Nýtt kennaranám Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar 28. maí 2013 12:00 Í Fréttablaðinu þann 24. maí sl. birtist pistill eftir Pawel Bartoszek um lengingu kennaranáms þar sem hann leggur til að það verði stytt aftur, m.a. til að auka aðsókn í námið. Tillögur um lengingu kennaranáms hafa verið lengi í umræðu hér á landi, m.a. vegna þess að námið hefur verið styttra hér en víðast hvar í Evrópu. Sterk rök renna stoðum undir þá ákvörðun stjórnvalda að lengja grunnmenntun kennara sem lið í því að bæta íslenskt menntakerfi, einungis fáein eru dregin fram hér. Í fyrsta lagi hafa fjölmargar rannsóknarniðurstöður leitt í ljós að þekking og hæfni kennara er sá þáttur sem hefur hvað mest áhrif á gæði skólastarfs. Í öðru lagi er lenging kennaranámsins nauðsynleg í ljósi þess hve flókið kennarastarfið er og samfélagslega mikilvægt. Krafa um aukinn árangur og betri menntun fyrir alla er eðlileg og verður áleitnari eftir því sem þekking vex á því hvað hefur áhrif á nám og hvað má gera til að stuðla að betri menntun. Auk þess að takast á við flókin og ögrandi viðfangsefni á hverjum degi eru kennarar leiðtogar; þeim er ætlað að þróa skólastarfið áfram, hver á sínu sviði. Í þriðja lagi má nefna samanburð við önnur lönd sem við lítum til sem fyrirmynda. Þar er kennaranám fjögur til fimm ár. Í Finnlandi er til að mynda krafist meistaragráðu og hefur verið svo í áratugi. Alkunna er hversu framarlega finnska menntakerfið stendur í alþjóðlegum samanburði. Áhrif á aðsóknina Aðsókn í kennaranám við Menntavísindasvið hefur hægt og sígandi dregist saman síðasta áratug og því langsótt að tengja það beint við lagabreytingar 2008. Minnkandi aðsókn hefur verið áhyggjuefni annars staðar á Norðurlöndunum ekki síður en hér, nema í Finnlandi þar sem kennaranám er ein af eftirsóttustu námsleiðunum. Laun kennara eru lág hér á landi, á því leikur enginn vafi. Hins vegar er óljóst hversu mikil áhrif væntingar um laun að loknu námi hafa á starfsval. Þau eru án efa eitt af mörgum atriðum sem hafa áhrif ásamt viðfangsefnum, starfsumhverfinu og virðingu fyrir starfinu. Hér á landi velja sér fjölmargir nám, bæði grunn- og meistaranám, sem ekki gefur endilega fyrirheit um há laun og jafnvel alls ekki tryggingu fyrir starfi. Fyrsti hópurinn útskrifast úr nýju kennaranámi vorið 2014 og því er of snemmt að segja til um áhrif á laun. Áður fyrr var algengt að fólk færi í kennaranám án þess að hafa ætlað sér að verða kennarar. Kennaranámið hafði, og hefur enn, faglega breidd og fólk með þetta nám að baki hefur átt auðvelt með að fá vinnu við önnur störf en kennslu. Margir af brautskráðum kennurum hverfa til annarra starfa strax að loknu námi og auk þess leitar stór hópur kennara annars starfsvettvangs eftir eitt til tvö ár í kennslustarfi. Niðurstöður (TALIS) könnunar 2009 gáfu til kynna að þetta gæti verið allt að helmingur kennara. Nú eru margar námsleiðir í boði sem bjóða upp á sömu breidd. Þeir sem nú velja kennaranám eru ákveðnari en fyrri nemendahópar í að starfa við kennslu og munu því að öllum líkindum skila sér betur til starfa í skólum landsins. Það væri fráleitt að víkja frá þeirri stefnu að lengja kennaranámið. Hún mun til lengri tíma litið efla og bæta íslenskt menntakerfi. Reynslan gefur ástæðu til að ætla að dvínandi aðsókn sé tímabundin, auk þess sem sterkari nemendur innritast í námið eftir lengingu þess, gagnstætt því sem haldið hefur verið fram. Kennarar eru sérfræðingar sem sinna einni af mikilvægustu grunnstoðum samfélagsins. Þar þarf að vera valinn maður í hverju rúmi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun Skoðun Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson skrifar Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Pólitískir vindhanar sem vilja nú hafa afstöðu af þjóð Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun „Við hefðum aldrei átt að ganga í ESB,“ sagði engin þjóð aldrei Eiríkur Ragnarsson skrifar Skoðun Bandaríkin Gunnar Björgvinsson skrifar Sjá meira
Í Fréttablaðinu þann 24. maí sl. birtist pistill eftir Pawel Bartoszek um lengingu kennaranáms þar sem hann leggur til að það verði stytt aftur, m.a. til að auka aðsókn í námið. Tillögur um lengingu kennaranáms hafa verið lengi í umræðu hér á landi, m.a. vegna þess að námið hefur verið styttra hér en víðast hvar í Evrópu. Sterk rök renna stoðum undir þá ákvörðun stjórnvalda að lengja grunnmenntun kennara sem lið í því að bæta íslenskt menntakerfi, einungis fáein eru dregin fram hér. Í fyrsta lagi hafa fjölmargar rannsóknarniðurstöður leitt í ljós að þekking og hæfni kennara er sá þáttur sem hefur hvað mest áhrif á gæði skólastarfs. Í öðru lagi er lenging kennaranámsins nauðsynleg í ljósi þess hve flókið kennarastarfið er og samfélagslega mikilvægt. Krafa um aukinn árangur og betri menntun fyrir alla er eðlileg og verður áleitnari eftir því sem þekking vex á því hvað hefur áhrif á nám og hvað má gera til að stuðla að betri menntun. Auk þess að takast á við flókin og ögrandi viðfangsefni á hverjum degi eru kennarar leiðtogar; þeim er ætlað að þróa skólastarfið áfram, hver á sínu sviði. Í þriðja lagi má nefna samanburð við önnur lönd sem við lítum til sem fyrirmynda. Þar er kennaranám fjögur til fimm ár. Í Finnlandi er til að mynda krafist meistaragráðu og hefur verið svo í áratugi. Alkunna er hversu framarlega finnska menntakerfið stendur í alþjóðlegum samanburði. Áhrif á aðsóknina Aðsókn í kennaranám við Menntavísindasvið hefur hægt og sígandi dregist saman síðasta áratug og því langsótt að tengja það beint við lagabreytingar 2008. Minnkandi aðsókn hefur verið áhyggjuefni annars staðar á Norðurlöndunum ekki síður en hér, nema í Finnlandi þar sem kennaranám er ein af eftirsóttustu námsleiðunum. Laun kennara eru lág hér á landi, á því leikur enginn vafi. Hins vegar er óljóst hversu mikil áhrif væntingar um laun að loknu námi hafa á starfsval. Þau eru án efa eitt af mörgum atriðum sem hafa áhrif ásamt viðfangsefnum, starfsumhverfinu og virðingu fyrir starfinu. Hér á landi velja sér fjölmargir nám, bæði grunn- og meistaranám, sem ekki gefur endilega fyrirheit um há laun og jafnvel alls ekki tryggingu fyrir starfi. Fyrsti hópurinn útskrifast úr nýju kennaranámi vorið 2014 og því er of snemmt að segja til um áhrif á laun. Áður fyrr var algengt að fólk færi í kennaranám án þess að hafa ætlað sér að verða kennarar. Kennaranámið hafði, og hefur enn, faglega breidd og fólk með þetta nám að baki hefur átt auðvelt með að fá vinnu við önnur störf en kennslu. Margir af brautskráðum kennurum hverfa til annarra starfa strax að loknu námi og auk þess leitar stór hópur kennara annars starfsvettvangs eftir eitt til tvö ár í kennslustarfi. Niðurstöður (TALIS) könnunar 2009 gáfu til kynna að þetta gæti verið allt að helmingur kennara. Nú eru margar námsleiðir í boði sem bjóða upp á sömu breidd. Þeir sem nú velja kennaranám eru ákveðnari en fyrri nemendahópar í að starfa við kennslu og munu því að öllum líkindum skila sér betur til starfa í skólum landsins. Það væri fráleitt að víkja frá þeirri stefnu að lengja kennaranámið. Hún mun til lengri tíma litið efla og bæta íslenskt menntakerfi. Reynslan gefur ástæðu til að ætla að dvínandi aðsókn sé tímabundin, auk þess sem sterkari nemendur innritast í námið eftir lengingu þess, gagnstætt því sem haldið hefur verið fram. Kennarar eru sérfræðingar sem sinna einni af mikilvægustu grunnstoðum samfélagsins. Þar þarf að vera valinn maður í hverju rúmi.
Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar
Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar
Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar
Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun