Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson skrifar 12. júní 2026 14:02 Það hefur skapast mikil umræða um ný lög um brottfararstöð, eðlilega. Fólk hefur áhyggjur og það eru miklar tilfinningar sem fylgja viðkvæmum málum af þessu tagi. Að því sögðu er mikilvægt að við tölum um lög um brottfararstöð eins og þau eru. Sumstaðar finnst mér fólk hafa farið fram úr sér og misst augun af boltanum. Vistun í brottfararstöð er síðasta úrræði og ekki til langs tíma Af umræðunni mætti oft halda að nú eigi að vista alla umsækjendur um alþjóðlega vernd í lokaðri búsetu og það verði gert til langs tíma - hvorugt er rétt. Einungis kemur til vistunar þegar einstaklingur hefur fengið endanlega synjun, sýnir ekki vilja til samstarfs við stjórnvöld, getur farið til öruggs ríkis og ber að fara af landi brott. Öll þessi skilyrði verða að vera uppfyllt. Auk þess er vistunin að undangengnum vægari úrræðum eins og rafrænu eftirliti, tilkynningarskyldu og afhendingu vegabréfs. Þetta er mikilvægt atriði sem hefur aðeins týnst í umræðu um málið vegna þess að ekki er fjallað um þessi úrræði í sjálfum lögunum um brottfararstöð – heldur er fjallað um þau í útlendingalögum (sjá hér gr. 105) Það er síðan skýrt í lögunum að fjölskyldur með börn má ekki vista lengur en í 3 daga að jafnaði og 9 daga að hámarki ef röskun verður á flutningi frá landinu. Til dæmis ef flug er fellt niður eða eitthvað slíkt. Almennt er gert ráð fyrir vistun í 3 daga. Brottfararstöð er ekki fangelsi Þetta er afar villandi og röng orðanotkun, við vitum öll hvað fangelsi er. Fangelsi er refsiúrræði þar sem fangar afplána refsidóma fyrir brot á lögum. Ekkert af þessu á við um einstaklinga sem verða vistaðir í brottfararstöð. Þótt brottfararstöð sé vissulega lokað úrræði þar sem fólk er frelsissvipt er þarna grundvallarmunur á. Fólk er frelsissvipt í öðrum tilvikum í samfélaginu án þess að vera í fangelsi — til dæmis í öryggisvistun, erfiðum barnaverndarmálum eða málum barna með fjölþættan vanda. Slík tilvik eru alltaf erfið viðfangs og ákvarðanir af því tagi aldrei teknar af léttúð. Ný lög eru framfaraskref Það er ekki svo að hingað til hafi þessi tilvik ekki komið upp. Þvert á móti hafa þau ítrekað komið upp og kerfið okkar gripið þau mjög illa. Það hefur verið gert með því að vista þá einstaklinga í gæsluvarðhaldi í fangelsum á meðan brottvísunar er beðið — en það hefur nú verið bannað með lögum um brottfararstöð. Þannig hafa börn verið aðskilin frá foreldrum sínum en ný lög koma í veg fyrir að slíkt gerist. Það hefur líka verið þannig að fjölskyldur með börn geta farið í felur þegar brottflutningur er ákveðinn og eru síðan sóttar af lögreglu, oft um miðjar nætur og fluttar frá landinu. Slík óreiða og óvissa er allt annað en mannúðleg. Skýrt og fyrirsjáanlegt kerfi í útlendingamálum er nauðsynlegt svo að unnt sé að gæta að mannúðarsjónarmiðum. Það er nauðsynlegt svo við sem samfélag getum tekið vel á móti þeim fjölmörgu sem sækja hér um dvalarleyfi, fá það og setjast að á Íslandi. Framkvæmdin skiptir öllu máli Fólk getur haft ýmsar skoðanir á því hvernig við sem samfélag tökum á móti hælisleitendum. Orðræða á þann veg að þessi ákvörðun sé tekin af illum hug eða til þess eins að beita útlendinga hörku dæmir sig hins vegar sjálf. Þessi lög eru samþykkt eftir langa og góða þinglega meðferð og að vel ígrundaðri skoðun. Ísland er eina ríkið af 29 í Schengen-samstarfinu sem er ekki nú þegar með brottfararstöð. Af þessum 29 ríkjum eru lönd í ESB og öll Norðurlöndin. Höfum þetta líka í huga þegar því er haldið fram að lagasetningin stangist á við barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna. Öll Schengen-ríki eru aðili að sáttmálanum og þau hafa öll, auk lögmanna Alþingis, komist að þeirri niðurstöðu að brottfararstöð stangist ekki á við barnasáttmálann. Nú skiptir öllu máli hvernig lögin eru framkvæmd og þar ber ég mikið traust til fulltrúa okkar jafnaðarmanna í allsherjar- og menntamálanefnd. Ég bind vonir við að lögin og framkvæmd þeirra tryggi að kerfið verði eins mannúðlegt og kostur er á og stuðli þannig að breiðri sátt í samfélaginu. Höfundur er forseti Ungs jafnaðarfólks – ungliðahreyfingar Samfylkingar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Samfylkingin Brottfararstöð fyrir útlendinga Mest lesið Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Síbylja í sorginni Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Hækkun hjá Heilsu hf. Nota bene! Unnur Hrefna Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson skrifar Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir skrifar Skoðun Fangar eigin hugsana, tilfinninga og skoðana Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir skrifar Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf Ásta María H Jensen skrifar Skoðun Sjálfbær rekstur eða niðurgreiddur – hvort er lúxus, Daði? Hilmar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir skrifar Skoðun Forgangsröðun í átök eða efnahagsaðgerðir? Jón Ferdinand Estherarson skrifar Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem skrifar Skoðun Stjórnmálin verða að svara þeim sem minnst hafa Björn Snæbjörnsson skrifar Sjá meira
Það hefur skapast mikil umræða um ný lög um brottfararstöð, eðlilega. Fólk hefur áhyggjur og það eru miklar tilfinningar sem fylgja viðkvæmum málum af þessu tagi. Að því sögðu er mikilvægt að við tölum um lög um brottfararstöð eins og þau eru. Sumstaðar finnst mér fólk hafa farið fram úr sér og misst augun af boltanum. Vistun í brottfararstöð er síðasta úrræði og ekki til langs tíma Af umræðunni mætti oft halda að nú eigi að vista alla umsækjendur um alþjóðlega vernd í lokaðri búsetu og það verði gert til langs tíma - hvorugt er rétt. Einungis kemur til vistunar þegar einstaklingur hefur fengið endanlega synjun, sýnir ekki vilja til samstarfs við stjórnvöld, getur farið til öruggs ríkis og ber að fara af landi brott. Öll þessi skilyrði verða að vera uppfyllt. Auk þess er vistunin að undangengnum vægari úrræðum eins og rafrænu eftirliti, tilkynningarskyldu og afhendingu vegabréfs. Þetta er mikilvægt atriði sem hefur aðeins týnst í umræðu um málið vegna þess að ekki er fjallað um þessi úrræði í sjálfum lögunum um brottfararstöð – heldur er fjallað um þau í útlendingalögum (sjá hér gr. 105) Það er síðan skýrt í lögunum að fjölskyldur með börn má ekki vista lengur en í 3 daga að jafnaði og 9 daga að hámarki ef röskun verður á flutningi frá landinu. Til dæmis ef flug er fellt niður eða eitthvað slíkt. Almennt er gert ráð fyrir vistun í 3 daga. Brottfararstöð er ekki fangelsi Þetta er afar villandi og röng orðanotkun, við vitum öll hvað fangelsi er. Fangelsi er refsiúrræði þar sem fangar afplána refsidóma fyrir brot á lögum. Ekkert af þessu á við um einstaklinga sem verða vistaðir í brottfararstöð. Þótt brottfararstöð sé vissulega lokað úrræði þar sem fólk er frelsissvipt er þarna grundvallarmunur á. Fólk er frelsissvipt í öðrum tilvikum í samfélaginu án þess að vera í fangelsi — til dæmis í öryggisvistun, erfiðum barnaverndarmálum eða málum barna með fjölþættan vanda. Slík tilvik eru alltaf erfið viðfangs og ákvarðanir af því tagi aldrei teknar af léttúð. Ný lög eru framfaraskref Það er ekki svo að hingað til hafi þessi tilvik ekki komið upp. Þvert á móti hafa þau ítrekað komið upp og kerfið okkar gripið þau mjög illa. Það hefur verið gert með því að vista þá einstaklinga í gæsluvarðhaldi í fangelsum á meðan brottvísunar er beðið — en það hefur nú verið bannað með lögum um brottfararstöð. Þannig hafa börn verið aðskilin frá foreldrum sínum en ný lög koma í veg fyrir að slíkt gerist. Það hefur líka verið þannig að fjölskyldur með börn geta farið í felur þegar brottflutningur er ákveðinn og eru síðan sóttar af lögreglu, oft um miðjar nætur og fluttar frá landinu. Slík óreiða og óvissa er allt annað en mannúðleg. Skýrt og fyrirsjáanlegt kerfi í útlendingamálum er nauðsynlegt svo að unnt sé að gæta að mannúðarsjónarmiðum. Það er nauðsynlegt svo við sem samfélag getum tekið vel á móti þeim fjölmörgu sem sækja hér um dvalarleyfi, fá það og setjast að á Íslandi. Framkvæmdin skiptir öllu máli Fólk getur haft ýmsar skoðanir á því hvernig við sem samfélag tökum á móti hælisleitendum. Orðræða á þann veg að þessi ákvörðun sé tekin af illum hug eða til þess eins að beita útlendinga hörku dæmir sig hins vegar sjálf. Þessi lög eru samþykkt eftir langa og góða þinglega meðferð og að vel ígrundaðri skoðun. Ísland er eina ríkið af 29 í Schengen-samstarfinu sem er ekki nú þegar með brottfararstöð. Af þessum 29 ríkjum eru lönd í ESB og öll Norðurlöndin. Höfum þetta líka í huga þegar því er haldið fram að lagasetningin stangist á við barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna. Öll Schengen-ríki eru aðili að sáttmálanum og þau hafa öll, auk lögmanna Alþingis, komist að þeirri niðurstöðu að brottfararstöð stangist ekki á við barnasáttmálann. Nú skiptir öllu máli hvernig lögin eru framkvæmd og þar ber ég mikið traust til fulltrúa okkar jafnaðarmanna í allsherjar- og menntamálanefnd. Ég bind vonir við að lögin og framkvæmd þeirra tryggi að kerfið verði eins mannúðlegt og kostur er á og stuðli þannig að breiðri sátt í samfélaginu. Höfundur er forseti Ungs jafnaðarfólks – ungliðahreyfingar Samfylkingar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar
Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun