vera fórnarlamb og langar til að tilheyra þeim hópi fólks sem stigið hefur fram og sagt sögu sína. Hann hafi ein skilaboð til fólks sem hafi lent í árás á borð við nauðgun.

„Þið eruð ekki fórnarlömb, ekki í mínum augum allavega. Við erum survivors,“ segir Árni í opnum pistli sem hann birtir á Fésbókarsíðu sinni. Hann segir að stundum komi dagar þar sem kvikni á peru í hausnum á honum og hann átti sig á því því hversu heppinn einstaklingur hann sé með fólkið sem standi honum næst.

„Oft og mörgum sinnum í gegnum lífið hefur mig langað til að gjörsamlega gefast upp, en alltaf birtist mér einhver hendi sem dregur mig upp. Svo þið sem eigið þessar hendur, og ég veit að þið vitið hverjir þið eruð: Takk, ég elska ykkur.“

Langaði að hrækja í kaffið

Árni segist hafa farið út að skokka fyrir um mánuði. Honum hafi aldrei getað dottið í hug hversu miklu betur honum myndi líða eftir skokkið. Ástæða þess var sú að honum hafi liðið illa eftir að hafa þurft að afgreiða manninn sem nauðgaði honum. Færa honum kaffi. Hann hreyfi sig allajafna ekki mikið en skokkið hafi létt lund hans til muna.

„Hann virtist ekkert kannast neitt við mig, en lord þekkti ég hann. Það var erfitt, ég skalf, stamaði, svitnaði og kaffið hans var eflaust vont,“ segir Árni. Honum hafi látið sér detta í hug að hrækja í kaffið en ekki gert það. Hann hafi litið á manninn og vorkennt honum.

„Ég vorkenndi honum fyrir að vera svona veikur, fyrir það að þurfa lifa með því sem hann gerði mér allt sitt líf.“

Heimurinn hrundi

Árni bendir á að maðurinn sé þó ekki sá eini sem þurfi að lifa með slæma samvisku. Það gildi um fleiri sem hann hafi hitt á lífsleiðinni.

„(Það) eru líka 15-16 ára strákarnir sem tjóðruðu mig niður 13 ára gamlan og notuðu líkama minn eins og þeim lysti. Þann atburð lokaði ég algjörlega inni,“ segir Árni. Þeim atburði hafi hann ekki deilt með neinum og algjörlega lokað inni hjá sér.

„Þetta gerðist ekki, ég vissi ekki af þessu, fólkið í kringum mig vissi ekki af þessu. Enginn. Þetta þannig séð gleymdist,“ segir Árni. Allt þangað til honum var nauðgað árið 2010.

„Heimurinn hrundi og lífsviljinn var svo gott sem alveg farinn. En þessar hendur sem ég tala um hér fyrir ofan komu mér til bjargar, þær studdu við bakið á mér, sýndu mér skilning, knúsuðu mig þegar ég þurfti á því að halda og hlustuðu á mig þegar ég þarfti að fá útrás.“

Árni segist vera svo þakklátur að hann gæti sprungið.

„Foreldrar, bræður, systur, vinir og vinkonur. Ég vona svo innilega að ég gefi ykkur það sem þið gefið mér. Þið eruð best.“

Árni gaf Vísi góðfúslegt leyfi til að birta pistilinn en fyrir neðan hann má finna tónlistarmyndband með laginu Happy Home með Hedegaard sem Árni deildi ásamt pistlinum.

Post by Árni Viljar Árnason Skjóldal.