Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar 29. júní 2026 09:31 Obb obb obb Bogi minn, nú er illt í efni. 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða! Ég veit að „shit happens“ er máltæki þarna hinum megin hafs, í hinu vestra, en ég verð að segja að þetta er nú meira eins og ill iðrakveisa eða svæsin salmonellusýking, svo slæmt er það, og vart til nokkurt íslenskt máltæki sem nær yfir svona hegðun. Einhver hefði sjálfsagt kallað þetta græðgi, en þetta er komið svo langt fram yfir það að teljast græðgi að íslenskir stórútgerðarmenn teljast nú orðið hófsamir hásetar í okurríkinu Íslandi. Ég veit, Bogi minn, að það er farið að hitna vel undir þér og það eru allir vondir við þig. Hluthafar eru orðnir svo stressaðir að þeir eru á nálapúða. Flugmenn eru frekir og vilja fá að hafa sitt sumarfrí í friði. Friði sem ekki er að finna í Mið-Austurlöndum sökum trúðsláta að vestan sem orsaka hækkun á olíuverði. Hætta er á að flugvélarnar í flotanum fari að detta í sundur því flugvirkjarnir vilja ekki skrúfa þær saman nema að undangengnum samningi sem þú vilt ekki gera við þá. Ofan á allt er almenningsálitið farið að hrapa meira en fylgi Trumps. Ég geri mér grein fyrir því Bogi minn að eitthvað þarf að gera til að bjarga skútunni sem flýtur stjórnlaus með skipstjórann einan um borð því áhöfnin hefur gert uppreisn. En er það ekki heldur mikil bjartsýni að ætlast til þess að ein lítil fjölskylda á leið í sumarfrí bjargi öllu því sem bjarga þarf og búið er að klúðra svo rækilega að ríkisstjórnin þvær hendur sínar af óskabarninu sjálfu? Það að ætla sér að innheimta 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða er ekki gáfulegur dónaskapur og næsta víst að þetta verður til þess að þessi fjölskylda, sem hefur flogið oftar með Icelandair milli þeirra systra Ameríku og Evrópu en ég milli Akureyrar og Reykjavíkur, muni héðan í frá íhuga vandlega hvort það sé þess virði að fljúga til Íslands framar. Það er allavega mun líklegra að þau sleppi ferð til Íslands frekar en að sleppa jólagjöfum barnanna svo komast megi í flug með Icelandair. Nú þegar ferðaþjónustan má við litlu og flugheimurinn er að breytast, þá sætir svona ákvörðun mikilli furðu. Hvernig má það vera að hægt sé að innheimta $5500 fyrir breytingu á flugi. $4500 fyrir útgáfu á nýjum flugmiða og $250 á mann fyrir breytingar á flugmiðum sem búið er að borga og rukka aukalega fyrir.Framtíð millilendingar á Íslandi er í óvissu með tilkomu nýrra langdrægra flugvéla og því mikilvægt, Bogi minn, að vel sé haldið á spöðunum svo þú þurfir ekki að sjá um að snúa þeim einn og yfirgefinn í tilraun til að fá félagið til að svífa inn í nýja tíma. Ég veit ekki alveg, Bogi minn, hvernig þú ætlar að bæta þann skaða sem er skeður með svona framkomu því þetta er ekki „shit happens“-stund heldur rennandi ræpa sem er í gangi og það þarf eitthvað annað en tálgaðan trétappa til að stöðva þennan leka. Ung fjölskylda innan við 50 ára með góð tengsl við Ísland er fjárfesting til framtíðar en ekki skyndibiti sem skapar steinsmugu sem kaffærir öllu því milljónafjárframlagi sem ríkisstjórnin ákvað að moka í að auglýsa ferðaþjónustuna. En kannski hlustaðir þú of mikið á Sykurmolana og hefur tekið upp slagorðið “Heimsyfirráð eða dauði.” Ég er ekki svo viss um að hægfara andlát sé neitt sérstaklega spennandi og held að skemmtilegra sé að lifa og deyja hratt. Ég er líka viss um að starfsfólk Icelandair vilji að fyrirtækið lifi og lendi ekki í Play/WOW-pókernum. Hins vegar, Bogi minn, verð ég að segja að svona framkoma við fólk er ekki vel til þess fallin að blása lífi í loftlausa blöðru svo hún svífi um himinhvolfið. Hér held ég að þú sért að gera mikil mistök og þurfir að hugsa þig aðeins um og endurskoða taktíkina því þetta veit ekki á gott. Ferðaþjónustufyrirtæki sem gerir allt til þess að fólk ferðist ekki með því telst ekki vel rekið fyrirtæki og ef þú ætlar ekki að fljúga hratt úr forstjórastólnum þá verður þú að bregðast við og spenna beltið því fjárfestar eru búnir að taka fram fallhlífarnar og vita sem er að — svona gerir maður ekki. Höfundur ákvað að yfirgefa ferðaþjónustuna í fallhlíf. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Síbylja í sorginni Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Hækkun hjá Heilsu hf. Nota bene! Unnur Hrefna Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson skrifar Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir skrifar Skoðun Fangar eigin hugsana, tilfinninga og skoðana Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir skrifar Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf Ásta María H Jensen skrifar Skoðun Sjálfbær rekstur eða niðurgreiddur – hvort er lúxus, Daði? Hilmar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir skrifar Skoðun Forgangsröðun í átök eða efnahagsaðgerðir? Jón Ferdinand Estherarson skrifar Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem skrifar Skoðun Stjórnmálin verða að svara þeim sem minnst hafa Björn Snæbjörnsson skrifar Sjá meira
Obb obb obb Bogi minn, nú er illt í efni. 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða! Ég veit að „shit happens“ er máltæki þarna hinum megin hafs, í hinu vestra, en ég verð að segja að þetta er nú meira eins og ill iðrakveisa eða svæsin salmonellusýking, svo slæmt er það, og vart til nokkurt íslenskt máltæki sem nær yfir svona hegðun. Einhver hefði sjálfsagt kallað þetta græðgi, en þetta er komið svo langt fram yfir það að teljast græðgi að íslenskir stórútgerðarmenn teljast nú orðið hófsamir hásetar í okurríkinu Íslandi. Ég veit, Bogi minn, að það er farið að hitna vel undir þér og það eru allir vondir við þig. Hluthafar eru orðnir svo stressaðir að þeir eru á nálapúða. Flugmenn eru frekir og vilja fá að hafa sitt sumarfrí í friði. Friði sem ekki er að finna í Mið-Austurlöndum sökum trúðsláta að vestan sem orsaka hækkun á olíuverði. Hætta er á að flugvélarnar í flotanum fari að detta í sundur því flugvirkjarnir vilja ekki skrúfa þær saman nema að undangengnum samningi sem þú vilt ekki gera við þá. Ofan á allt er almenningsálitið farið að hrapa meira en fylgi Trumps. Ég geri mér grein fyrir því Bogi minn að eitthvað þarf að gera til að bjarga skútunni sem flýtur stjórnlaus með skipstjórann einan um borð því áhöfnin hefur gert uppreisn. En er það ekki heldur mikil bjartsýni að ætlast til þess að ein lítil fjölskylda á leið í sumarfrí bjargi öllu því sem bjarga þarf og búið er að klúðra svo rækilega að ríkisstjórnin þvær hendur sínar af óskabarninu sjálfu? Það að ætla sér að innheimta 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða er ekki gáfulegur dónaskapur og næsta víst að þetta verður til þess að þessi fjölskylda, sem hefur flogið oftar með Icelandair milli þeirra systra Ameríku og Evrópu en ég milli Akureyrar og Reykjavíkur, muni héðan í frá íhuga vandlega hvort það sé þess virði að fljúga til Íslands framar. Það er allavega mun líklegra að þau sleppi ferð til Íslands frekar en að sleppa jólagjöfum barnanna svo komast megi í flug með Icelandair. Nú þegar ferðaþjónustan má við litlu og flugheimurinn er að breytast, þá sætir svona ákvörðun mikilli furðu. Hvernig má það vera að hægt sé að innheimta $5500 fyrir breytingu á flugi. $4500 fyrir útgáfu á nýjum flugmiða og $250 á mann fyrir breytingar á flugmiðum sem búið er að borga og rukka aukalega fyrir.Framtíð millilendingar á Íslandi er í óvissu með tilkomu nýrra langdrægra flugvéla og því mikilvægt, Bogi minn, að vel sé haldið á spöðunum svo þú þurfir ekki að sjá um að snúa þeim einn og yfirgefinn í tilraun til að fá félagið til að svífa inn í nýja tíma. Ég veit ekki alveg, Bogi minn, hvernig þú ætlar að bæta þann skaða sem er skeður með svona framkomu því þetta er ekki „shit happens“-stund heldur rennandi ræpa sem er í gangi og það þarf eitthvað annað en tálgaðan trétappa til að stöðva þennan leka. Ung fjölskylda innan við 50 ára með góð tengsl við Ísland er fjárfesting til framtíðar en ekki skyndibiti sem skapar steinsmugu sem kaffærir öllu því milljónafjárframlagi sem ríkisstjórnin ákvað að moka í að auglýsa ferðaþjónustuna. En kannski hlustaðir þú of mikið á Sykurmolana og hefur tekið upp slagorðið “Heimsyfirráð eða dauði.” Ég er ekki svo viss um að hægfara andlát sé neitt sérstaklega spennandi og held að skemmtilegra sé að lifa og deyja hratt. Ég er líka viss um að starfsfólk Icelandair vilji að fyrirtækið lifi og lendi ekki í Play/WOW-pókernum. Hins vegar, Bogi minn, verð ég að segja að svona framkoma við fólk er ekki vel til þess fallin að blása lífi í loftlausa blöðru svo hún svífi um himinhvolfið. Hér held ég að þú sért að gera mikil mistök og þurfir að hugsa þig aðeins um og endurskoða taktíkina því þetta veit ekki á gott. Ferðaþjónustufyrirtæki sem gerir allt til þess að fólk ferðist ekki með því telst ekki vel rekið fyrirtæki og ef þú ætlar ekki að fljúga hratt úr forstjórastólnum þá verður þú að bregðast við og spenna beltið því fjárfestar eru búnir að taka fram fallhlífarnar og vita sem er að — svona gerir maður ekki. Höfundur ákvað að yfirgefa ferðaþjónustuna í fallhlíf.
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar
Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun