Opið bréf frá foreldrum til fræðslustjóra Ásta Kristrún Ólafsdóttir, Jóna Á. Gísladóttir, Nick A. Cathcart-Jones og Róbert Jack og Svafa Arnardóttir skrifa 5. apríl 2011 07:00 Kæri Ragnar. Við biðlum til þín um að sýna miskunn og mannúð og sjá til þess að öllum börnum með þroskahömlun standi til boða skólavist í sérskóla. Ekki bara sumum.Við gerum athugasemdir við skýringar frá menntasviði á þrengdum inntökuskilyrðum í Öskjuhlíðarskóla: 1. Sagt er að ný inntökuskilyrði í Öskjuhlíðarskóla séu ekkert annað en staðfesting á því hvernig nemendahópurinn sé nú. Þetta er ekki rétt. Í skólanum eru börn sem falla utan ramma núgildandi skilyrða. Auk þess hefur börnum verið synjað um skólavist á forsendum nýju skilyrðanna. 2. Sagt er að þróunin sé og verði sú að börn með þroskahömlun gangi í almennan skóla. Af hverju er menntasviðið svona visst um þessa þróun? Er það af því að það sér fram í tímann eða af því að það telur sig hafa fundið hina einu sönnu menntastefnu um aldur og ævi? Hvorugt getur talist boðlegt. Foreldrar hljóta að eiga að koma að þessari þróun. 3. Sagt er að „skóli fyrir alla" sé stefna borgarinnar í skólamálum. Sú stefna felur ekki í sér að það megi eða eigi að meina þroskaheftum börnum um skólavist í sérskóla. Það er hins vegar brot á grunnskólalögum að bjóða þessum sömu börnum hvorki uppá sérdeild né sérskóla (sjá 17. grein grunnskólalaga frá 2008 og 2. grein reglugerðar frá 2010 um nemendur með sérþarfir) og það stríðir gegn 76. grein stjórnarskrárinnar um rétt allra til fræðslu við sitt hæfi. 4. Sagt er að mörg lönd í kringum okkur hafi tekið upp þessa stefnu. Sú staðreynd að einhver hallist að einhverri stefnu eru ekki næg rök fyrir því að hún sé alls staðar og alltaf við hæfi. Það verður að vera sveigjanleiki í kerfinu og eins verður að svara málefnalegum rökum þegar þau eru borin fram, sérstaklega þegar reynslan sýnir að hlutirnir ganga ekki upp og mörg þroskaskert börn njóta sín ekki sem skyldi í almennum skólum. Með samanburði við önnur lönd má þó benda á að yfirvöld í Noregi, sem fóru með þessa stefnu yfir strikið fyrir um það bil tveimur áratugum, eru að átta sig á mistökunum og þar er nú rætt um að endurreisa sérskóla. Þá eru sérskólar víða annars staðar við lýði, til dæmis í Hollandi ganga um það bil 9,6% barna í sérskóla vegna hverskyns námsörðugleika og þar þykja sérskólar sjálfsögð og eðlileg þjónusta. 5. Sagt er að almenni skólinn muni ekki sinna þroskahömluðum börnum af alvöru meðan sérskólar séu í boði. Þessi skýring gefur til kynna að fólk í almennum skólum hafi ekki trú á sérskólalausu skólakerfi, en jafnframt að búið sé að ákveða niðurstöðuna og það eigi að þvinga fólk til fylgilags við hana. Geta það talist boðleg lýðræðisleg vinnubrögð? Ef þú lumar á góðum og gildum rökum fyrir því að meina þroskaheftum börnum um skólavist í sérskóla fyrir þroskahefta, viljum við gjarnan fá að heyra þau. Annars biðjum við þig vinsamlegast að leiðrétta inntökuskilyrði í Öskjuhlíðarskóla þannig að öll þroskaheft börn hafi aðgang að skólanum, ekki bara sum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Skoðun Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Sjá meira
Kæri Ragnar. Við biðlum til þín um að sýna miskunn og mannúð og sjá til þess að öllum börnum með þroskahömlun standi til boða skólavist í sérskóla. Ekki bara sumum.Við gerum athugasemdir við skýringar frá menntasviði á þrengdum inntökuskilyrðum í Öskjuhlíðarskóla: 1. Sagt er að ný inntökuskilyrði í Öskjuhlíðarskóla séu ekkert annað en staðfesting á því hvernig nemendahópurinn sé nú. Þetta er ekki rétt. Í skólanum eru börn sem falla utan ramma núgildandi skilyrða. Auk þess hefur börnum verið synjað um skólavist á forsendum nýju skilyrðanna. 2. Sagt er að þróunin sé og verði sú að börn með þroskahömlun gangi í almennan skóla. Af hverju er menntasviðið svona visst um þessa þróun? Er það af því að það sér fram í tímann eða af því að það telur sig hafa fundið hina einu sönnu menntastefnu um aldur og ævi? Hvorugt getur talist boðlegt. Foreldrar hljóta að eiga að koma að þessari þróun. 3. Sagt er að „skóli fyrir alla" sé stefna borgarinnar í skólamálum. Sú stefna felur ekki í sér að það megi eða eigi að meina þroskaheftum börnum um skólavist í sérskóla. Það er hins vegar brot á grunnskólalögum að bjóða þessum sömu börnum hvorki uppá sérdeild né sérskóla (sjá 17. grein grunnskólalaga frá 2008 og 2. grein reglugerðar frá 2010 um nemendur með sérþarfir) og það stríðir gegn 76. grein stjórnarskrárinnar um rétt allra til fræðslu við sitt hæfi. 4. Sagt er að mörg lönd í kringum okkur hafi tekið upp þessa stefnu. Sú staðreynd að einhver hallist að einhverri stefnu eru ekki næg rök fyrir því að hún sé alls staðar og alltaf við hæfi. Það verður að vera sveigjanleiki í kerfinu og eins verður að svara málefnalegum rökum þegar þau eru borin fram, sérstaklega þegar reynslan sýnir að hlutirnir ganga ekki upp og mörg þroskaskert börn njóta sín ekki sem skyldi í almennum skólum. Með samanburði við önnur lönd má þó benda á að yfirvöld í Noregi, sem fóru með þessa stefnu yfir strikið fyrir um það bil tveimur áratugum, eru að átta sig á mistökunum og þar er nú rætt um að endurreisa sérskóla. Þá eru sérskólar víða annars staðar við lýði, til dæmis í Hollandi ganga um það bil 9,6% barna í sérskóla vegna hverskyns námsörðugleika og þar þykja sérskólar sjálfsögð og eðlileg þjónusta. 5. Sagt er að almenni skólinn muni ekki sinna þroskahömluðum börnum af alvöru meðan sérskólar séu í boði. Þessi skýring gefur til kynna að fólk í almennum skólum hafi ekki trú á sérskólalausu skólakerfi, en jafnframt að búið sé að ákveða niðurstöðuna og það eigi að þvinga fólk til fylgilags við hana. Geta það talist boðleg lýðræðisleg vinnubrögð? Ef þú lumar á góðum og gildum rökum fyrir því að meina þroskaheftum börnum um skólavist í sérskóla fyrir þroskahefta, viljum við gjarnan fá að heyra þau. Annars biðjum við þig vinsamlegast að leiðrétta inntökuskilyrði í Öskjuhlíðarskóla þannig að öll þroskaheft börn hafi aðgang að skólanum, ekki bara sum.
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar