Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar 28. júní 2026 07:02 Margt áhugavert er að finna í gögnum tengdum misheppnaðri umsókn Samfylkingarinnar og Vinstri grænna um inngöngu í Evrópusambandið frá árinu 2009. Það er að segja þeim gögnum sem núverandi ríkisstjórn hefur ekki læst inni í leyniherbergi sem aðeins alþingismenn hafa aðgang að en mega ekki upp upplýsa þjóðina um. Þar kemur meðal annars fram að innganga í sambandið kallaði á mikla „stofnanauppbyggingu“ hér á landi samhliða viðræðum í þeim efnum, það er að segja útþenslu hins opinbera, til þess að landið gæti staðið undir þeim skuldbindingum sem fylgdu því að vera innan þess. Vert er að hafa þetta í huga þegar því er haldið fram að innganga í Evrópusambandið myndi ekki þýða umfangsmeiri stjórnsýslu hér á landi. Eins og af Halldóri Jörgen Olesen í grein á Vísi á dögunum þar sem hann hafnaði því meðal annars að fjölga þyrfti starfsmönnum ráðuneytanna kæmi til hennar. Til dæmis er smæð íslenzku stjórnsýslunnar að áliti sambandsins til umfjöllunar í skjali á vegum þess frá árinu 2011 sem nefnist „Commission decision of 08.04.2011 on a Multi-annual Indicative Planning Document (MIPD) 2011-2013 for Iceland“ og unnið var í kjölfar úttektar sambandsins á stjórnsýslunni. „Heilt á litið er [íslenzka] stjórnsýslan lítil og býr við takmarkaðar fjárveitingar. Verulegur niðurskurður á opinberum útgjöldum hefur enn fremur átt sér stað til þess að takast á við fjárhagserfiðleikana í kjölfar efnahagskrísunnar árið 2008. Niðurskurðurinn hefur dregið enn frekar úr getu stjórnsýslu Íslands til þess að sinna undirbúningi fyrir inngöngu í Evrópusambandið sem þó var takmörkuð að stærð fyrir,“ segir þannig í skjalinu og leynir sér ekki það sjónarmið sambandsins að stjórnsýslan hér á landi sé engan veginn í stakk búin til að ráða við það sem fylgir því að ganga í það. Fram kemur einnig í skjalinu að Ísland muni þurfa „að byggja upp getu stjórnsýslunnar til þess að taka upp, þýða og innleiða löggjöf sambandsins og koma á laggirnar öllum þeim nauðsynlegu innviðum sem vera innan þess gerir kröfu um. […] Stjórnsýsla Íslands er lítil. Hjá stjórnarráðinu starfa um 700 opinberir starfsmenn og það samanstendur af tíu ráðuneytum. […] Ráðuneytin eru lítil og hafa á bilinu 26 til 214 starfsmenn. Að meðaltali 58 starfsmenn.“ Vert er að geta þess að stjórnarráðið er í dag ekki mikið fjölmennara en þá. Þá er rétt að árétta það að hér er á ferðinni mat Evrópusambandsins sjálfs. Vitanlega þarf þetta ekki að koma á óvart enda stjórnsýsla Evrópusambandsins miðuð við milljóna- og tugmilljónaþjóðir. Það er rétt hjá Halldóri að vegna EES-samningsins tekur Ísland upp megnið af regluverki sambandsins um innri markað þess. En ekki af öllu regluverki þess eins og gjarnan hefur ranglega verið haldið fram af Evrópusambandssinnum. Miðað við síðustu úttekt utanríkisráðuneytisins var hlutfallið 13,4% árið 2016 og miðað við þróunin fram að því kann það að vera eitthvað yfir 20% í dag. Innan Evrópusambandsins væri hins vegar allt regluverk sambandsins eins og það leggði sig undir. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hjörtur J. Guðmundsson Mest lesið Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Síbylja í sorginni Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Hækkun hjá Heilsu hf. Nota bene! Unnur Hrefna Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson skrifar Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir skrifar Skoðun Fangar eigin hugsana, tilfinninga og skoðana Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir skrifar Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf Ásta María H Jensen skrifar Skoðun Sjálfbær rekstur eða niðurgreiddur – hvort er lúxus, Daði? Hilmar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir skrifar Skoðun Forgangsröðun í átök eða efnahagsaðgerðir? Jón Ferdinand Estherarson skrifar Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem skrifar Skoðun Stjórnmálin verða að svara þeim sem minnst hafa Björn Snæbjörnsson skrifar Sjá meira
