Evrópusambandið og íslensk stjórnsýsla

Liðnir eru tæpir tveir áratugir frá því að Ísland gerðist aðili að Evrópska efnahagssvæðinu (EES). Evrópusamruninn hefur haft afgerandi áhrif á þróun íslensks samfélags í gegnum aðildina að EES. Það liggur fyrir að gera þarf enn frekari breytingar á íslenskri stjórnsýslu kjósi íslenska þjóðin að gerast aðili að Evrópusambandinu (ESB).

Á þeim rúmum þremur árum sem liðin eru frá því að Ísland sótti um aðild að ESB hefur mikið starf verið unnið innan stjórnsýslunnar í tengslum við umsóknarferlið. Áður en samningaviðræðurnar hófust var unnið að því að bera saman regluverk ESB við íslenska löggjöf og greina hvað bar á milli. Í kjölfarið hófust hinar eiginlegu samningaviðræður sem eru nokkuð á veg komnar, þrátt fyrir að enn eigi eftir að opna viðkvæmustu kaflana.

Ríkisstjórn Íslands ákvað að þiggja IPA-styrki, sem umsóknarríkjum að sambandinu stendur til boða og miða að því að veita ríkjunum aðstoð við að uppfylla skilyrði sem þau þurfa að ná til að gerast aðilar að ESB. IPA-verkefnin sem unnið er að innan íslensku stjórnsýslunnar ná yfir fjölbreytilega málaflokka og svið. Samkvæmt rammaáætlun er áætlað að 1,6 milljörðum íslenskra króna verði árlega úthlutað til Íslands á tímabilinu 2011-2013.

Félag stjórnsýslufræðinga efnir til málþings, þar sem varpað verður ljósi á áhrif ESB á íslenska stjórnsýslu í fortíð og nútíð. Fundurinn er haldinn í samstarfi við Stofnun stjórnsýslufræða og stjórnmála, Félag forstöðumanna ríkisstofnana og Evrópustofu, sem styrkir komu doktors Anamarija Musa í opinberri stjórnsýslu við lagadeild Háskólans í Zagreb í Króatíu. Hún hefur rannsakað áhrif umsóknarferlis Króatíu að ESB á stjórnsýsluna þar í landi.

Á fundinum verður reynt að leita svara við því að hvaða leyti EES-samningurinn og umsóknarferli Íslands að ESB hefur leitt til breytinga á áherslum og verkefnum íslenskrar stjórnsýslu. Hver er reynsla Norðurlandanna og hver er reynsla Króatíu sem gerist aðildarríki að sambandinu 1. júlí á næsta ári?