Friðlýsing minksins

Rétt fyrir kosningar lufsaðist gamla ríkisstjórnin til þess að samþykkja endurskoðun laga um dýravelferð, þar er sú byltingarklausa að dýr séu skyni gæddar verur en ekki skynlausar skepnur. Ekki má lengur gelda grísi deyfingarlaust og klippa af þeim halann og rífa úr þeim tennurnar. Ha?…

Nú geta þeir sem ekki vilja borða verksmiðjuframleidd dýr valið vistvænan landbúnað, en þó er það nú svo að það sem heitir á Íslandi vistvæn framleiðsla á til dæmis svínakjöti þýðir að svínin sjá aldrei sólina og koma aldrei út undir bert loft áður en þeim er slátrað í gasklefa; þetta kjöt er hægt að nálgast eftir krókaleiðum og er rándýrt; hin svokölluðu vistvænu svín éta meira af efnablönduðu korni en minna af efnablönduðum sláturhúsaúrgangi frá minkabúum og makrílbræðslum og svínabúum, en hrein svínafita þykir fyrsta flokks svínafóður bæði hér og í Danmörku. Vistvænu svínin enda í gasklefanum eins og hver önnur svín í verksmiðjubúunum.

Vandamál í mannheimi

Hvernig eigi að aflífa hefur lengi verið vandamál í mannheimi. Er það hnífurinn, helgríman, rafmagnið eða gasið? Hvað er mannúðlegast? Á minkabúum leysir svokallaður dauðakassi þetta vandamál, það er þéttur kassi með slöngu sem tengd er við dráttarvélarmótor, dýrin eru tekin úr ævilangri inniveru sinni í níðþröngum vírgrindarbúrum og hrúgað ofan í þennan dauðakassa og kæfð með útblæstri vélarinnar. Þetta heitir umhverfisvæn búgrein. Svo eru dýrin fláð, skinnin fara á markað og knýja hjól atvinnulífsins og húðlausu hræjunum er ekið á vistvænu svínabúin og knýja sjálft lífið áfram.

Frá og með næstu áramótum verður bannað að drekkja öllum dýrum nema minkinum, Alþingi gat ekki annað en samþykkt að löglegt væri að drekkja minkum enda myndu annars margir ríkisstarfsmenn missa vinnuna sína við að drekkja þeim. Íslendingar líta svo á að öll dýr séu skyni bornar verur nú til dags nema minkurinn, hann er alltaf réttdræpur með hvaða aðferðum sem er, því hann slapp úr útrýmingarbúðunum og er aðskotadýr í íslenskri náttúru og honum ber að gereyða.

Nú er ætlun að reisa stærsta minkabú landsins í hinum frjóa bæ Þorlákshöfn þar sem í kjölfar fréttar um hámarksverðs á minkaskinnum var farið í ákafa hugmyndavinnu. En hvert liggur leið af toppnum nema niður á við í endalausri fjallgöngu markaðarins? Hefði ekki verið gáfulegra að byggja Helvíti í Þorlákshöfn fyrir minkana þegar markaðsverðið var í sögulegu lágmarki svo leiðin lægi að minnsta kosti eitthvað upp á við þegar loðdýrabændur, sem eru í raun engir bændur, heldur böðlar, þegar loðdýraböðlarnir fara að troða gyðingunum í dauðakassann?

Á réttri leið?

Á meðan Vestur-Evrópuþjóðir banna loðdýrarækt með lögum vegna siðleysis greinarinnar gera íslensk stjórnvöld sér vonir um að Kínverjar komi hingað til þess að kenna okkur að kvelja dýr í áður óþekktu magni. Erum við á réttri leið hérna? Minkurinn er svo sannarlega skyni fædd og skyni gædd skepna, ekkert dýr hefur aðlagast íslenskri náttúru jafnvel og minkurinn, hann er fæddur fyrir Ísland, í raun ætti minkurinn að verða táknmynd Íslands sem tækifærissinnaður vargur. Sosum ekki ólíkur fálkanum í eðli sínu.

Ef það er of stórt skref inn í nútímann mætti gera refinn að táknmynd Íslands á okkar þjóðmenningarlegu tímum, rebbi er fyrsti landneminn með spena. Þeir sem lifa á spena Ríkisins ættu að vera ánægðir með það. Að mínum dómi ætti að friða minkinn og refinn og bjóða minkamorðingjum og refamorðingjum Ríkisins listamannalaun til þess að miðla reynslu sinni með listrænum hætti til okkar hinna sem vitum lítið um grimmd þessara skaðvalda. Og ef minkurinn og refurinn drepa þá alla fugla landsins og éta öll lömbin og eyðileggja allt sem miður fer úti á landi, þá bara gera þeir það. Þann dag munu þeir verða uppiskroppa með fæðu og útrýmast af sjálfu sér og öllum verður að ósk sinni.