Margt áhugavert er að finna í gögnum tengdum misheppnaðri umsókn Samfylkingarinnar og Vinstri grænna um inngöngu í Evrópusambandið frá árinu 2009. Það er að segja þeim gögnum sem núverandi ríkisstjórn hefur ekki læst inni í leyniherbergi sem aðeins alþingismenn hafa aðgang að en mega ekki upp upplýsa þjóðina um. Þar kemur meðal annars fram að innganga í sambandið kallaði á mikla „stofnanauppbyggingu“ hér á landi samhliða viðræðum í þeim efnum, það er að segja útþenslu hins opinbera, til þess að landið gæti staðið undir þeim skuldbindingum sem fylgdu því að vera innan þess. Vert er að hafa þetta í huga þegar því er haldið fram að innganga í Evrópusambandið myndi ekki þýða umfangsmeiri stjórnsýslu hér á landi. Eins og af Halldóri Jörgen Olesen í grein á Vísi á dögunum þar sem hann hafnaði því meðal annars að fjölga þyrfti starfsmönnum ráðuneytanna kæmi til hennar. Til dæmis er smæð íslenzku stjórnsýslunnar að áliti sambandsins til umfjöllunar í skjali á vegum þess frá árinu 2011 sem nefnist „Commission decision of 08.04.2011 on a Multi-annual Indicative Planning Document (MIPD) 2011-2013 for Iceland“ og unnið var í kjölfar úttektar sambandsins á stjórnsýslunni. „Heilt á litið er [íslenzka] stjórnsýslan lítil og býr við takmarkaðar fjárveitingar. Verulegur niðurskurður á opinberum útgjöldum hefur enn fremur átt sér stað til þess að takast á við fjárhagserfiðleikana í kjölfar efnahagskrísunnar árið 2008. Niðurskurðurinn hefur dregið enn frekar úr getu stjórnsýslu Íslands til þess að sinna undirbúningi fyrir inngöngu í Evrópusambandið sem þó var takmörkuð að stærð fyrir,“ segir þannig í skjalinu og leynir sér ekki það sjónarmið sambandsins að stjórnsýslan hér á landi sé engan veginn í stakk búin til að ráða við það sem fylgir því að ganga í það. Fram kemur einnig í skjalinu að Ísland muni þurfa „að byggja upp getu stjórnsýslunnar til þess að taka upp, þýða og innleiða löggjöf sambandsins og koma á laggirnar öllum þeim nauðsynlegu innviðum sem vera innan þess gerir kröfu um. […] Stjórnsýsla Íslands er lítil. Hjá stjórnarráðinu starfa um 700 opinberir starfsmenn og það samanstendur af tíu ráðuneytum. […] Ráðuneytin eru lítil og hafa á bilinu 26 til 214 starfsmenn. Að meðaltali 58 starfsmenn.“ Vert er að geta þess að stjórnarráðið er í dag ekki mikið fjölmennara en þá. Þá er rétt að árétta það að hér er á ferðinni mat Evrópusambandsins sjálfs. Vitanlega þarf þetta ekki að koma á óvart enda stjórnsýsla Evrópusambandsins miðuð við milljóna- og tugmilljónaþjóðir. Það er rétt hjá Halldóri að vegna EES-samningsins tekur Ísland upp megnið af regluverki sambandsins um innri markað þess. En ekki af öllu regluverki þess eins og gjarnan hefur ranglega verið haldið fram af Evrópusambandssinnum. Miðað við síðustu úttekt utanríkisráðuneytisins var hlutfallið 13,4% árið 2016 og miðað við þróunin fram að því kann það að vera eitthvað yfir 20% í dag. Innan Evrópusambandsins væri hins vegar allt regluverk sambandsins eins og það leggði sig undir. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is.
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar
Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun