Vel farið með opinbert fé?

Á meðan að fólk er enn þá í biðröðum eftir matargjöfum, öryrkjar og aldraðir á hungurmörkum og heilbrigðiskerfið tækjasnautt á horriminni, þá tilkynnti fjármálaráðherra á dögunum að til stæði að hækka framlög ríkisins til fæðingarorlofs um tvo milljarða króna og að heildarframlögin yrðu vel yfir tíu milljarða króna á næsta ári. Það mætti halda að ríkissjóður væri hallalaus og að allt fljóti þar í annarra manna peningum. Á tímum þegar verið er að leita að því hvar megi spara, þá finnst mér að setja megi spurningarmerki við svona lagað og hvort slíkt sé skynsamlegt.

Hverjir eru þurfandi?

Það fólk sem ekki fær viðlíkan viðgjörning en þarf að borga fyrir hann ásamt öðrum er það sem fæddi og ól upp börn sín án sérstaks frís. Það tókst og þótti eðlilegur gangur lífsins. Þegar fólk vill eignast börn þá er það að sjálfsögðu á ábyrgð þess sjálfs, en ekki annarra.

Þau sem eiga að njóta þessara sporslna eru yngsta og hraustasta fólkið sem flesta kostina hefur og minnst þarf aðstoðar við. Þessu fyrirkomulagi hefur væntanlega verið komið á í einhverju bríeríi eyðslusamra stjórnmálamanna, þegar e.t.v. var meira um aurana, en sama fólk virðist ekki meta fjármálastöðu landsins meira en það að það vill enn spreða harðunnu skattfé almennings í vinsældakaup. Það má vel vera að mörgum finnist það gott að njóta slíks eða jafnvel að einhverjir þurfi það af einhverjum ástæðum, en fyrr má nú rota en dauðrota. Ef ekki að skera burtu þessa eyðslu að fullu og öllu leyti, þá má að ósekju iðka meiri hófsemi og stytta slíkt orlof og spara þannig milljarðagjöld. Er þetta virkilega sú forgangsröðun á verkefnunum, sem fólk vill sjá? Ég spyr hvort aðstoðin eigi ekki frekar að fara til þeirra, sem eru meira og eða reglulega þurfandi. Ég hygg að þeir sem eldri eru, eru öryrkjar eða þá heilbrigðiskerfið mundu þiggja eitthvað af þessum peningum, ef þeir eru þá til.

Það þarf að fara vel með

XG – Hægri grænir, flokkur fólksins, hefur markað sér stefnu um niðurskurð og sparnað á útgjöldum hins opinbera við gæluverkefni og rekstur ýmiss konar, sem e.t.v. gaman væri að geta haft og sum stór lönd hafa efni á, en sem er vel hægt að minnka eða að vera án á núverandi Íslandi.