Horfum til austurs Ragnar Guðmundsson skrifar 21. september 2013 06:00 Einn kaldan en fagran morgun stóð ég við vaskinn og rakaði þykk hárin úr andliti mér. Mér varð litið í spegilinn og samstundis flögraði sú hugsun í huga mér hvað mannskepnan sé grimm. Einelti, heimsstyrjaldir og allt þar á milli eru birtingarmyndir þessa dýrs sem býr í brjósti okkar, sem þráir ekkert heitar en að brjótast fram með heift og ofbeldi. Tilgangsleysi lýsir best stríðinu í Sýrlandi, valdfýsn og kúgunartilburðir. Vesturlönd geta að sjálfsögðu ekki staðið hjá en stefnan er röng. Það er ekki nóg að senda þessar eldfimu bréfdúfur, flugskeytin, á Assad einvörðungu. Að sjálfsögðu þarf að sprengja báðar hliðar til jafns. Myndbandsupptaka af uppreisnarmönnum sem leggja sér mannshjarta til munns hefur vakið mikla reiði meðal almennings en Obama og félagar sjá ekkert athugavert við það. Þessum mönnum þurfa þeir að koma til varnar. Rússneski steinþursinn Vladimír Pútín hefur í þessum deilum risið eins og fönix úr ösku brenndra hermanna og stendur í vegi fyrir loftárásum Bandaríkjamanna við litla hrifningu Bandaríkjastjórnar. Þessi friðarhugsun hr. Pútíns fær mann til að hugsa hvort það væri ekki betra ef Sigmundur Davíð byði honum í heimsókn hingað á land, í stað Obama, þar sem þeir gætu skipst á skópörum og rætt um frið og mannréttindi. Það er lítið sem truflar friðinn hér á landi ísa annað en vindurinn sem klórar í glerið og stöku köttur sem breimar. Þegar íslenskt barn missir bolta sinn út á götu er helsti óvinurinn brjálaðir ökumenn borgarinnar. Í Sýrlandi er helsta ógnin hins vegar fjarstýrð morðtól Bandaríkjastjórnar. Í Utah sitja þeir með stýripinna og franskar. Slíkir menn munu aldrei skilja þá mannlegu eymd sem býr þarna á bak við. Fyrir þeim gætu þeir allt eins spilað eitthvert tölvuspil. Kæru Íslendingar, hendur okkar eru blóði drifnar. Við þurfum að slíta stjórnmálasambandi við Bandaríkjastjórn strax í dag! Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Af hverju fer sérsveitin í fleiri útköll? Davíð Bergmann Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal Skoðun Ég kvíði eftirköstum ESB-kosninganna - Óháð niðurstöðu Þorsteinn Magnússon Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Heiðrún Jónsdóttir Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir Skoðun Dregur Útlendingastofnun úr samkeppnishæfni Háskóla Íslands? Rob Chantrey Skoðun Er Ísland með landslið í fótbolta? Jón Páll Haraldsson Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson Skoðun Skoðun Skoðun Dregur Útlendingastofnun úr samkeppnishæfni Háskóla Íslands? Rob Chantrey skrifar Skoðun Ég kvíði eftirköstum ESB-kosninganna - Óháð niðurstöðu Þorsteinn Magnússon skrifar Skoðun Ævisaga krónunnar Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Er Ísland með landslið í fótbolta? Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Hví ekki að velja eitthvað ódýrara en evru? Jóhann Óli Eiðsson skrifar Skoðun Ef Ísland væri gosdrykkur Geir Gígja skrifar Skoðun Af hverju fer sérsveitin í fleiri útköll? Davíð Bergmann skrifar Skoðun Frá leikgleði til afreka Willum Þór Þórsson skrifar Skoðun Ekki éta útsæðið Jóhannes Þór Skúlason skrifar Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Heiðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir skrifar Skoðun Réttarríki fyrir lengra komna Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað er að því að vera heimsborgari? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar sauðfé verður á vegi okkar Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir skrifar Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson skrifar Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal skrifar Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson skrifar Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson skrifar Sjá meira
Einn kaldan en fagran morgun stóð ég við vaskinn og rakaði þykk hárin úr andliti mér. Mér varð litið í spegilinn og samstundis flögraði sú hugsun í huga mér hvað mannskepnan sé grimm. Einelti, heimsstyrjaldir og allt þar á milli eru birtingarmyndir þessa dýrs sem býr í brjósti okkar, sem þráir ekkert heitar en að brjótast fram með heift og ofbeldi. Tilgangsleysi lýsir best stríðinu í Sýrlandi, valdfýsn og kúgunartilburðir. Vesturlönd geta að sjálfsögðu ekki staðið hjá en stefnan er röng. Það er ekki nóg að senda þessar eldfimu bréfdúfur, flugskeytin, á Assad einvörðungu. Að sjálfsögðu þarf að sprengja báðar hliðar til jafns. Myndbandsupptaka af uppreisnarmönnum sem leggja sér mannshjarta til munns hefur vakið mikla reiði meðal almennings en Obama og félagar sjá ekkert athugavert við það. Þessum mönnum þurfa þeir að koma til varnar. Rússneski steinþursinn Vladimír Pútín hefur í þessum deilum risið eins og fönix úr ösku brenndra hermanna og stendur í vegi fyrir loftárásum Bandaríkjamanna við litla hrifningu Bandaríkjastjórnar. Þessi friðarhugsun hr. Pútíns fær mann til að hugsa hvort það væri ekki betra ef Sigmundur Davíð byði honum í heimsókn hingað á land, í stað Obama, þar sem þeir gætu skipst á skópörum og rætt um frið og mannréttindi. Það er lítið sem truflar friðinn hér á landi ísa annað en vindurinn sem klórar í glerið og stöku köttur sem breimar. Þegar íslenskt barn missir bolta sinn út á götu er helsti óvinurinn brjálaðir ökumenn borgarinnar. Í Sýrlandi er helsta ógnin hins vegar fjarstýrð morðtól Bandaríkjastjórnar. Í Utah sitja þeir með stýripinna og franskar. Slíkir menn munu aldrei skilja þá mannlegu eymd sem býr þarna á bak við. Fyrir þeim gætu þeir allt eins spilað eitthvert tölvuspil. Kæru Íslendingar, hendur okkar eru blóði drifnar. Við þurfum að slíta stjórnmálasambandi við Bandaríkjastjórn strax í dag!
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar