Þegar Elli kerling slæst í hópinn Níels Árni Lund skrifar 29. júlí 2013 07:00 Ég segi ekki að hún komi aftan að manni en smám saman verður vart við hana nálgast og svo er hún allt í einu komin einn daginn og fylgir manni svo áfram lífsgönguna, hvort heldur viðkomandi langar til að hafa hana sem ferðafélaga eður ei. Þetta er hún Elli kerling. Allt í einu var ég, kornungur, kominn í þennan stóra og sívaxandi hóp aldraðra; Elli kerling mætt mér við hlið en nokkuð ungleg og rösk til gangs og gagnlegra hluta. Ég ákvað að bægja henni ekki frá mér heldur reyna að hafa eitthvað gaman af kerlingunni fyrst hún var nú komin og eins og svo margir vita þá er hún margs fróð og getur hreint verið skemmtileg á köflum. Nóg með það. Svo talað sé í öfgum, sem er stundum gott til að skýra myndina, þá voru flestir dauðir hér áður fyrr upp úr sextugu; útslitið fólk sem við fáum seint fullþakkað lífgjöfina. Á þessum tímapunkti í lífi okkar erum við hins vegar að fara að velta fyrir okkur að hætta að vinna og taka til við áhugamálin og eitt og annað sem við höfum ætlað að gera þegar tími gæfist til. Fram undan er sum sé lífsins sena með flestu því sem hugurinn girnist, allt frá barnabörnum og upp í frímerki í kassa uppi á lofti. Ég ákvað að mæta þessum tímamótum með því að ganga í Félag eldri borgara í Reykjavík og nágrenni. Fór inn á heimasíður FEB.is og borgaði árgjaldið, 3.500 krónur, og fékk þetta líka fína kort með ótal afsláttum í hinum og þessum verslunum og fyrirtækjum um land allt. Var búinn að fá kortið endurgreitt með svona tilboðum strax næsta dag eftir að hafa verslað garðvörurnar í ár. Fram undan er stanslaus gróði og sagði óljúgfróð kona mér að henni teldist til að hún sparaði tólf þúsund krónur á ári – bara á fiskinnkaupunum þrisvar í viku! Ég skora á alla sextíu ára og eldri að nýta sér þennan möguleika. Svo er allt hitt. Ég komst fljótt að raun um að á vegum félagsins í félagsheimilinu að Stangarhyl 4, í einni fjölsóttustu félagsmiðstöð aldraðra í Reykjavík, er öflug starfsemi; dans, brids, bókmenntaklúbbur, ferðalög, söngur og er þá fátt eitt upptalið – allt áhugamál mín ef út í það er farið. Maður þarf sem sagt ekkert að vera gamall – bara 60 ára – til að geta gengið í félagið með öllum réttindum og skyldum eins og þar segir. Nú er það svo að Elli kerling er með þeim ósköpum gerð að hún getur verið ferðafélagi margra í einu og fyrir ýmsa er hún ekki neitt skemmtileg. Hún getur hreint út sagt verið hundleiðinleg, ekki síst þegar líða tekur á ferðina – á það til að missa heyrn og sjón, verða léleg til gangs og ofan í kaupið getur fylgt henni einsemd sem síst er betra en annað. Ég hef þá trú að hver og einn ráði nokkuð um hvernig ferðafélagi kerlingin verður. Ágætu jafnaldrar. Hvort svo sem þið verðið nú varir við Elli gömlu eður ei, þá er hún ekki langt undan og seilist í kompaníið fyrr en varir. Taktu vel á móti henni, njóttu þess sem hún hefur að bjóða meðan hún er sæmilega hress og sannarlega er ein leiðin að því markmiði að ganga í Félag eldri borgara í Reykjavík og nágrenni. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Halldór 26.09.2026 Halldór Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson Skoðun Skoðun Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Þegar sjálfboðaliðar borga með sér Hildur Dís Jónsdóttir skrifar Skoðun Sleggjan fundin Dofri Hermannsson skrifar Skoðun Að vaxa út úr vandanum Runólfur Ágústsson skrifar Skoðun Tuttugu ár frá brottför varnarliðsins – úr áfalli í uppbyggingu Árni Sigfússon skrifar Sjá meira
Ég segi ekki að hún komi aftan að manni en smám saman verður vart við hana nálgast og svo er hún allt í einu komin einn daginn og fylgir manni svo áfram lífsgönguna, hvort heldur viðkomandi langar til að hafa hana sem ferðafélaga eður ei. Þetta er hún Elli kerling. Allt í einu var ég, kornungur, kominn í þennan stóra og sívaxandi hóp aldraðra; Elli kerling mætt mér við hlið en nokkuð ungleg og rösk til gangs og gagnlegra hluta. Ég ákvað að bægja henni ekki frá mér heldur reyna að hafa eitthvað gaman af kerlingunni fyrst hún var nú komin og eins og svo margir vita þá er hún margs fróð og getur hreint verið skemmtileg á köflum. Nóg með það. Svo talað sé í öfgum, sem er stundum gott til að skýra myndina, þá voru flestir dauðir hér áður fyrr upp úr sextugu; útslitið fólk sem við fáum seint fullþakkað lífgjöfina. Á þessum tímapunkti í lífi okkar erum við hins vegar að fara að velta fyrir okkur að hætta að vinna og taka til við áhugamálin og eitt og annað sem við höfum ætlað að gera þegar tími gæfist til. Fram undan er sum sé lífsins sena með flestu því sem hugurinn girnist, allt frá barnabörnum og upp í frímerki í kassa uppi á lofti. Ég ákvað að mæta þessum tímamótum með því að ganga í Félag eldri borgara í Reykjavík og nágrenni. Fór inn á heimasíður FEB.is og borgaði árgjaldið, 3.500 krónur, og fékk þetta líka fína kort með ótal afsláttum í hinum og þessum verslunum og fyrirtækjum um land allt. Var búinn að fá kortið endurgreitt með svona tilboðum strax næsta dag eftir að hafa verslað garðvörurnar í ár. Fram undan er stanslaus gróði og sagði óljúgfróð kona mér að henni teldist til að hún sparaði tólf þúsund krónur á ári – bara á fiskinnkaupunum þrisvar í viku! Ég skora á alla sextíu ára og eldri að nýta sér þennan möguleika. Svo er allt hitt. Ég komst fljótt að raun um að á vegum félagsins í félagsheimilinu að Stangarhyl 4, í einni fjölsóttustu félagsmiðstöð aldraðra í Reykjavík, er öflug starfsemi; dans, brids, bókmenntaklúbbur, ferðalög, söngur og er þá fátt eitt upptalið – allt áhugamál mín ef út í það er farið. Maður þarf sem sagt ekkert að vera gamall – bara 60 ára – til að geta gengið í félagið með öllum réttindum og skyldum eins og þar segir. Nú er það svo að Elli kerling er með þeim ósköpum gerð að hún getur verið ferðafélagi margra í einu og fyrir ýmsa er hún ekki neitt skemmtileg. Hún getur hreint út sagt verið hundleiðinleg, ekki síst þegar líða tekur á ferðina – á það til að missa heyrn og sjón, verða léleg til gangs og ofan í kaupið getur fylgt henni einsemd sem síst er betra en annað. Ég hef þá trú að hver og einn ráði nokkuð um hvernig ferðafélagi kerlingin verður. Ágætu jafnaldrar. Hvort svo sem þið verðið nú varir við Elli gömlu eður ei, þá er hún ekki langt undan og seilist í kompaníið fyrr en varir. Taktu vel á móti henni, njóttu þess sem hún hefur að bjóða meðan hún er sæmilega hress og sannarlega er ein leiðin að því markmiði að ganga í Félag eldri borgara í Reykjavík og nágrenni.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar