Færri brenndir á báli en talið var

Það voru ekki nærri því jafn margir pyntaðir til játninga og brenndir á báli fyrir galdra og flestir hafa löngum talið. Þetta segja sagnfræðingar sem fóru yfir skjöl Vatíkansins til að meta útbreiðslu mannréttindabrota í tíð rannsóknarréttarins og hversu stóran hluta þess mætti rekja til kirkjunnar manna. Rannsóknin var gerð að tilstuðlan Jóhannesar Páls páfa II sem vildi fá á hreint með hvaða hætti kirkjan hefði brotið af sér í sögunni. Rannsóknarréttur kirkjunnar barðist af hörku gegn hvers kyns villutrú og kenningum sem gengu gegn viðurkenndum boðskap kirkjunnar. Rannsóknin nær yfir skjöl frá því á þrettándu öld og fram á þá nítjándu. Kirkjunnar menn segja niðurstöðurnar sýna fram á að þvert á hugmyndir manna hafi kirkjan ekki beitt pyntingum og aftökum í miklum mæli. Spánn var tekinn sem dæmi, þar hefði verið réttað í máli 125.000 meintra villutrúarmanna en aðeins um eitt prósent þeirra, um það bil 1.250 manns, verið tekin af lífi. Stór hluti galdrabrenna hefði verið framkvæmdur af borgaralegum yfirvöldum.