Tillaga um sátt í flugvallarmálinu Álfheiður Ingadóttir skrifar 7. september 2013 06:00 Eitthvað hefur félagi minn Ögmundur Jónasson misskilið umræðuna um Reykjavíkurflugvöll. Hún er ekki bara svarthvít eins og hann vill vera láta og engin ástæða til að ætla að menn gangi erinda byggingabransans eða flugbransans þótt þeir taki afstöðu í málinu. Ég hef lengi verið talsmaður þess að takmarka flug um Reykjavíkurflugvöll og ef ekki dugir að ná sátt um það að láta hann þá víkja. Ég tel hins vegar að málið snúist ekki bara um peninga, um fjölda atvinnutækifæra, um tímann sem menn þurfa að nota til að fara á milli staða eða um lóðir sem hagkvæmt er að byggja á eða ekki hagkvæmt. Ég tel að málið snúist um öryggi flugsins annars vegar og öryggi byggðarinnar hins vegar. Áhætta vegna Reykjavíkurflugvallar fer mikið eftir aðstæðum og öryggisbúnaði en áhættan er þó einkum háð því hversu mikil flugumferðin er. Ef ég man rétt má reikna með að slys eða alvarlegt óhapp verði á Reykjavíkurflugvelli á um ellefu ára fresti, miðað við umferðina 1990. Og það er allnokkur áhætta, eins og dæmin því miður sanna, hvað sem byggingarlandi eða tilfinningum til flugflotans líður. Margt hefur verið gert til að draga úr áhættu á Reykjavíkurflugvelli. Þannig hefur millilandaflug verið flutt frá höfuðborginni (nema til Grænlands og Færeyja), ferjuflugi að mestu úthýst og dregið úr kennslu- og æfingaflugi. Þá hefur umferð um NA/SV-braut verið takmörkuð og næturflug bannað. Aðflugs- og fráflugsleiðir hafa verið skilgreindar og öryggisbúnaður bættur. Allt er þetta til bóta en betur má ef duga skal. Margir, þ.m.t. meirihluti borgarbúa og flestir borgarfulltrúar, telja rétt að flytja flugið úr Vatnsmýrinni en aðrir vilja engu breyta. Þar fara fremst í flokki flugmálayfirvöld fyrr og nú og íbúar á landsbyggðinni sem vilja ekki missa flugvöllinn. Um áratugaskeið hefur átakalínan legið þarna og hvorugur hópurinn verið tilbúinn til að hlusta á hinn. Í millitíðinni ákvað Reykjavíkurborg að láta N/S-brautina víkja fyrir lok skipulagstímabilsins sem er 2016, en aðrar flugbrautir og allur flugrekstur fari í burtu síðar. Flugvöllurinn var skipulagður út af kortum borgarinnar og nú er hafin hörð barátta um að koma honum óbreyttum inn á þau aftur. Greinilegt er að þeir sem hafa skrifað undir áskorun í flugvallarmálinu að undanförnu hafa aðallega óttast að sjúkrafluginu yrði lokað. Með þeirri tillögu sem hér er kynnt verður það ekki gert.Þriðji kosturinn Því það er til þriðji kosturinn, sem reyndar hefur oft verið bent á, m.a. í vinnu áhættumatsnefndar sem skilaði af sér 1991 og ég var formaður fyrir. Skýrsla nefndarinnar nefndist „Sambýli flugs og byggðar“ en þar voru dregnar saman tölulegar upplýsingar um alla þætti flugumferðarinnar og áhrif flugsins á atvinnulíf og þjónustu í höfuðborginni, sem og þá áhættu sem fylgir flugvellinum fyrir byggð og íbúa borgarinnar. Þriðja leiðin er sú að takmarka flugumferð við eina flugbraut í svipaðri legu og núverandi A/V-braut og heimila aðeins áætlunarflug og þjónustuflug um Reykjavíkurflugvöll. N/S-brautinni yrði lokað en um hana fer nú meirihluti flugumferðarinnar með tilheyrandi lágflugi yfir miðborginni þar sem höfuðstöðvar stjórnsýslu og fjármálalífs eru staðsettar. NA/SV-braut yrði einnig lokað en hún er langstysta braut vallarins, aðeins notuð við mjög erfið veðurskilyrði og aðflug að henni hættulega nálægt byggingum Landspítalans. Eftir stæði þá aðeins A/V-brautin sem nú liggur milli Öskjuhlíðar og Suðurgötu í Skerjafirði. Öskjuhlíðin er hindrun í flugi að og frá þessari braut eins og menn þekkja af umræðu um hæð trjágróðurs þar. Því þarf að sveigja flugbrautina til norðurs næst Öskjuhlíðinni og lengja hana í sjó fram í Skerjafirði. Suðurgatan yrði lögð í stokk undir flugbrautina og blindflugsbúnaði og alvöru flugstöð og þjónustumiðstöð komið fyrir við þessa nýju flugbraut. Þessi leið er ekki ókeypis en einn af mörgum kostum hennar er þó að hún er ódýrari en aðrir kostir. Bent hefur verið á að með einni braut á Reykjavíkurflugvelli myndi nýtingin aðeins minnka um 5%: úr 97% í 92%. Það er ásættanlegt að mínu mati. Reykjavíkurflugvöllur gæti áfram þjónað því sem allir kalla eftir: Öryggi flugs og byggðar, sjúkraflugi og þjónustuflugi Landhelgisgæslunnar og öllu áætlunarflugi innanlands. Einkaþotur, æfinga- og kennsluflug, ferjuflug, herflug, flugsýningar og millilandaflug yrði hins vegar flutt frá Reykjavík og ágætis svæði opnaðist til bygginga á núverandi flugvallarsvæði. Hér er kynnt tillaga um sátt og ég tel að ná þurfi sátt um Reykjavíkurflugvöll. Ég held að það sé hægt og skora á menn í báðum hópum að líta á þennan valkost í alvöru í stað þess að skunda í skotgrafirnar eina ferðina enn. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Mest lesið Má kirkjan vera ósammála samfélaginu? Hilmar Kristinsson Skoðun Hömlulaus valdníðsla og ofbeldi Matvælastofnunar Árni Stefán Árnason Skoðun Skál! - Í boði lífeyrissjóðanna Þorsteinn Sæmundsson Skoðun Með sniglaslím í andlitinu Karl Pétur Jónsson Skoðun „Kiss the Ring“ – þegar ríkisvaldið krefst hlýðni af gervigreindinni Gísli Ragnar Guðmundsson Skoðun Hvað borðar þú mörg naut og kjúklinga á dag? Sigurður Árni Þórðarson Skoðun Ég á´etta – ég má´etta! Stefán Pálsson Skoðun Framúrskarandi skóli án hugsunar? Perla Hafþórsdóttir Skoðun Ofbeldi er ekki í starfslýsingu félagsráðgjafa Thelma Eyfjörð Jónsdóttir Skoðun Þúsund milljarða högg á ríkissjóð – svartasta sviðsmyndin á Nýjum Landspítala Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Má kirkjan vera ósammála samfélaginu? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Hömlulaus valdníðsla og ofbeldi Matvælastofnunar Árni Stefán Árnason skrifar Skoðun Ofbeldi er ekki í starfslýsingu félagsráðgjafa Thelma Eyfjörð Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvað borðar þú mörg naut og kjúklinga á dag? Sigurður Árni Þórðarson skrifar Skoðun Einhverfugreining og hvað svo? Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Iceland and USA Sitting in a Tree Sæþór Benjamín Randalsson skrifar Skoðun Umönnunarbilið og kerfislægar hindranir á íslenskum vinnumarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Sunna Símonardóttir skrifar Skoðun Skál! - Í boði lífeyrissjóðanna Þorsteinn Sæmundsson skrifar Skoðun Smáframleiðendur – vannýtt tækifæri fyrir íslenskt atvinnulíf? Sveinbjörg Rut Pétursdóttir skrifar Skoðun „Kiss the Ring“ – þegar ríkisvaldið krefst hlýðni af gervigreindinni Gísli Ragnar Guðmundsson skrifar Skoðun Kveð bæjarstjórn eftir gefandi ár Friðrik Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Á rannsókn á Flateyri að bíða? Sóley Eiríksdóttir skrifar Skoðun Þegar nóg er aldrei nóg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Ég á´etta – ég má´etta! Stefán Pálsson skrifar Skoðun Fórnarkostnaður kerfisins? Olga Cilia skrifar Skoðun Heimili landsins borga fyrir pólitíska vanrækslu Gunnar Einarsson skrifar Skoðun Bækur bjarga mannslífum Þórunn Sigurðardóttir skrifar Skoðun Ofbeldi í nánum samböndum og vinnumarkaðurinn Dagný Aradóttir Pind,Eva Hjörtína Ólafsdóttir,Henný Hinz,Sigrún Birna Björnsdóttir skrifar Skoðun Hundruð milljóna frá íslenskum skattgreiðendum til heilbrigðisþjónustu erlendis Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Alþjóðadagur offitunnar Gréta Jakobsdóttir,Edda Ýr Guðmundsdóttir,Erla Gerður Sveinsdóttir,Guðrún Þuríður Höskuldsdóttir,Rut Eiríksdóttir,Sigrún Kristjánsdóttir,Sólrún Ólína Sigurðardóttir,Tryggvi Helgason skrifar Skoðun Sjávartengd nýsköpun skilar þjóðinni milljörðum Þorsteinn Másson skrifar Skoðun Samfélag sem ýtir undir nærandi tengsl Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Enginn á að vera einn í Reykjavík Ellen Calmon skrifar Skoðun Ég heyri og hlusta: Um heyrnarskimun í grunnskólum Alma D. Möller skrifar Skoðun Hlutverk sem ég tek með auðmýkt og ábyrgð Grétar Ingi Erlendsson skrifar Skoðun Ég hlakka til Alexandra Briem skrifar Skoðun Megum við fá bita, háttvirtur ráðherra? Katla Ósk Káradóttir skrifar Skoðun Barbabrella hægrisins í leikskólamálum Stefán Pálsson skrifar Skoðun Aðalmeðferð í dómsmáli um netsölu áfengis eftir 2 daga Siv Friðleifsdóttir skrifar Skoðun Aukin misskipting leysir ekki verðbólguvandann Finnbjörn Hermannsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar Sjá meira
Eitthvað hefur félagi minn Ögmundur Jónasson misskilið umræðuna um Reykjavíkurflugvöll. Hún er ekki bara svarthvít eins og hann vill vera láta og engin ástæða til að ætla að menn gangi erinda byggingabransans eða flugbransans þótt þeir taki afstöðu í málinu. Ég hef lengi verið talsmaður þess að takmarka flug um Reykjavíkurflugvöll og ef ekki dugir að ná sátt um það að láta hann þá víkja. Ég tel hins vegar að málið snúist ekki bara um peninga, um fjölda atvinnutækifæra, um tímann sem menn þurfa að nota til að fara á milli staða eða um lóðir sem hagkvæmt er að byggja á eða ekki hagkvæmt. Ég tel að málið snúist um öryggi flugsins annars vegar og öryggi byggðarinnar hins vegar. Áhætta vegna Reykjavíkurflugvallar fer mikið eftir aðstæðum og öryggisbúnaði en áhættan er þó einkum háð því hversu mikil flugumferðin er. Ef ég man rétt má reikna með að slys eða alvarlegt óhapp verði á Reykjavíkurflugvelli á um ellefu ára fresti, miðað við umferðina 1990. Og það er allnokkur áhætta, eins og dæmin því miður sanna, hvað sem byggingarlandi eða tilfinningum til flugflotans líður. Margt hefur verið gert til að draga úr áhættu á Reykjavíkurflugvelli. Þannig hefur millilandaflug verið flutt frá höfuðborginni (nema til Grænlands og Færeyja), ferjuflugi að mestu úthýst og dregið úr kennslu- og æfingaflugi. Þá hefur umferð um NA/SV-braut verið takmörkuð og næturflug bannað. Aðflugs- og fráflugsleiðir hafa verið skilgreindar og öryggisbúnaður bættur. Allt er þetta til bóta en betur má ef duga skal. Margir, þ.m.t. meirihluti borgarbúa og flestir borgarfulltrúar, telja rétt að flytja flugið úr Vatnsmýrinni en aðrir vilja engu breyta. Þar fara fremst í flokki flugmálayfirvöld fyrr og nú og íbúar á landsbyggðinni sem vilja ekki missa flugvöllinn. Um áratugaskeið hefur átakalínan legið þarna og hvorugur hópurinn verið tilbúinn til að hlusta á hinn. Í millitíðinni ákvað Reykjavíkurborg að láta N/S-brautina víkja fyrir lok skipulagstímabilsins sem er 2016, en aðrar flugbrautir og allur flugrekstur fari í burtu síðar. Flugvöllurinn var skipulagður út af kortum borgarinnar og nú er hafin hörð barátta um að koma honum óbreyttum inn á þau aftur. Greinilegt er að þeir sem hafa skrifað undir áskorun í flugvallarmálinu að undanförnu hafa aðallega óttast að sjúkrafluginu yrði lokað. Með þeirri tillögu sem hér er kynnt verður það ekki gert.Þriðji kosturinn Því það er til þriðji kosturinn, sem reyndar hefur oft verið bent á, m.a. í vinnu áhættumatsnefndar sem skilaði af sér 1991 og ég var formaður fyrir. Skýrsla nefndarinnar nefndist „Sambýli flugs og byggðar“ en þar voru dregnar saman tölulegar upplýsingar um alla þætti flugumferðarinnar og áhrif flugsins á atvinnulíf og þjónustu í höfuðborginni, sem og þá áhættu sem fylgir flugvellinum fyrir byggð og íbúa borgarinnar. Þriðja leiðin er sú að takmarka flugumferð við eina flugbraut í svipaðri legu og núverandi A/V-braut og heimila aðeins áætlunarflug og þjónustuflug um Reykjavíkurflugvöll. N/S-brautinni yrði lokað en um hana fer nú meirihluti flugumferðarinnar með tilheyrandi lágflugi yfir miðborginni þar sem höfuðstöðvar stjórnsýslu og fjármálalífs eru staðsettar. NA/SV-braut yrði einnig lokað en hún er langstysta braut vallarins, aðeins notuð við mjög erfið veðurskilyrði og aðflug að henni hættulega nálægt byggingum Landspítalans. Eftir stæði þá aðeins A/V-brautin sem nú liggur milli Öskjuhlíðar og Suðurgötu í Skerjafirði. Öskjuhlíðin er hindrun í flugi að og frá þessari braut eins og menn þekkja af umræðu um hæð trjágróðurs þar. Því þarf að sveigja flugbrautina til norðurs næst Öskjuhlíðinni og lengja hana í sjó fram í Skerjafirði. Suðurgatan yrði lögð í stokk undir flugbrautina og blindflugsbúnaði og alvöru flugstöð og þjónustumiðstöð komið fyrir við þessa nýju flugbraut. Þessi leið er ekki ókeypis en einn af mörgum kostum hennar er þó að hún er ódýrari en aðrir kostir. Bent hefur verið á að með einni braut á Reykjavíkurflugvelli myndi nýtingin aðeins minnka um 5%: úr 97% í 92%. Það er ásættanlegt að mínu mati. Reykjavíkurflugvöllur gæti áfram þjónað því sem allir kalla eftir: Öryggi flugs og byggðar, sjúkraflugi og þjónustuflugi Landhelgisgæslunnar og öllu áætlunarflugi innanlands. Einkaþotur, æfinga- og kennsluflug, ferjuflug, herflug, flugsýningar og millilandaflug yrði hins vegar flutt frá Reykjavík og ágætis svæði opnaðist til bygginga á núverandi flugvallarsvæði. Hér er kynnt tillaga um sátt og ég tel að ná þurfi sátt um Reykjavíkurflugvöll. Ég held að það sé hægt og skora á menn í báðum hópum að líta á þennan valkost í alvöru í stað þess að skunda í skotgrafirnar eina ferðina enn.
„Kiss the Ring“ – þegar ríkisvaldið krefst hlýðni af gervigreindinni Gísli Ragnar Guðmundsson Skoðun
Þúsund milljarða högg á ríkissjóð – svartasta sviðsmyndin á Nýjum Landspítala Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Umönnunarbilið og kerfislægar hindranir á íslenskum vinnumarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Sunna Símonardóttir skrifar
Skoðun Smáframleiðendur – vannýtt tækifæri fyrir íslenskt atvinnulíf? Sveinbjörg Rut Pétursdóttir skrifar
Skoðun „Kiss the Ring“ – þegar ríkisvaldið krefst hlýðni af gervigreindinni Gísli Ragnar Guðmundsson skrifar
Skoðun Ofbeldi í nánum samböndum og vinnumarkaðurinn Dagný Aradóttir Pind,Eva Hjörtína Ólafsdóttir,Henný Hinz,Sigrún Birna Björnsdóttir skrifar
Skoðun Hundruð milljóna frá íslenskum skattgreiðendum til heilbrigðisþjónustu erlendis Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Alþjóðadagur offitunnar Gréta Jakobsdóttir,Edda Ýr Guðmundsdóttir,Erla Gerður Sveinsdóttir,Guðrún Þuríður Höskuldsdóttir,Rut Eiríksdóttir,Sigrún Kristjánsdóttir,Sólrún Ólína Sigurðardóttir,Tryggvi Helgason skrifar
Skoðun Aukin misskipting leysir ekki verðbólguvandann Finnbjörn Hermannsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar
„Kiss the Ring“ – þegar ríkisvaldið krefst hlýðni af gervigreindinni Gísli Ragnar Guðmundsson Skoðun
Þúsund milljarða högg á ríkissjóð – svartasta sviðsmyndin á Nýjum Landspítala Sigurður Sigurðsson Skoðun