Borgarstjórinn í Reykjavík -dýrasta leiksýning sem sett hefur verið upp á Íslandi? Marta Dögg Sigurðardóttir skrifar 29. mars 2011 15:04 Undanfarnar vikur og mánuði hefur mér fundist ég vera stödd í leikhúsi og sýningin virðist því miður engan endi ætla að taka. Sýningin hófst í rauninni í aðdraganda borgarstjórnarkosninganna í Reykjavík 2010. Kreppan var þá farin að segja töluvert til sín og jarðvegur fyrir breytingar var frjór. Borgarbúar voru ósáttir við „kerfið" og „ástandið" og vildu breytingar, þó ekki væri nema breytinganna vegna. Mitt í því ástandi kom fram á sjónarsviðið nýr valkostur, nýr flokkur sem var ólíkur öllu sem áður hafði þekkst í íslenskum stjórnmálum. Besti flokkurinn gaf gömlu stjórnmálaflokkunum langt nef og gaf lítið fyrir hefðbundnar stjórnmálahugmyndir og aðferðir. Flokkinn skipuðu „allskonar" velviljaðir og sumir einnig þjóðkunnir einstaklingar sem lofuðu umfram allt að hrista duglega upp í kerfinu. Á heimasíðu sinni sagðist Besti flokkurinn vera betri en aðrir flokkar. Vildu menn taka virkan þátt í gegnsæju og virku lýðræðissamfélagi framtíðarinnar sem yrði velferðarsamfélag skyldu þeir setja X við Besta flokkinn. Á sömu síðu sagðist borgarstjóraefni flokksins hafa stofnað Besta flokkinn af því að „hann langaði að fá vel launað starf og að komast í áhrifastöðu þar sem hann gæti hjálpað vinum og vandamönnum með ýmislegt og svo langaði hann líka að vera með aðstoðarmann." Auðvitað hefðu þarna átt að hringja viðvörunarbjöllur í hugum kjósenda í Reykjavík. Besti flokkurinn setti síðan að eigin sögn fram bestu stefnumálin. Þau hljómuðu vel og voru líkleg til að verða vinsæl meðal almennings og endurspegla það sem fólk vildi heyra frá stjórnmálamönnum. Meðal þess sem Besti flokkurinn lofaði í aðdraganda kosninganna var „að setja manninn og velferð hans í öndvegi og þar var konan hans ekki undanskilin." Þá sagðist hann einnig styðja aukið gegnsæi, „það væri nefnilega best að hafa allt uppá borðinu þannig að almenningur vissi hvað væri að gerast." Besti flokkurinn vildi líka virkt lýðræði og lofaði algjöru jafnrétti kynjanna, vegna þess að það væri best fyrir alla. Besti flokkurinn ætlaði að hlusta meira á konur og gamal fólk. „Það er alltof lítið hlustað á þetta lið. Það er eins og öllum finnist það bara vera eitthvað að röfla. Við ætlum að breyta því," stóð í stefnuskrá flokksins. Besti flokkurinn elskar líka börn og sagðist þess vegna ætla að vinna skipulag skólamála í samvinnu við fulltrúa starfsfólks. „Hagræða í stjórnsýslu án þess að það bitni á þjónustu", eins og það var orðað í stefnuskrá flokksins. Besti flokkurinn sagðist vilja kalla saman alla hagsmunaaðila: sérfræðinga, fagfólk, kennara og foreldra til að ná sameiginlegri niðurstöðu sem væri best fyrir börnin. „Koma ásættanlegu lagi á skólastarf. Engan niðurskurð í listkennslu, lífsleikni eða annarri þjónustu við börn. Spara í stjórnsýslunni." „Hjá Reykjavíkurborg vinnur fullt af góðu og hæfu fólki. Við viljum leyfa því að sinna sinni vinnu án truflunar frá stjórnmálamönnum. Drögum skýr mörk á milli stjórnsýslu og stjórnmála. Stöðvum pólitískar ráðningar, fáum fólk sem hefur vit, reynslu og áhuga. Sýnum ábyrgð og ráðdeild (ömmuhagfræði) í fjármálastjórnun. Spörum eins og íslenskar mæður hafa gert í gegnum aldirnar án þess að vera vondar við börnin sín," sagði Besti flokkurinn. Besti flokkurinn vann síðan yfirburðasigur í borgarstjórnarkosningunum og gekk að því búnu til samstarfs við Samfylkinguna í Reykjavík. Í fréttatilkynningu á heimasíðu flokksins sagði af því tilefni: „Það hefur varla heldur farið framhjá neinum að nú er í gangi röð opinberra leynifunda fólks í Besta Flokknum við fólk úr Samfylkingunni, þar sem allir eru að tala saman og skiptast á skoðunum og pæla í allskonar. Það sem er sniðugt og kannski nýbreytni, er að þeir fólkið á leynifundunum vill í alvöru heyra í og taka mark á íbúum í Reykjavík, meira að segja þrátt fyrir að kosningarnar séu búnar. Pæliði í því." Já, Besti flokkurinn ætlaði að innleiða skemmtilegar nýjungar og tilbreytingu í daglegt líf borgarbúa enda væri hann besti og skemmtilegasti flokkur sem búinn hafði verið til. Borgarbúar glöddust margir hverjir yfir úrslitum kosninganna. Nú yrði í það minnsta gaman! En hvar erum við stödd í dag, tæpu ári síðar? Á meðan flaggskip Reykjavíkur, leikskólarnir, best reknu stofnanir borgarinnar loga stafna á milli vegna illa ígrundaðra og óskiljanlegra sameiningarhugmynda meirihlutans var borgarstjórinn staddur í Vín í Austurríki. Og hvað skyldi hann hafa verið að gera þar? Jú, hann var að kynna heimildarmynd um sjálfan sig og framboð Besta flokksins í Reykjavík. Besti flokkurinn er nefnilega orðinn heimsfrægur, „og þá meinum við ekki bara á Íslandi heldur úti um allt. Greinar og viðtöl eru að birtast um allan heim... Ef þið talið útlensku, þá getið þið lesið um Besta flokkinn í útlenskum blöðum" samkvæmt heimasíðu flokksins. Það er þó huggun harmi gegn að samkvæmt dagbók borgarstjórans sem birt er á heimasíðu Besta flokksins, þá var þessi ferð löngu ákveðin og ekki nóg með það heldur tók borgarstjórinn þetta viku frí af sumarleyfinu sínu og borgaði sjálfur uppihald. Já, það er í það minnsta gott til þess að vita að útrás hugmyndafræði Besta flokksins til annarra landa er ekki í boði íbúa Reykjavíkur. Borgarbúar; foreldrar, starfsfólk, kennarar og stjórnendur hafa mótmælt fyrirhuguðum sameiningum skóla hástöfum og bent á að í þeim felist hvorki faglegur né fjárhagslegur ávinningur, þvert á móti muni þær valda óbætanlegum skaða á skólakerfinu á viðkvæmasta tíma. En Besti flokkurinn skellir skollaeyrum við þessum viðvörunum. Sýningin skal halda áfram, enda er þetta svo óskaplega skemmtilegt. Leikritið: Borgarstjórinn í Reykjavík, er án efa dýrasta leiksýning sem sett hefur verið upp á Íslandi. Höfundar hennar eru listamennirnir að baki Besta flokkunum. Sýningin er enn eitt framlag Besta flokksins til menningar og lista í Reykjavík á kostnað barnanna í borginni. Endanleg kostnaðaráætlun liggur ekki fyrir. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Sjá meira
Undanfarnar vikur og mánuði hefur mér fundist ég vera stödd í leikhúsi og sýningin virðist því miður engan endi ætla að taka. Sýningin hófst í rauninni í aðdraganda borgarstjórnarkosninganna í Reykjavík 2010. Kreppan var þá farin að segja töluvert til sín og jarðvegur fyrir breytingar var frjór. Borgarbúar voru ósáttir við „kerfið" og „ástandið" og vildu breytingar, þó ekki væri nema breytinganna vegna. Mitt í því ástandi kom fram á sjónarsviðið nýr valkostur, nýr flokkur sem var ólíkur öllu sem áður hafði þekkst í íslenskum stjórnmálum. Besti flokkurinn gaf gömlu stjórnmálaflokkunum langt nef og gaf lítið fyrir hefðbundnar stjórnmálahugmyndir og aðferðir. Flokkinn skipuðu „allskonar" velviljaðir og sumir einnig þjóðkunnir einstaklingar sem lofuðu umfram allt að hrista duglega upp í kerfinu. Á heimasíðu sinni sagðist Besti flokkurinn vera betri en aðrir flokkar. Vildu menn taka virkan þátt í gegnsæju og virku lýðræðissamfélagi framtíðarinnar sem yrði velferðarsamfélag skyldu þeir setja X við Besta flokkinn. Á sömu síðu sagðist borgarstjóraefni flokksins hafa stofnað Besta flokkinn af því að „hann langaði að fá vel launað starf og að komast í áhrifastöðu þar sem hann gæti hjálpað vinum og vandamönnum með ýmislegt og svo langaði hann líka að vera með aðstoðarmann." Auðvitað hefðu þarna átt að hringja viðvörunarbjöllur í hugum kjósenda í Reykjavík. Besti flokkurinn setti síðan að eigin sögn fram bestu stefnumálin. Þau hljómuðu vel og voru líkleg til að verða vinsæl meðal almennings og endurspegla það sem fólk vildi heyra frá stjórnmálamönnum. Meðal þess sem Besti flokkurinn lofaði í aðdraganda kosninganna var „að setja manninn og velferð hans í öndvegi og þar var konan hans ekki undanskilin." Þá sagðist hann einnig styðja aukið gegnsæi, „það væri nefnilega best að hafa allt uppá borðinu þannig að almenningur vissi hvað væri að gerast." Besti flokkurinn vildi líka virkt lýðræði og lofaði algjöru jafnrétti kynjanna, vegna þess að það væri best fyrir alla. Besti flokkurinn ætlaði að hlusta meira á konur og gamal fólk. „Það er alltof lítið hlustað á þetta lið. Það er eins og öllum finnist það bara vera eitthvað að röfla. Við ætlum að breyta því," stóð í stefnuskrá flokksins. Besti flokkurinn elskar líka börn og sagðist þess vegna ætla að vinna skipulag skólamála í samvinnu við fulltrúa starfsfólks. „Hagræða í stjórnsýslu án þess að það bitni á þjónustu", eins og það var orðað í stefnuskrá flokksins. Besti flokkurinn sagðist vilja kalla saman alla hagsmunaaðila: sérfræðinga, fagfólk, kennara og foreldra til að ná sameiginlegri niðurstöðu sem væri best fyrir börnin. „Koma ásættanlegu lagi á skólastarf. Engan niðurskurð í listkennslu, lífsleikni eða annarri þjónustu við börn. Spara í stjórnsýslunni." „Hjá Reykjavíkurborg vinnur fullt af góðu og hæfu fólki. Við viljum leyfa því að sinna sinni vinnu án truflunar frá stjórnmálamönnum. Drögum skýr mörk á milli stjórnsýslu og stjórnmála. Stöðvum pólitískar ráðningar, fáum fólk sem hefur vit, reynslu og áhuga. Sýnum ábyrgð og ráðdeild (ömmuhagfræði) í fjármálastjórnun. Spörum eins og íslenskar mæður hafa gert í gegnum aldirnar án þess að vera vondar við börnin sín," sagði Besti flokkurinn. Besti flokkurinn vann síðan yfirburðasigur í borgarstjórnarkosningunum og gekk að því búnu til samstarfs við Samfylkinguna í Reykjavík. Í fréttatilkynningu á heimasíðu flokksins sagði af því tilefni: „Það hefur varla heldur farið framhjá neinum að nú er í gangi röð opinberra leynifunda fólks í Besta Flokknum við fólk úr Samfylkingunni, þar sem allir eru að tala saman og skiptast á skoðunum og pæla í allskonar. Það sem er sniðugt og kannski nýbreytni, er að þeir fólkið á leynifundunum vill í alvöru heyra í og taka mark á íbúum í Reykjavík, meira að segja þrátt fyrir að kosningarnar séu búnar. Pæliði í því." Já, Besti flokkurinn ætlaði að innleiða skemmtilegar nýjungar og tilbreytingu í daglegt líf borgarbúa enda væri hann besti og skemmtilegasti flokkur sem búinn hafði verið til. Borgarbúar glöddust margir hverjir yfir úrslitum kosninganna. Nú yrði í það minnsta gaman! En hvar erum við stödd í dag, tæpu ári síðar? Á meðan flaggskip Reykjavíkur, leikskólarnir, best reknu stofnanir borgarinnar loga stafna á milli vegna illa ígrundaðra og óskiljanlegra sameiningarhugmynda meirihlutans var borgarstjórinn staddur í Vín í Austurríki. Og hvað skyldi hann hafa verið að gera þar? Jú, hann var að kynna heimildarmynd um sjálfan sig og framboð Besta flokksins í Reykjavík. Besti flokkurinn er nefnilega orðinn heimsfrægur, „og þá meinum við ekki bara á Íslandi heldur úti um allt. Greinar og viðtöl eru að birtast um allan heim... Ef þið talið útlensku, þá getið þið lesið um Besta flokkinn í útlenskum blöðum" samkvæmt heimasíðu flokksins. Það er þó huggun harmi gegn að samkvæmt dagbók borgarstjórans sem birt er á heimasíðu Besta flokksins, þá var þessi ferð löngu ákveðin og ekki nóg með það heldur tók borgarstjórinn þetta viku frí af sumarleyfinu sínu og borgaði sjálfur uppihald. Já, það er í það minnsta gott til þess að vita að útrás hugmyndafræði Besta flokksins til annarra landa er ekki í boði íbúa Reykjavíkur. Borgarbúar; foreldrar, starfsfólk, kennarar og stjórnendur hafa mótmælt fyrirhuguðum sameiningum skóla hástöfum og bent á að í þeim felist hvorki faglegur né fjárhagslegur ávinningur, þvert á móti muni þær valda óbætanlegum skaða á skólakerfinu á viðkvæmasta tíma. En Besti flokkurinn skellir skollaeyrum við þessum viðvörunum. Sýningin skal halda áfram, enda er þetta svo óskaplega skemmtilegt. Leikritið: Borgarstjórinn í Reykjavík, er án efa dýrasta leiksýning sem sett hefur verið upp á Íslandi. Höfundar hennar eru listamennirnir að baki Besta flokkunum. Sýningin er enn eitt framlag Besta flokksins til menningar og lista í Reykjavík á kostnað barnanna í borginni. Endanleg kostnaðaráætlun liggur ekki fyrir.
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar