Leikskólagutti brattur eftir Laugavegsgöngu

„Mér fannst gaman að sofa í tjaldinu, fara í fjallgöngu og horfa á Álftavatn sem mér finnst mjög fallegt,“ segir Orfeus Þór Da Silva Stefánsson sem gekk fyrr í vikunni 55 kílómetra milli Landmannalauga og Þórsmerkur.

Orfeus er fimm ára leikskóladrengur úr Austurborg og var því ekki einsamall á göngunni heldur með Stefáni Þorgrímsssyni föður sínum. Stefán kveðst hafa séð úti í Róm í vor hversu röskur Orfeus var að ganga og ákveðið að láta á það reyna hvort sonurinn réði við að ganga Laugaveginn; fyrrnefnda leið milli Landmannalauga og Þórsmerkur.

Stefán og Orfeus lögðu upp frá Landmannalaugum í átt að Hrafntinnuskeri á mánudaginn. Afar milt veður var í kortunum en Stefán kveðst hafa verið tilbúinn að snúa við ef gangan reyndist syninum ofviða. Þá tólf kílómetra leið hafi þeir hins vegar komist án erfiðleika. Eftir tveggja tíma hvíld í Hrafntinnuskeri og klukkustundar lúr hjá Orfeusi hafi þeir haldið áfram för sinni í átt að Álftavatni. Það er annar tólf kílómetra áfangi.

„Við hefðum gist í Hrafntinnuskeri nema fyrir það að spáð var rigningu daginn eftir og við vildum komast yfir fjallið áður,“ útskýrir Stefán. „Strákurinn stóð sig feiknarlega vel en hann var orðinn talsvert þreyttur. Svona ungir krakkar virðast geta náð að safna upp mikilli orku með stuttum hvíldartímum inn á milli.“

Í Álftavatni hvíldu feðgarnir sig fram til klukkan tvö daginn eftir áður en þeir lögðu land undir fót með stefnuna á Emstrur þar sem næst var gist. Það er fimmtán kílómetra leið. „Hann kvartaði ekki neitt á þeirri leið fyrr en alveg í blálokin,“ segir Stefán.

Síðasti áfanginn var inn að Básum í Þórsmörk. Feðgarnir sungu og spjölluðu en undir lokin sagðist Orfeus of þreyttur til að tala. „Seinasti spottinn var erfiðastur fyrir strákinn og það var reyndar farið að draga af mér líka. Hann var orðinn þreyttur og veðrið leiðinlegt en hann kláraði þetta samt með stæl,“ segir Stefán.

Orfeusi fannst skemmtilegt að grilla sykurpúða og drekka kakó. Hann játar þó að ferðalagið hafi tekið á kraftana. „Við gengum svo mikið. Mér var illt í stóru tánni þegar við gengum niður sumar brekkur. Það var gott að komast í rútuna,“ segir göngugarpurinn sem kveðst ekki hafa hug á að ganga Laugaveginn aftur strax. „En ég vil ganga á önnur fjöll, hvað heita þau?“

gar@frettabladid.is