Ferðafrelsi á Íslandi? Þriðji hluti

Ferðamennska á ökutækjum þarf á nýjum tengileiðum að halda. Ekki er verið að tala um malbikaða vegi, heldur vegslóða. Ferðaþjónustan þarf á öllum þeim leiðum sem til eru í dag og nokkrum nýjum að halda til að dreifa álaginu á landið. Sumum finnst þetta kannski til nokkuð mikils mælst, en ferðaþjónustan er og verður mikilvægur þáttur í efnahag landsins til framtíðar.

Tímabært er að líta á ferðaþjónustuna sem alvöru atvinnugrein sem leggur engu minna til þjóðarbúsins en fiskveiðar og stóriðja. Þar vegur afþreyingarferðamennska þungt, enda koma ráðstefnugestir og hvatahópar gjarnan til landsins utan sumarvertíðar.

Veturinn er kjörinn tími með tilliti til náttúruverndar og nýtingar á innviðum. Þessir ferðamenn koma gjarnan til að ferðast í ofurjeppum eða á vélsleðum um fjöll og firnindi, til að geta notið náttúrunnar fjarri mannabyggðum í ævintýralegum ferðum. Þarna hefur íslensk ferðaþjónusta sérstöðu. Þessu þurfa lög og reglugerðir að taka mið af og stuðla þannig að uppbyggingu framsýnnar ferðaþjónustu. Uppbygging í stað niðurrifs er það sem ferðaþjónustan þarf á að halda.

Ekki boðlegt

Með gildistöku nýrra náttúruverndarlaga stóð til að þrengja að ferðafrelsi almennings. Um margt voru lögin til góðs, en annmarkar þó mun meiri. Lítið sem ekkert samráð var haft við ýmsa hagsmunaaðila líkt og innan ferðaþjónustunnar – það er ekki boðlegt þegar lagasetning sem þessi hefur neikvæð áhrif á ferðafrelsi fólks í leik og starfi. Frá því ég man eftir mér hefur landið heillað, ég ferðaðist frá barnæsku með fjölskyldu og vinum.

Ég sem svo margir aðrir hef atvinnu af því að fara með fólk um landið og það eru mér forréttindi og heiður að fá að sýna gestum okkar þetta einstaka land og náttúru þess og kenna þeim að koma fram við það af virðingu. Að geta farið um spennandi vegslóða sem eru jafnvel áratuga gamlir þar sem vart er aðra ferðamenn að finna. Fagna ég því frestun gildistöku nýrra náttúruverndarlaga sem engin þjóðarsátt var um.

Reyndin er að náttúruvernd hefur verið annaðhvort í ökkla eða eyra. Í þessu málefni sem og öðrum þarf að finna hinn gullna meðalveg. Notum, nýtum, njótum og verndum í sátt og samlyndi. Á Hveravöllum á Kili er minnisvarði um Fjalla-Eyvind og Höllu sem nefnist „Fangar frelsisins“.

Gerum ekki alla Íslendinga að föngum frelsisins!