Þegar Elli kerling slæst í hópinn Níels Árni Lund skrifar 29. júlí 2013 07:00 Ég segi ekki að hún komi aftan að manni en smám saman verður vart við hana nálgast og svo er hún allt í einu komin einn daginn og fylgir manni svo áfram lífsgönguna, hvort heldur viðkomandi langar til að hafa hana sem ferðafélaga eður ei. Þetta er hún Elli kerling. Allt í einu var ég, kornungur, kominn í þennan stóra og sívaxandi hóp aldraðra; Elli kerling mætt mér við hlið en nokkuð ungleg og rösk til gangs og gagnlegra hluta. Ég ákvað að bægja henni ekki frá mér heldur reyna að hafa eitthvað gaman af kerlingunni fyrst hún var nú komin og eins og svo margir vita þá er hún margs fróð og getur hreint verið skemmtileg á köflum. Nóg með það. Svo talað sé í öfgum, sem er stundum gott til að skýra myndina, þá voru flestir dauðir hér áður fyrr upp úr sextugu; útslitið fólk sem við fáum seint fullþakkað lífgjöfina. Á þessum tímapunkti í lífi okkar erum við hins vegar að fara að velta fyrir okkur að hætta að vinna og taka til við áhugamálin og eitt og annað sem við höfum ætlað að gera þegar tími gæfist til. Fram undan er sum sé lífsins sena með flestu því sem hugurinn girnist, allt frá barnabörnum og upp í frímerki í kassa uppi á lofti. Ég ákvað að mæta þessum tímamótum með því að ganga í Félag eldri borgara í Reykjavík og nágrenni. Fór inn á heimasíður FEB.is og borgaði árgjaldið, 3.500 krónur, og fékk þetta líka fína kort með ótal afsláttum í hinum og þessum verslunum og fyrirtækjum um land allt. Var búinn að fá kortið endurgreitt með svona tilboðum strax næsta dag eftir að hafa verslað garðvörurnar í ár. Fram undan er stanslaus gróði og sagði óljúgfróð kona mér að henni teldist til að hún sparaði tólf þúsund krónur á ári – bara á fiskinnkaupunum þrisvar í viku! Ég skora á alla sextíu ára og eldri að nýta sér þennan möguleika. Svo er allt hitt. Ég komst fljótt að raun um að á vegum félagsins í félagsheimilinu að Stangarhyl 4, í einni fjölsóttustu félagsmiðstöð aldraðra í Reykjavík, er öflug starfsemi; dans, brids, bókmenntaklúbbur, ferðalög, söngur og er þá fátt eitt upptalið – allt áhugamál mín ef út í það er farið. Maður þarf sem sagt ekkert að vera gamall – bara 60 ára – til að geta gengið í félagið með öllum réttindum og skyldum eins og þar segir. Nú er það svo að Elli kerling er með þeim ósköpum gerð að hún getur verið ferðafélagi margra í einu og fyrir ýmsa er hún ekki neitt skemmtileg. Hún getur hreint út sagt verið hundleiðinleg, ekki síst þegar líða tekur á ferðina – á það til að missa heyrn og sjón, verða léleg til gangs og ofan í kaupið getur fylgt henni einsemd sem síst er betra en annað. Ég hef þá trú að hver og einn ráði nokkuð um hvernig ferðafélagi kerlingin verður. Ágætu jafnaldrar. Hvort svo sem þið verðið nú varir við Elli gömlu eður ei, þá er hún ekki langt undan og seilist í kompaníið fyrr en varir. Taktu vel á móti henni, njóttu þess sem hún hefur að bjóða meðan hún er sæmilega hress og sannarlega er ein leiðin að því markmiði að ganga í Félag eldri borgara í Reykjavík og nágrenni. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Af hverju fer sérsveitin í fleiri útköll? Davíð Bergmann Skoðun Ég kvíði eftirköstum ESB-kosninganna - Óháð niðurstöðu Þorsteinn Magnússon Skoðun Dregur Útlendingastofnun úr samkeppnishæfni Háskóla Íslands? Rob Chantrey Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Heiðrún Jónsdóttir Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir Skoðun Ef Ísland væri gosdrykkur Geir Gígja Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir Skoðun Er Ísland með landslið í fótbolta? Jón Páll Haraldsson Skoðun Skoðun Skoðun Verðmæti góðrar vinnustaðamenningar Hólmfríður Jennýar Árnadóttir skrifar Skoðun Ég hélt fyrst að fréttin væri um Sigurð Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Dregur Útlendingastofnun úr samkeppnishæfni Háskóla Íslands? Rob Chantrey skrifar Skoðun Ég kvíði eftirköstum ESB-kosninganna - Óháð niðurstöðu Þorsteinn Magnússon skrifar Skoðun Ævisaga krónunnar Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Er Ísland með landslið í fótbolta? Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Hví ekki að velja eitthvað ódýrara en evru? Jóhann Óli Eiðsson skrifar Skoðun Ef Ísland væri gosdrykkur Geir Gígja skrifar Skoðun Af hverju fer sérsveitin í fleiri útköll? Davíð Bergmann skrifar Skoðun Frá leikgleði til afreka Willum Þór Þórsson skrifar Skoðun Ekki éta útsæðið Jóhannes Þór Skúlason skrifar Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Heiðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir skrifar Skoðun Réttarríki fyrir lengra komna Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað er að því að vera heimsborgari? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar sauðfé verður á vegi okkar Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir skrifar Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson skrifar Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal skrifar Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson skrifar Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Ég segi ekki að hún komi aftan að manni en smám saman verður vart við hana nálgast og svo er hún allt í einu komin einn daginn og fylgir manni svo áfram lífsgönguna, hvort heldur viðkomandi langar til að hafa hana sem ferðafélaga eður ei. Þetta er hún Elli kerling. Allt í einu var ég, kornungur, kominn í þennan stóra og sívaxandi hóp aldraðra; Elli kerling mætt mér við hlið en nokkuð ungleg og rösk til gangs og gagnlegra hluta. Ég ákvað að bægja henni ekki frá mér heldur reyna að hafa eitthvað gaman af kerlingunni fyrst hún var nú komin og eins og svo margir vita þá er hún margs fróð og getur hreint verið skemmtileg á köflum. Nóg með það. Svo talað sé í öfgum, sem er stundum gott til að skýra myndina, þá voru flestir dauðir hér áður fyrr upp úr sextugu; útslitið fólk sem við fáum seint fullþakkað lífgjöfina. Á þessum tímapunkti í lífi okkar erum við hins vegar að fara að velta fyrir okkur að hætta að vinna og taka til við áhugamálin og eitt og annað sem við höfum ætlað að gera þegar tími gæfist til. Fram undan er sum sé lífsins sena með flestu því sem hugurinn girnist, allt frá barnabörnum og upp í frímerki í kassa uppi á lofti. Ég ákvað að mæta þessum tímamótum með því að ganga í Félag eldri borgara í Reykjavík og nágrenni. Fór inn á heimasíður FEB.is og borgaði árgjaldið, 3.500 krónur, og fékk þetta líka fína kort með ótal afsláttum í hinum og þessum verslunum og fyrirtækjum um land allt. Var búinn að fá kortið endurgreitt með svona tilboðum strax næsta dag eftir að hafa verslað garðvörurnar í ár. Fram undan er stanslaus gróði og sagði óljúgfróð kona mér að henni teldist til að hún sparaði tólf þúsund krónur á ári – bara á fiskinnkaupunum þrisvar í viku! Ég skora á alla sextíu ára og eldri að nýta sér þennan möguleika. Svo er allt hitt. Ég komst fljótt að raun um að á vegum félagsins í félagsheimilinu að Stangarhyl 4, í einni fjölsóttustu félagsmiðstöð aldraðra í Reykjavík, er öflug starfsemi; dans, brids, bókmenntaklúbbur, ferðalög, söngur og er þá fátt eitt upptalið – allt áhugamál mín ef út í það er farið. Maður þarf sem sagt ekkert að vera gamall – bara 60 ára – til að geta gengið í félagið með öllum réttindum og skyldum eins og þar segir. Nú er það svo að Elli kerling er með þeim ósköpum gerð að hún getur verið ferðafélagi margra í einu og fyrir ýmsa er hún ekki neitt skemmtileg. Hún getur hreint út sagt verið hundleiðinleg, ekki síst þegar líða tekur á ferðina – á það til að missa heyrn og sjón, verða léleg til gangs og ofan í kaupið getur fylgt henni einsemd sem síst er betra en annað. Ég hef þá trú að hver og einn ráði nokkuð um hvernig ferðafélagi kerlingin verður. Ágætu jafnaldrar. Hvort svo sem þið verðið nú varir við Elli gömlu eður ei, þá er hún ekki langt undan og seilist í kompaníið fyrr en varir. Taktu vel á móti henni, njóttu þess sem hún hefur að bjóða meðan hún er sæmilega hress og sannarlega er ein leiðin að því markmiði að ganga í Félag eldri borgara í Reykjavík og nágrenni.
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar