Ísland og listi hinna staðföstu

Á miðvikudag í síðustu viku mátti lesa forsíðufrétt í Fréttablaðinu þar sem utanríkisráðherra kom því á framfæri að Íslendingar væru ekki lengur á lista hinna vígfúsu þjóða. Átti fréttin væntanlega að vitna um stefnubreytingu nýrrar ríkisstjórnar og því hefði nafn Íslands verið fjarlægt. Tveimur dögum síðar kom önnur frétt í Fréttablaðinu þess efnis að Ísland væri enn á listanum. Hvað útskýrir þessar mísvísandi fréttir? Frá því að stjórnvöld studdu innrásina í Írak árið 2003 einkenndi það forvera Ingibjargar á ráðherrastóli að veita misvísandi upplýsingar um málið og samskipti stjórnvalda við Bandaríkjastjórn. Halldór Ásgrímsson varð til að mynda margsaga þegar hann lýsti ástæðum þess, og með hvaða hætti, Ísland studdi stríðið.

Skrítið er ef Ingibjörg Sólrún Gísladóttir ætlar að feta í þessi fótspor með því að koma með tilhæfulausar yfirlýsingar, enda á hún ekki aðild að upphafi málsins. Utanríkisráðherra þarf að gera grein fyrir því af hverju hermt var eftir henni að Ísland væri ekki lengur á listanum þegar svo reynist enn vera. Hverjar voru hennar heimildir? Því er skilaboðum, sem svo reynast röng, sérstaklega komið á framfæri við fjölmiðla? Eða telur utanríkisráðherra þörf á að leiðrétta frétt Fréttablaðsins um að Ísland sé enn á listanum? Ef ekki er ljóst að fréttin stendur og ekkert hefur orðið af lofaðri stefnubreytingu nýrrar ríkisstjórnar.

Ekki er einungis bryddað á þessum spurningum vegna umrædds lista. Það er einnig spurt sökum þess að allt stefnir í enn einn hernaðarleiðangur Bandaríkjastjórnar í Mið-Austurlöndum. Ágætt væri því að hafa á hreinu að nýr utanríkisráðherra fylgi ekki ósiðum gamalla herra og veiti rangar upplýsingar um samskipti íslenskra stjórnvalda við Bandaríkjastjórn eða aðra um slík mál. Og einnig hvort samstaða sé innan ríkisstjórnarinnar um að yfirlýsingar utanríkisráðherra gildi í þessum efnum.

Höfundur er heimspekingur.