Það Besta við Bjarta framtíð ... Guðjón Sigurðsson skrifar 17. október 2013 06:00 Ég geri engan greinarmun á Besta flokknum og Bjartri framtíð, sami grautur í sömu skál. „Alls konar fyrir aumingja“ var slagorð Jóns Gnarr fyrir síðustu kosningar. Þetta boðaði Bjarta framtíð fyrir okkur aumingjana sem ég hélt hann ætti við. Ég gat vel sætt mig við grínið ef eitthvað væri gert fyrir okkur hjá borginni. Aðgengi að miðbænum lagað, við kæmumst út í Viðey á hjólastólum og ekki síst aukið fé til að tryggja okkur „aumingjunum“ sjálfstætt líf. Nú lítur maður yfir farinn Gnarr-veg og áttar sig á því að „aumingjarnir“ sem hann átti við voru hjólandi, lattelepjandi trefla „aumingjar“ sem búa í 101 Reykjavík. Hann fór um daginn eina ferð um miðbæinn í rafmagnshjólastól til að skoða það sem hann vissi, Viðey er enn þá ófær, hann setti upp hindranir fyrir hreyfihamlaða á Laugaveginum, hann á ekki meira fé til velferðarmála, hann málaði Hverfisgötuna græna fyrir hjólandi, eyddi tugum milljóna í fíflagang á Hofsvallagötu en það er allt ríkinu að kenna að ekki er hægt að bæta fé í velferðarmálin. En auðvitað er ekkert að skiptingu fjármagns innan borgarinnar. Eða hvað? En Jón Gnarr stendur við eitt loforð, „alls konar fyrir aumingja.“ Það er bara spurningin hver er auminginn? Allavega ekki ég. Kannski er það bara Jón Gnarr og hirðsveit hans sem eru aumingjarnir? Hvern á ég að kjósa næst? Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Af hverju fer sérsveitin í fleiri útköll? Davíð Bergmann Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Heiðrún Jónsdóttir Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson Skoðun Skoðun Skoðun Er Ísland með landslið í fótbolta? Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Hví ekki að velja eitthvað ódýrara en evru? Jóhann Óli Eiðsson skrifar Skoðun Ef Ísland væri gosdrykkur Geir Gígja skrifar Skoðun Af hverju fer sérsveitin í fleiri útköll? Davíð Bergmann skrifar Skoðun Frá leikgleði til afreka Willum Þór Þórsson skrifar Skoðun Ekki éta útsæðið Jóhannes Þór Skúlason skrifar Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Heiðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir skrifar Skoðun Réttarríki fyrir lengra komna Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað er að því að vera heimsborgari? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar sauðfé verður á vegi okkar Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir skrifar Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson skrifar Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal skrifar Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson skrifar Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Ljósmyndarinn á öld gervigreindar Kristján Logason skrifar Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Afmarkað vald er ekki endilega lítið vald Gunnar Ármannsson skrifar Sjá meira
Ég geri engan greinarmun á Besta flokknum og Bjartri framtíð, sami grautur í sömu skál. „Alls konar fyrir aumingja“ var slagorð Jóns Gnarr fyrir síðustu kosningar. Þetta boðaði Bjarta framtíð fyrir okkur aumingjana sem ég hélt hann ætti við. Ég gat vel sætt mig við grínið ef eitthvað væri gert fyrir okkur hjá borginni. Aðgengi að miðbænum lagað, við kæmumst út í Viðey á hjólastólum og ekki síst aukið fé til að tryggja okkur „aumingjunum“ sjálfstætt líf. Nú lítur maður yfir farinn Gnarr-veg og áttar sig á því að „aumingjarnir“ sem hann átti við voru hjólandi, lattelepjandi trefla „aumingjar“ sem búa í 101 Reykjavík. Hann fór um daginn eina ferð um miðbæinn í rafmagnshjólastól til að skoða það sem hann vissi, Viðey er enn þá ófær, hann setti upp hindranir fyrir hreyfihamlaða á Laugaveginum, hann á ekki meira fé til velferðarmála, hann málaði Hverfisgötuna græna fyrir hjólandi, eyddi tugum milljóna í fíflagang á Hofsvallagötu en það er allt ríkinu að kenna að ekki er hægt að bæta fé í velferðarmálin. En auðvitað er ekkert að skiptingu fjármagns innan borgarinnar. Eða hvað? En Jón Gnarr stendur við eitt loforð, „alls konar fyrir aumingja.“ Það er bara spurningin hver er auminginn? Allavega ekki ég. Kannski er það bara Jón Gnarr og hirðsveit hans sem eru aumingjarnir? Hvern á ég að kjósa næst?
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar