Heilbrigt rekstrarumhverfi – heilbrigt menntakerfi Sigríður Ragna Birgisdóttir og Friðrik Olgeir Júlíusson og Ása Katrín Hjartardóttir skrifa 24. ágúst 2013 07:00 Umfjöllun fjölmiðla um fjármál Flensborgarskólans og annarra stofnanna í kjölfar athugasemda Ríkisendurskoðunar gefur tilefni til þess að útskýra og koma á framfæri upplýsingum er þetta málefni varðar. Þeir sem fjallað hafa um fjármál stofnananna hafa ekki gefið sér tíma eða séð ástæðu til að afla sér upplýsinga um málið heldur er gefið í skyn að óráðsíu stjórnenda sé um að kenna. Því fer hins vegar víðs fjarri. Háttvirt þingkona Vigdís Hauksdóttir ber málefnið á borð í fjölmiðlum með upphrópunum og ákalli til ráðherra um að útskýra hvers vegna stjórnendum umræddra stofnana hafi ekki verið settur stóllinn fyrir dyrnar og þeir látnir sæta ábyrgð. Staðreynd málsins er hins vegar sú að starfsaðstæður stjórnenda ríkisstofnana, eins og Flensborgarskólans í þessu tilfelli, hefur verið gert ókleift að reka stofnunina hallalaust vegna úreltrar launastiku, meingallaðs excel-skjals og skólastefnu sem er í engu samræmi við þau fjárframlög sem skólinn fær til að sinna lögbundinni þjónustu sinni, s.s. eins og þjónustu við fatlaða nemendur. Inn í dæmið kemur líka hið margumtalaða verklega nám sem eykur fjölbreytni í námsvali nemenda, en Flensborgarskólinn er með eina slíka braut að hluta til sem er fjölmiðlabrautin. Það sem margir vita ekki, en ættu að vita er að fjárframlög til skólans eru reiknuð út frá fjölda nemenda sem mæta í lokapróf. Skólanum er hins vegar gert að taka við öllum nemendum sem óska þess að hefja nám við skólann og þarf því skólinn að stofna til kostnaðar vegna þeirra. Fyrir þá nemendur sem heltast úr lestinni á miðri leið af ýmsum ástæðum fær skólinn því ekki greitt, þrátt fyrir að hafa stofnað til kostnaðar við nám þeirra. Það er ekki síst vegna þess að sumir skólanna þurfa að taka inn stærra hlutfall nemenda sem eru líklegri til að hætta en aðrir. Það er því vert að íhuga hvort skólar geti sinnt lögbundnu hlutverki sínu og hvað þurfi til að svo verði. Gerð er krafa um að skólarnir þjónusti nemendur með alls konar sérþarfir, sem sumir skólar eiga að sinna en alls ekki allir. Þá er krafa um aukið námsframboð, meira verklegt nám og svo framvegis. Allt þetta kostar peninga. Erfitt er þó að standa undir þessum kröfum þegar skóli dregur á eftir sér áragamlan skuldahala sem m.a. stafar af hallarekstri Fiskvinnsluskólans sem var hluti Flensborgarskólans. Ekki hefur tekist að koma auga á dæmi um óráðsíu og þaðan af síður verið raunverulegur vilji af hálfu stjórnvalda til að leysa vandann. Við þetta ástand verður ekki unað! Mikilvægt er að unnið sé að lausn vandans í þágu nemenda og góðrar menntunar og rekstrarumhverfi skólanna leiðrétt. Samkvæmt lögum eiga allir jafnan rétt til náms. Vill ríkisvaldið ganga gegn stjórnarskránni í þeim efnum með því að ganga enn frekar á rétt nemenda með áframhaldandi fjársvelti skólanna? Eða hafa stjórnvöld burði til að standa undir þeim fögru orðum sem höfð voru uppi um gildi menntunar í aðdraganda kosninga nú í vor og byggja upp menntakerfi fyrir alla? Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Útlendingarnir sem við Íslendingar erum sjálf Karen María Jónsdóttir Skoðun Hvort hefja eigi inngöngu í ESB Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Vel upplýst þjóð neitar að láta spila með sig Ágúst Valves Jóhannesson Skoðun Lífseigla gæskunnar Sigurður Árni Reynisson Skoðun Hvað gerir Íslendinga einstaka? Valerio Gargiulo Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Börn á krossurum á gangstéttum höfuðborgarsvæðisins Hjörvar Sigurðsson Skoðun Bumbubað Gunnar Salvarsson Skoðun Skoðun Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Bumbubað Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Lífseigla gæskunnar Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvað gerir Íslendinga einstaka? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Vel upplýst þjóð neitar að láta spila með sig Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Skoðun Börn á krossurum á gangstéttum höfuðborgarsvæðisins Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Háannatími má ekki vera griðland fyrir leyfislausan rekstur Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hvort hefja eigi inngöngu í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Hversu rík erum við í raun? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Svona gera menn ekki Halldór Auðar Svansson skrifar Skoðun Námsefnisgerð: Nýtum það sem þegar er til Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Með ólögmætum hætti streyma viðkvæmustu persónuupplýsingar krabbameinssjúklinga til Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson skrifar Skoðun Af ávöxtunum skuluð þér þekkja þá María Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Jájájá ... dæsti ráðherrann Kristín Helga Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Útlendingarnir sem við Íslendingar erum sjálf Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Látum hina borga Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Veit „óvinur númer eitt“ að hann er númer eitt? Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun Að loka augunum fyrir hinu augljósa Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Færeyingar eru ekki í ESB en… Sigurður Steinar Ásgeirsson skrifar Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson skrifar Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Dagur í lífi Íslendinga árið 2040 Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Skólafrí - skelfing eða sæla Fjalar Freyr Einarsson skrifar Sjá meira
Umfjöllun fjölmiðla um fjármál Flensborgarskólans og annarra stofnanna í kjölfar athugasemda Ríkisendurskoðunar gefur tilefni til þess að útskýra og koma á framfæri upplýsingum er þetta málefni varðar. Þeir sem fjallað hafa um fjármál stofnananna hafa ekki gefið sér tíma eða séð ástæðu til að afla sér upplýsinga um málið heldur er gefið í skyn að óráðsíu stjórnenda sé um að kenna. Því fer hins vegar víðs fjarri. Háttvirt þingkona Vigdís Hauksdóttir ber málefnið á borð í fjölmiðlum með upphrópunum og ákalli til ráðherra um að útskýra hvers vegna stjórnendum umræddra stofnana hafi ekki verið settur stóllinn fyrir dyrnar og þeir látnir sæta ábyrgð. Staðreynd málsins er hins vegar sú að starfsaðstæður stjórnenda ríkisstofnana, eins og Flensborgarskólans í þessu tilfelli, hefur verið gert ókleift að reka stofnunina hallalaust vegna úreltrar launastiku, meingallaðs excel-skjals og skólastefnu sem er í engu samræmi við þau fjárframlög sem skólinn fær til að sinna lögbundinni þjónustu sinni, s.s. eins og þjónustu við fatlaða nemendur. Inn í dæmið kemur líka hið margumtalaða verklega nám sem eykur fjölbreytni í námsvali nemenda, en Flensborgarskólinn er með eina slíka braut að hluta til sem er fjölmiðlabrautin. Það sem margir vita ekki, en ættu að vita er að fjárframlög til skólans eru reiknuð út frá fjölda nemenda sem mæta í lokapróf. Skólanum er hins vegar gert að taka við öllum nemendum sem óska þess að hefja nám við skólann og þarf því skólinn að stofna til kostnaðar vegna þeirra. Fyrir þá nemendur sem heltast úr lestinni á miðri leið af ýmsum ástæðum fær skólinn því ekki greitt, þrátt fyrir að hafa stofnað til kostnaðar við nám þeirra. Það er ekki síst vegna þess að sumir skólanna þurfa að taka inn stærra hlutfall nemenda sem eru líklegri til að hætta en aðrir. Það er því vert að íhuga hvort skólar geti sinnt lögbundnu hlutverki sínu og hvað þurfi til að svo verði. Gerð er krafa um að skólarnir þjónusti nemendur með alls konar sérþarfir, sem sumir skólar eiga að sinna en alls ekki allir. Þá er krafa um aukið námsframboð, meira verklegt nám og svo framvegis. Allt þetta kostar peninga. Erfitt er þó að standa undir þessum kröfum þegar skóli dregur á eftir sér áragamlan skuldahala sem m.a. stafar af hallarekstri Fiskvinnsluskólans sem var hluti Flensborgarskólans. Ekki hefur tekist að koma auga á dæmi um óráðsíu og þaðan af síður verið raunverulegur vilji af hálfu stjórnvalda til að leysa vandann. Við þetta ástand verður ekki unað! Mikilvægt er að unnið sé að lausn vandans í þágu nemenda og góðrar menntunar og rekstrarumhverfi skólanna leiðrétt. Samkvæmt lögum eiga allir jafnan rétt til náms. Vill ríkisvaldið ganga gegn stjórnarskránni í þeim efnum með því að ganga enn frekar á rétt nemenda með áframhaldandi fjársvelti skólanna? Eða hafa stjórnvöld burði til að standa undir þeim fögru orðum sem höfð voru uppi um gildi menntunar í aðdraganda kosninga nú í vor og byggja upp menntakerfi fyrir alla?
Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun
Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun
Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Með ólögmætum hætti streyma viðkvæmustu persónuupplýsingar krabbameinssjúklinga til Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson skrifar
Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun
Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun