Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir skrifar 1. júlí 2026 06:46 Undanfarna daga hefur fjölda félagsfólks Visku hjá Reykjavíkurborg verið sagt upp í nafni hagræðingar. Markmiðið er að spara nokkur hundruð milljónir króna árlega, sem er dropi í hafið í rúmlega 200 milljarða króna rekstri borgarinnar. Það er auðvelt að fá almenning til að klappa fyrir slíkum táknrænum aðgerðum. Við erum hins vegar á villigötum ef við höldum að stærstu hagræðingartækifæri Reykjavíkurborgar felist í uppsögnum verðmæts starfsfólks, án þess að baki liggi ítarleg greining og heildstæð framtíðarsýn. Við þurfum að gera betur. Stærstu sparnaðartækifærin liggja annars staðar Í janúar 2025 spurði Viska hátt í 400 sérfræðinga hjá ríkisstofnunum hvar þeir sæju helst tækifæri til hagræðingar í opinberum rekstri. Niðurstöðurnar voru skýrar. Um 86% voru hlynnt hagræðingu í opinberum rekstri og 85% sáu tækifæri til hagræðingar á ýmsum sviðum. Þegar spurt var hvar þessi tækifæri lægju, allavega í ríkisrekstrinum, komu allt önnur svör en núverandi borgarstjórn hefur boðað fyrir rekstur Reykjavíkurborgar. Langflestir bentu á aukna tæknivæðingu og nútímalegri verkferla, sem lýst var sem ævafornum. Milljörðum var sagt sóað í innkaup og rándýra útvistun verkefna og stjórnmálamenn sagðir hafa lítinn áhuga á að spara á réttum stöðum. Því miður virðist nú það sama upp á teningnum hjá Reykjavíkurborg. Táknrænar, ómarkvissar sparnaðaraðgerðir sem bitna á verðmætu fólki. Fólki sem hefur litla rödd gegn þeim háværu röddum sem tala störf þeirra niður. Sum störf sem hverfa hjá Reykjavík hafa skapað tekjur í alþjóðlegu samstarfi Í umræðunni um starfsfólk Reykjavíkurborgar gleymist að sum þeirra starfa sem nú hverfa hjá borginni hafa aflað tekna í alþjóðlegu samstarfi. Ef slík störf hverfa sparast vissulega launakostnaður en um leið hverfa tekjur, þekking og tækifæri. Það er varhugavert að líta á öll stöðugildi sem einsleitan útgjaldalið. Hvert starf þarf að meta út frá því hvaða virði það skapar, ekki eingöngu hvað það kostar. Hverfum frá táknrænum aðgerðum og horfum á heildarmyndina Það er auðveldara að segja upp fólki en að endurhanna verkferla, auðveldara að leggja niður skrifstofu en að endurskoða innkaup og auðveldara að breyta skipuriti en að innleiða nýja tækni sem breytir því hvernig borgin vinnur. Ef Reykjavíkurborg ætlar að byggja upp sjálfbærari rekstur til framtíðar þarf hún að beina sjónum að því sem skiptir mestu máli: aukinni framleiðni, betri nýtingu tækni, minni sóun í innkaupum og betra samstarfi við verðmætt starfsfólk. Borgarbúar eiga skilið meira en táknrænar aðgerðir sem leiða til aukins atvinnuleysis á erfiðum tímum. Þeir eiga skilið borg sem er rekin af metnaði, skynsemi og með langtímahagsmuni að leiðarljósi. Ekki síst starfsfólk borgarinnar sem þykir oft vænna um borgarreksturinn en stjórnmálamönnunum sjálfum. Lítum á starfsfólk Reykjavíkurborgar sem hluta af lausninni fremur en vandann. Höfundur er formaður Visku – stéttarfélags sérfræðinga Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Reykjavík Mest lesið Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir Skoðun Sundlaugin er ekki vandamálið Unnur Helga Óttarsdóttir Skoðun Halldór 31.10.26 Halldór Hvað hafa börnin gert fyrir okkur? Skoðun Viðskiptaráð og Láki jarðálfur Andri Snær Magnason Skoðun Ráðherra innviða tók af skarið: Reglugerð um vanhæfismörk við stjórn ökutækis loks gefin út Vilhjálmur Hjálmarsson Skoðun Um fóbíu og hatur á Íslam Sverrir Agnarsson Skoðun Fertugt félag sem ætlar ekki að setjast í helgan stein Guðrún Barbara Tryggvadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir skrifar Skoðun Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal skrifar Skoðun Hvað hafa börnin gert fyrir okkur? skrifar Skoðun Hugmyndakassinn Perla Hafþórsdóttir skrifar Skoðun Losun Íslands á jarðefnaeldsneyti og ómarkviss og ósanngjörn skattheimt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Hvar endar ráðaleysið? Þegar sveitarfélögin eru komin í gildru skammtímaniðurskurðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvers virði er verndarskyldan ef upplýsingagjöfin skapar hættuna? Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Óðinn heldur fyrir heila augað Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hneykslan og hræsni: Hvers vegna sum hatursorðræða er ásættanleg en önnur ekki Ian McDonald skrifar Skoðun Samstaða um Suðurnesin sem drifkraft vaxtar skrifar Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson skrifar Skoðun Sundlaugin er ekki vandamálið Unnur Helga Óttarsdóttir skrifar Skoðun Það er ekki nóg að hækka róminn Þorgrímur Sigmundsson skrifar Skoðun Má manneskja skipta um trú — og halda lífi? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Tilkoma gervigreindar – kötturinn í Undralandi? Ólafur Aron Sveinsson skrifar Skoðun Veistu hvaða netvíti á að varast? Vilhjálmur Alvar Þórarinsson skrifar Skoðun Borgarnesréttlætið – saga úr umferðinni Guðmundur H Guðjónsson skrifar Skoðun Viðskiptaráð og Láki jarðálfur Andri Snær Magnason skrifar Skoðun Fertugt félag sem ætlar ekki að setjast í helgan stein Guðrún Barbara Tryggvadóttir skrifar Skoðun Ráðherra innviða tók af skarið: Reglugerð um vanhæfismörk við stjórn ökutækis loks gefin út Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Um fóbíu og hatur á Íslam Sverrir Agnarsson skrifar Skoðun Gerast enn kraftaverk á Íslandi? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðey – perla í dvala Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Er öryggi barna sökkvandi skip? Alfa Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Brjóstaskimun enn mikilvæg? Anna Kristín Höskuldsdóttir,Helga Tryggvadóttir,Inga Reynisdóttir,Ólöf Kristjana Bjarnadóttir,Þórður Tryggvason skrifar Skoðun Það sem allir vilja hafa – en enginn vill sjá S. Hjörtur Guðjónsson skrifar Skoðun Burt með bölvað ofstækið Hjörtur Magni Jóhannsson skrifar Skoðun Tíu ár af skattfrjálsri ráðstöfun Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Farsælt ferðalag fólks og villts fisks Ingvi Örn Þorsteinsson skrifar Skoðun Til hamingju, Runólfur! Ragnar Freyr Ingvarsson skrifar Sjá meira
Undanfarna daga hefur fjölda félagsfólks Visku hjá Reykjavíkurborg verið sagt upp í nafni hagræðingar. Markmiðið er að spara nokkur hundruð milljónir króna árlega, sem er dropi í hafið í rúmlega 200 milljarða króna rekstri borgarinnar. Það er auðvelt að fá almenning til að klappa fyrir slíkum táknrænum aðgerðum. Við erum hins vegar á villigötum ef við höldum að stærstu hagræðingartækifæri Reykjavíkurborgar felist í uppsögnum verðmæts starfsfólks, án þess að baki liggi ítarleg greining og heildstæð framtíðarsýn. Við þurfum að gera betur. Stærstu sparnaðartækifærin liggja annars staðar Í janúar 2025 spurði Viska hátt í 400 sérfræðinga hjá ríkisstofnunum hvar þeir sæju helst tækifæri til hagræðingar í opinberum rekstri. Niðurstöðurnar voru skýrar. Um 86% voru hlynnt hagræðingu í opinberum rekstri og 85% sáu tækifæri til hagræðingar á ýmsum sviðum. Þegar spurt var hvar þessi tækifæri lægju, allavega í ríkisrekstrinum, komu allt önnur svör en núverandi borgarstjórn hefur boðað fyrir rekstur Reykjavíkurborgar. Langflestir bentu á aukna tæknivæðingu og nútímalegri verkferla, sem lýst var sem ævafornum. Milljörðum var sagt sóað í innkaup og rándýra útvistun verkefna og stjórnmálamenn sagðir hafa lítinn áhuga á að spara á réttum stöðum. Því miður virðist nú það sama upp á teningnum hjá Reykjavíkurborg. Táknrænar, ómarkvissar sparnaðaraðgerðir sem bitna á verðmætu fólki. Fólki sem hefur litla rödd gegn þeim háværu röddum sem tala störf þeirra niður. Sum störf sem hverfa hjá Reykjavík hafa skapað tekjur í alþjóðlegu samstarfi Í umræðunni um starfsfólk Reykjavíkurborgar gleymist að sum þeirra starfa sem nú hverfa hjá borginni hafa aflað tekna í alþjóðlegu samstarfi. Ef slík störf hverfa sparast vissulega launakostnaður en um leið hverfa tekjur, þekking og tækifæri. Það er varhugavert að líta á öll stöðugildi sem einsleitan útgjaldalið. Hvert starf þarf að meta út frá því hvaða virði það skapar, ekki eingöngu hvað það kostar. Hverfum frá táknrænum aðgerðum og horfum á heildarmyndina Það er auðveldara að segja upp fólki en að endurhanna verkferla, auðveldara að leggja niður skrifstofu en að endurskoða innkaup og auðveldara að breyta skipuriti en að innleiða nýja tækni sem breytir því hvernig borgin vinnur. Ef Reykjavíkurborg ætlar að byggja upp sjálfbærari rekstur til framtíðar þarf hún að beina sjónum að því sem skiptir mestu máli: aukinni framleiðni, betri nýtingu tækni, minni sóun í innkaupum og betra samstarfi við verðmætt starfsfólk. Borgarbúar eiga skilið meira en táknrænar aðgerðir sem leiða til aukins atvinnuleysis á erfiðum tímum. Þeir eiga skilið borg sem er rekin af metnaði, skynsemi og með langtímahagsmuni að leiðarljósi. Ekki síst starfsfólk borgarinnar sem þykir oft vænna um borgarreksturinn en stjórnmálamönnunum sjálfum. Lítum á starfsfólk Reykjavíkurborgar sem hluta af lausninni fremur en vandann. Höfundur er formaður Visku – stéttarfélags sérfræðinga
Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson Skoðun
Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir Skoðun
Ráðherra innviða tók af skarið: Reglugerð um vanhæfismörk við stjórn ökutækis loks gefin út Vilhjálmur Hjálmarsson Skoðun
Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir skrifar
Skoðun Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal skrifar
Skoðun Losun Íslands á jarðefnaeldsneyti og ómarkviss og ósanngjörn skattheimt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Hvar endar ráðaleysið? Þegar sveitarfélögin eru komin í gildru skammtímaniðurskurðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvers virði er verndarskyldan ef upplýsingagjöfin skapar hættuna? Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar
Skoðun Hneykslan og hræsni: Hvers vegna sum hatursorðræða er ásættanleg en önnur ekki Ian McDonald skrifar
Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson skrifar
Skoðun Ráðherra innviða tók af skarið: Reglugerð um vanhæfismörk við stjórn ökutækis loks gefin út Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar
Skoðun Brjóstaskimun enn mikilvæg? Anna Kristín Höskuldsdóttir,Helga Tryggvadóttir,Inga Reynisdóttir,Ólöf Kristjana Bjarnadóttir,Þórður Tryggvason skrifar
Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson Skoðun
Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir Skoðun
Ráðherra innviða tók af skarið: Reglugerð um vanhæfismörk við stjórn ökutækis loks gefin út Vilhjálmur Hjálmarsson Skoðun