Þess vegna kýs ég Hannes Bjarnason Guðný Jóhannesdóttir skrifar 7. júní 2012 18:00 Undanfarnar vikur hef ég velt því mjög fyrir mér hver skuli fá atkvæði mitt í komandi forsetakosningum. Lengi vel velti ég því fyrir mér að láta þær hreinlega fram hjá mér fara en sem lýðsræðislega þenkjandi manneskja vissi ég svo sem að það myndi ég ekki gera, ekki nema þá að ég færi og skilaði auðu. Sl. sunnudag heyrði ég síðan í Hannesi Bjarnasyni þar sem hann var í viðtali í Sprengisandi og játa ég að hann kom mér skemmtilega á óvart. Ekki síst sú skoðun hans að hann teldi miður hversu tamt okkur Íslendingum er að rakka niður þá sem eru ekki sömu skoðunar og við sjálf. Að það að vera ósammála þýði að viðkomandi aðilar þurfi nánast að hatast hver við annan. Þó Hannes hafi notað annað orðalag þá var þetta eins og talað út úr mínu hjarta. Ef við sem þjóð ætlum að komast upp úr þessum skotgrafahernaði sem hefur einkennt landið okkar síðustu ár þá verðum við að komast upp úr þessu fari að rífast og rífa hvert annað niður við hvert tækifæri. Yfirvegaður málflutningur Hannesar og ekki síst málefnalegur málflutningur hreyf mig og minnti mig á hvað okkur vantar í umræðuna hér heima. Okkur vantar málefnalega og jarðbundna leiðtoga. Þessa kosti hefur Hannes Bjarnason og þess vegna mun atkvæði mitt í komandi forsetakosningum lenda hjá honum. Ég skora á ykkur sem eigið eftir að ákveða ykkur að hætta að hugsa eins og það séu bara tveir frambjóðendur í framboði og hugleiða kosti hvers og eins frambjóðenda áður en þið takið afstöðu. Það gerði ég og Hannes Bjarnason varð fyrir valinu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ESB aðild er óskynsamleg frá efnahagslegu sjónarmiði Kristinn Sv. Helgason skrifar Sjá meira
Undanfarnar vikur hef ég velt því mjög fyrir mér hver skuli fá atkvæði mitt í komandi forsetakosningum. Lengi vel velti ég því fyrir mér að láta þær hreinlega fram hjá mér fara en sem lýðsræðislega þenkjandi manneskja vissi ég svo sem að það myndi ég ekki gera, ekki nema þá að ég færi og skilaði auðu. Sl. sunnudag heyrði ég síðan í Hannesi Bjarnasyni þar sem hann var í viðtali í Sprengisandi og játa ég að hann kom mér skemmtilega á óvart. Ekki síst sú skoðun hans að hann teldi miður hversu tamt okkur Íslendingum er að rakka niður þá sem eru ekki sömu skoðunar og við sjálf. Að það að vera ósammála þýði að viðkomandi aðilar þurfi nánast að hatast hver við annan. Þó Hannes hafi notað annað orðalag þá var þetta eins og talað út úr mínu hjarta. Ef við sem þjóð ætlum að komast upp úr þessum skotgrafahernaði sem hefur einkennt landið okkar síðustu ár þá verðum við að komast upp úr þessu fari að rífast og rífa hvert annað niður við hvert tækifæri. Yfirvegaður málflutningur Hannesar og ekki síst málefnalegur málflutningur hreyf mig og minnti mig á hvað okkur vantar í umræðuna hér heima. Okkur vantar málefnalega og jarðbundna leiðtoga. Þessa kosti hefur Hannes Bjarnason og þess vegna mun atkvæði mitt í komandi forsetakosningum lenda hjá honum. Ég skora á ykkur sem eigið eftir að ákveða ykkur að hætta að hugsa eins og það séu bara tveir frambjóðendur í framboði og hugleiða kosti hvers og eins frambjóðenda áður en þið takið afstöðu. Það gerði ég og Hannes Bjarnason varð fyrir valinu.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar