Stórkostlegt sjónarspil 28. janúar 2012 06:00 Vel leikin Leikararnir í The Artist fara á kostum án þess að nota hljóð eða orð. The Artist Leikstjórn: Michel Hazanavicius Leikarar: Jean Dujardin, Bérénice Bejo, John Goodman, James Cromwell, Penelope Ann Miller, Malcolm McDowell Auðvitað býst maður við miklu af kvikmynd sem tilnefnd er til 10 Óskarsverðlauna og 12 BAFTA-verðlauna. The Artist þykir sigurstrangleg í öllum helstu flokkum og væntingarnar til hennar því gífurlegar. Það er auðvitað eilítið ósanngjarnt en engu að síður skiljanlegt. Myndin segir frá George Valentin, kvikmyndastjörnu í Hollywood á tímum þöglu myndanna. Árið er 1927 og talmyndirnar eru að yfirtaka iðnaðinn. Valentin þráast hins vegar við að skipta um leikvang og er honum því á endanum bolað burt úr bransanum. Við þetta fléttast svo þráhyggjukennd ást Valentin á ungri leikkonu, Peppy Miller, sem verður fljótlega ein skærasta stjarna talmyndanna. Það vekur auðvitað athygli að The Artist er sjálf að mestu leyti þögul mynd. Það þjónar ákveðnum frásagnarlegum tilgangi, auk þess sem það styður við nostalgískt yfirbragðið og þvingar leikarana til að tjá sig eins myndrænt og þeir geta. Áður en langt um líður er áhorfandinn það djúpt sokkinn í frábæra söguna að tali eða umhverfishljóðum væri ofaukið, og gætu jafnvel truflað hið mikla sjónarspil sem myndin er. Aðalleikarinn (Jean Dujardin) er stórkostlegur og með hvert einasta smáatriði á hreinu, hvort sem það er dans, skylmingar eða myndun míkróskópískra hrukkna í námunda við yfirskeggið, sem öll gera hann svo aðlaðandi og aumkunarverðan í senn. Aðrir leikarar fara einnig á kostum og gaman er að sjá öll þessi kunnuglegu andlit tjá sig án notkunar hljóða og orða. The Artist er sannkallað listaverk og stendur fyllilega undir öllum þeim væntingum sem til hennar eru bornar. Þær kvikmyndir sem etja við hana kappi á væntanlegum verðlaunahátíðum eru ekki öfundsverðar. Þegar maður sér hvernig hún notar myndmálið rennur það upp fyrir manni að stór hluti þeirra mynda sem út koma nú á dögum gætu eins verið útvarpsleikrit. Haukur Viðar Alfreðsson Niðurstaða: Ein allra besta mynd síðasta árs og nýtur sín best í kvikmyndahúsi. Nú er tækifærið. Ekki gera ekki neitt. Lífið Mest lesið Brynja Dan og Jóhann selja slotið eftir breytingar Lífið Stjörnulífið: „Já, ég er klámfíkill“ Lífið Úr Eurovision í jógað: „Var ekki nógu góð við sjálfa mig eftir þetta“ Lífið Er óeðlilegt að gift fólk frói sér? Lífið Quang Le „virkilega indæll og mjög næs náungi“ Lífið Brynja Dan og Jóhann keyptu glæsihús í Garðabæ Lífið „Ég er pottþétt ekki á leiðinni til Íslands“ Lífið Listapör, dansfjölskylda og rjómi senunnar á Garðinum Lífið Maturinn í Ofurskálinni: Vængirnir étnir í tonnatali Lífið Fram, fram, framakonur Lífið Fleiri fréttir Fegurðardýrkun í Oz-landi Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Óbilandi trú á eigin ágæti Er Ormstunga djarfasta sýning ársins? Rasistar í sumarbústað Atvinnulaus aumingi trompar dauðakölt Gagnrýni ársins 2025: Jólahelvíti, ómerkilegir þættir og vonbrigði á stóra sviðinu Við þurfum að ræða Sydney Sweeney Sjá meira
The Artist Leikstjórn: Michel Hazanavicius Leikarar: Jean Dujardin, Bérénice Bejo, John Goodman, James Cromwell, Penelope Ann Miller, Malcolm McDowell Auðvitað býst maður við miklu af kvikmynd sem tilnefnd er til 10 Óskarsverðlauna og 12 BAFTA-verðlauna. The Artist þykir sigurstrangleg í öllum helstu flokkum og væntingarnar til hennar því gífurlegar. Það er auðvitað eilítið ósanngjarnt en engu að síður skiljanlegt. Myndin segir frá George Valentin, kvikmyndastjörnu í Hollywood á tímum þöglu myndanna. Árið er 1927 og talmyndirnar eru að yfirtaka iðnaðinn. Valentin þráast hins vegar við að skipta um leikvang og er honum því á endanum bolað burt úr bransanum. Við þetta fléttast svo þráhyggjukennd ást Valentin á ungri leikkonu, Peppy Miller, sem verður fljótlega ein skærasta stjarna talmyndanna. Það vekur auðvitað athygli að The Artist er sjálf að mestu leyti þögul mynd. Það þjónar ákveðnum frásagnarlegum tilgangi, auk þess sem það styður við nostalgískt yfirbragðið og þvingar leikarana til að tjá sig eins myndrænt og þeir geta. Áður en langt um líður er áhorfandinn það djúpt sokkinn í frábæra söguna að tali eða umhverfishljóðum væri ofaukið, og gætu jafnvel truflað hið mikla sjónarspil sem myndin er. Aðalleikarinn (Jean Dujardin) er stórkostlegur og með hvert einasta smáatriði á hreinu, hvort sem það er dans, skylmingar eða myndun míkróskópískra hrukkna í námunda við yfirskeggið, sem öll gera hann svo aðlaðandi og aumkunarverðan í senn. Aðrir leikarar fara einnig á kostum og gaman er að sjá öll þessi kunnuglegu andlit tjá sig án notkunar hljóða og orða. The Artist er sannkallað listaverk og stendur fyllilega undir öllum þeim væntingum sem til hennar eru bornar. Þær kvikmyndir sem etja við hana kappi á væntanlegum verðlaunahátíðum eru ekki öfundsverðar. Þegar maður sér hvernig hún notar myndmálið rennur það upp fyrir manni að stór hluti þeirra mynda sem út koma nú á dögum gætu eins verið útvarpsleikrit. Haukur Viðar Alfreðsson Niðurstaða: Ein allra besta mynd síðasta árs og nýtur sín best í kvikmyndahúsi. Nú er tækifærið. Ekki gera ekki neitt.
Lífið Mest lesið Brynja Dan og Jóhann selja slotið eftir breytingar Lífið Stjörnulífið: „Já, ég er klámfíkill“ Lífið Úr Eurovision í jógað: „Var ekki nógu góð við sjálfa mig eftir þetta“ Lífið Er óeðlilegt að gift fólk frói sér? Lífið Quang Le „virkilega indæll og mjög næs náungi“ Lífið Brynja Dan og Jóhann keyptu glæsihús í Garðabæ Lífið „Ég er pottþétt ekki á leiðinni til Íslands“ Lífið Listapör, dansfjölskylda og rjómi senunnar á Garðinum Lífið Maturinn í Ofurskálinni: Vængirnir étnir í tonnatali Lífið Fram, fram, framakonur Lífið Fleiri fréttir Fegurðardýrkun í Oz-landi Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Óbilandi trú á eigin ágæti Er Ormstunga djarfasta sýning ársins? Rasistar í sumarbústað Atvinnulaus aumingi trompar dauðakölt Gagnrýni ársins 2025: Jólahelvíti, ómerkilegir þættir og vonbrigði á stóra sviðinu Við þurfum að ræða Sydney Sweeney Sjá meira