Það Besta við Bjarta framtíð ... Guðjón Sigurðsson skrifar 17. október 2013 06:00 Ég geri engan greinarmun á Besta flokknum og Bjartri framtíð, sami grautur í sömu skál. „Alls konar fyrir aumingja“ var slagorð Jóns Gnarr fyrir síðustu kosningar. Þetta boðaði Bjarta framtíð fyrir okkur aumingjana sem ég hélt hann ætti við. Ég gat vel sætt mig við grínið ef eitthvað væri gert fyrir okkur hjá borginni. Aðgengi að miðbænum lagað, við kæmumst út í Viðey á hjólastólum og ekki síst aukið fé til að tryggja okkur „aumingjunum“ sjálfstætt líf. Nú lítur maður yfir farinn Gnarr-veg og áttar sig á því að „aumingjarnir“ sem hann átti við voru hjólandi, lattelepjandi trefla „aumingjar“ sem búa í 101 Reykjavík. Hann fór um daginn eina ferð um miðbæinn í rafmagnshjólastól til að skoða það sem hann vissi, Viðey er enn þá ófær, hann setti upp hindranir fyrir hreyfihamlaða á Laugaveginum, hann á ekki meira fé til velferðarmála, hann málaði Hverfisgötuna græna fyrir hjólandi, eyddi tugum milljóna í fíflagang á Hofsvallagötu en það er allt ríkinu að kenna að ekki er hægt að bæta fé í velferðarmálin. En auðvitað er ekkert að skiptingu fjármagns innan borgarinnar. Eða hvað? En Jón Gnarr stendur við eitt loforð, „alls konar fyrir aumingja.“ Það er bara spurningin hver er auminginn? Allavega ekki ég. Kannski er það bara Jón Gnarr og hirðsveit hans sem eru aumingjarnir? Hvern á ég að kjósa næst? Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Halldór 13.06.2026 Halldór Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson Skoðun Skoðun Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Veit „óvinur númer eitt“ að hann er númer eitt? Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun Að loka augunum fyrir hinu augljósa skrifar Skoðun Færeyingar eru ekki í ESB en… Sigurður Steinar Ásgeirsson skrifar Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson skrifar Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Dagur í lífi Íslendinga árið 2040 Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Skólafrí - skelfing eða sæla Fjalar Freyr Einarsson skrifar Skoðun Sagan um afganginn sem hvarf Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason skrifar Skoðun Hver ertu þegar þú réttlætir að barn sé lokað inni? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skynsemi fremur en upphrópanir í útlendingamálum Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Já, tökum okkur Færeyinga til fyrirmyndar Hjörtur j. Guðmundsson skrifar Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson skrifar Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Það er verið að efla framhaldsskóla og verkmenntun Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Seiðkarlar fyrri alda Steingrímur Gunnarsson skrifar Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson skrifar Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað varð um gangbrautirnar? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Árnar eru ekki hreinsistöð fyrir sjókvíaeldi Brynjar Arnason skrifar Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir skrifar Sjá meira
Ég geri engan greinarmun á Besta flokknum og Bjartri framtíð, sami grautur í sömu skál. „Alls konar fyrir aumingja“ var slagorð Jóns Gnarr fyrir síðustu kosningar. Þetta boðaði Bjarta framtíð fyrir okkur aumingjana sem ég hélt hann ætti við. Ég gat vel sætt mig við grínið ef eitthvað væri gert fyrir okkur hjá borginni. Aðgengi að miðbænum lagað, við kæmumst út í Viðey á hjólastólum og ekki síst aukið fé til að tryggja okkur „aumingjunum“ sjálfstætt líf. Nú lítur maður yfir farinn Gnarr-veg og áttar sig á því að „aumingjarnir“ sem hann átti við voru hjólandi, lattelepjandi trefla „aumingjar“ sem búa í 101 Reykjavík. Hann fór um daginn eina ferð um miðbæinn í rafmagnshjólastól til að skoða það sem hann vissi, Viðey er enn þá ófær, hann setti upp hindranir fyrir hreyfihamlaða á Laugaveginum, hann á ekki meira fé til velferðarmála, hann málaði Hverfisgötuna græna fyrir hjólandi, eyddi tugum milljóna í fíflagang á Hofsvallagötu en það er allt ríkinu að kenna að ekki er hægt að bæta fé í velferðarmálin. En auðvitað er ekkert að skiptingu fjármagns innan borgarinnar. Eða hvað? En Jón Gnarr stendur við eitt loforð, „alls konar fyrir aumingja.“ Það er bara spurningin hver er auminginn? Allavega ekki ég. Kannski er það bara Jón Gnarr og hirðsveit hans sem eru aumingjarnir? Hvern á ég að kjósa næst?
Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar