Vandræðagangur ráðuneytis við kerfisbreytingar setur þingnefnd í vanda Leifur Þorkelsson skrifar 10. júní 2026 13:00 Umhverfis- og samgöngunefnd Alþingis hefur nú til umsagnar frumvarp til laga um einföldun regluverks og aukna skilvirkni eftirlits með hollustuháttum og mengunarvörnum. Ljóst er að nefndinni er vandi á höndum. Frumvarpið á sér nokkurn aðdraganda, en hér er rétt að hefja söguna þriðjudaginn 2. september sl. Þann dag boðuðu umhverfis-, orku- og loftslagsráðherra og atvinnuvegaráðherra til fundar með framkvæmdastjórum heilbrigðiseftirlitssvæða og Sambandi íslenskra sveitarfélaga – með aðeins tveggja klukkustunda fyrirvara. Á fundinum kynntu ráðherrarnir tveir áform um allsherjar ríkisvæðingu eftirlits með hollustuháttum og mengunarvörnum annars vegar og matvælum hins vegar, og að heilbrigðisnefndir sveitarfélaga yrðu lagðar niður frá og með 1. janúar 2027. Síðar um daginn héldu ráðherrarnir sameiginlegan blaðamannafund þar sem þeir kynntu áformin og stilltu sér upp fyrir ljósmyndara. Erfið byrjun Frá upphafi hefur málið einkennst af skipulagsleysi og óvissu, ekki síst innan Umhverfis-, orku- og loftslagsráðuneytisins. Þann 17. nóvember boðaði atvinnuvegaráðherra skyndilega til fundar og upplýsti um fyrirhugaða sameiningu Matvælastofnunar, Fiskistofu og Verðlagsstofu skiptaverðs, og jafnframt að matvælaeftirlit heilbrigðiseftirlits sveitarfélaga myndi færast inn í þessa nýju, risastóru ríkisstofnun. Þarna varð jafnframt ljóst að frumvarp ráðherrans yrði af allt öðrum toga en kynnt hafði verið í september. Þegar þarna var komið sögu virðist eitthvað hafa dregið úr samskiptum milli ráðherranna tveggja, þar sem atvinnuvegaráðherra hafði litlar upplýsingar um fyrirhuguð drög að frumvarpi kollega síns í Umhverfis-, orku- og loftslagsráðuneytinu. Ekkert hafði þó breyst varðandi yfirumsjón með verkefninu; verkefnisstjórinn sem kynntur var til sögunnar átti áfram að hafa umsjón með báðum verkefnum. Þann 18. desember sl. bárust þær upplýsingar frá ráðuneytisstjóra Umhverfis-, orku- og loftslagsráðuneytisins að verkefnisstjórinn væri hættur. Það væri nú í höndum Umhverfis- og orkustofnunar annars vegar, og sameinaðrar stofnunar Verðlagsstofu skiptaverðs, Fiskistofu og Matvælastofnunar (stofnunar sem er ekki orðin til) hins vegar, að sjá um innleiðingu verkefnisins. Kortlagning hafin - þremur mánuðum eftir ákvarðanatöku Um svipað leyti og ráðuneytið tilkynnti um brotthvarf verkefnisstjórans óskaði það eftir upplýsingum um þau verkefni sem heilbrigðiseftirlit sveitarfélaga sinnir í raun fyrir sveitarfélögin í landinu. Markmiðið var að ráðuneytið fengi heildarmynd, nokkurs konar kortlagningu. Með öðrum orðum hófst kortlagning kerfisins ekki fyrr en þremur og hálfum mánuði eftir að ákvörðun um að breyta því hafði þegar verið tekin. Frumvarpið var loks birt í samráðsgátt í lok janúar og þrátt fyrir fjölmargar athugasemdir tók það litlum breytingum áður en það var lagt fram á Alþingi. Núna er það til umfjöllunar hjá Umhverfis- og samgöngunefnd, en hún þarf að fara yfir fjölmargar alvarlegar athugasemdir frá sveitarfélögum, landshlutasamtökum, stéttarfélögum og heilbrigðiseftirlitssvæðum, sem flest lýsa miklum vanköntum á frumvarpinu. „Stefnt að því, og það sem fyrst“ Það er afar upplýsandi að fylgjast með framvindu málsins á vef Alþingis. Reglulega koma fram nýjar upplýsingar frá ráðuneytinu og það er hverjum manni ljóst að ráðuneytið er ekki að hjálpa nefndinni að taka afstöðu til framkominna athugasemda. Tökum nokkur dæmi: Áhyggjum af réttindum starfsfólks varðandi kaup, kjör, lífeyrisréttindi og starfsaldur er svarað á þann veg að ráðuneytið telji að veikindaréttur sé sambærilegur hjá ríki og sveitarfélögum. Hvað varðar áhyggjur af skertu aðgengi sveitarfélaga að þeirri sérfræðiþekkingu sem er til staðar hjá heilbrigðiseftirlitinu, bendir ráðuneytið á þann möguleika að sveitarfélögin geti einfaldlega haft samband við Umhverfis- og orkustofnun. Þá svaraði ráðuneytið því til að stefnt sé að því að eyða óvissu varðandi réttindi starfsfólks og verkefni sveitarfélaga „sem fyrst eftir gildistöku laganna“. Stefnt að því, og það sem fyrst. Þetta svar hlýtur að auðvelda nefndinni störf sín. Áhyggjum af þeim skamma tíma sem til stefnu er þar til hinar umfangsmiklu kerfisbreytingar eiga að taka gildi, svarar ráðuneytið hreinlega ekki. Nýjasta útspil ráðuneytisins er skjal sem birtist á vef Alþingis þann 8. júní sl. Í skjalinu gætir hins vegar grafalvarlegs misskilnings varðandi útgáfu starfsleyfa fyrir neysluvatnsveitur og eftirlit með neysluvatni. Lausn vandans liggur hjá ráðherra Það er ljóst að ráðuneytið hefur hvorki lokið kortlagningu né öðlast heildarmynd af því kerfi sem það hyggst breyta. Þær upplýsingar sem nefndinni eru látnar í té bera þess skýr merki. Einmitt þess vegna er nefndinni vandi á höndum. Til þess að leysa vanda nefndarinnar og koma í veg fyrir enn frekari vandræðagang hjá ráðuneyti sínu, á Umhverfis-, orku- og loftslagsráðherra þann eina kost í stöðunni að draga málið til baka. Taka þarf frumvarpið aftur inn í ráðuneytið til gagngerrar endurskoðunar. Þá gæfist ráðuneytinu mikilvægur tími til að klára kortlagninguna, öðlast heildarmynd yfir kerfið og meta í framhaldi af því – á faglegum grundvelli – hvort og þá hvaða breytinga sé í raun þörf. Höfundur er framkvæmdastjóri Heilbrigðiseftirlits Norðurlands eystra og hefur starfað sem heilbrigðisfulltrúi síðan árið 2004. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilbrigðiseftirlit Mest lesið Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? jóhann Rúnar Pálsson Skoðun Skoðun Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson skrifar Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Fjórða valdið? En það ert þú! Þorsteinn J. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson skrifar Skoðun Hvers eiga börnin að gjalda? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson skrifar Skoðun Þegar öll hafa svörin skiptir hugsunin mestu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason skrifar Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson skrifar Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Sjá meira
Umhverfis- og samgöngunefnd Alþingis hefur nú til umsagnar frumvarp til laga um einföldun regluverks og aukna skilvirkni eftirlits með hollustuháttum og mengunarvörnum. Ljóst er að nefndinni er vandi á höndum. Frumvarpið á sér nokkurn aðdraganda, en hér er rétt að hefja söguna þriðjudaginn 2. september sl. Þann dag boðuðu umhverfis-, orku- og loftslagsráðherra og atvinnuvegaráðherra til fundar með framkvæmdastjórum heilbrigðiseftirlitssvæða og Sambandi íslenskra sveitarfélaga – með aðeins tveggja klukkustunda fyrirvara. Á fundinum kynntu ráðherrarnir tveir áform um allsherjar ríkisvæðingu eftirlits með hollustuháttum og mengunarvörnum annars vegar og matvælum hins vegar, og að heilbrigðisnefndir sveitarfélaga yrðu lagðar niður frá og með 1. janúar 2027. Síðar um daginn héldu ráðherrarnir sameiginlegan blaðamannafund þar sem þeir kynntu áformin og stilltu sér upp fyrir ljósmyndara. Erfið byrjun Frá upphafi hefur málið einkennst af skipulagsleysi og óvissu, ekki síst innan Umhverfis-, orku- og loftslagsráðuneytisins. Þann 17. nóvember boðaði atvinnuvegaráðherra skyndilega til fundar og upplýsti um fyrirhugaða sameiningu Matvælastofnunar, Fiskistofu og Verðlagsstofu skiptaverðs, og jafnframt að matvælaeftirlit heilbrigðiseftirlits sveitarfélaga myndi færast inn í þessa nýju, risastóru ríkisstofnun. Þarna varð jafnframt ljóst að frumvarp ráðherrans yrði af allt öðrum toga en kynnt hafði verið í september. Þegar þarna var komið sögu virðist eitthvað hafa dregið úr samskiptum milli ráðherranna tveggja, þar sem atvinnuvegaráðherra hafði litlar upplýsingar um fyrirhuguð drög að frumvarpi kollega síns í Umhverfis-, orku- og loftslagsráðuneytinu. Ekkert hafði þó breyst varðandi yfirumsjón með verkefninu; verkefnisstjórinn sem kynntur var til sögunnar átti áfram að hafa umsjón með báðum verkefnum. Þann 18. desember sl. bárust þær upplýsingar frá ráðuneytisstjóra Umhverfis-, orku- og loftslagsráðuneytisins að verkefnisstjórinn væri hættur. Það væri nú í höndum Umhverfis- og orkustofnunar annars vegar, og sameinaðrar stofnunar Verðlagsstofu skiptaverðs, Fiskistofu og Matvælastofnunar (stofnunar sem er ekki orðin til) hins vegar, að sjá um innleiðingu verkefnisins. Kortlagning hafin - þremur mánuðum eftir ákvarðanatöku Um svipað leyti og ráðuneytið tilkynnti um brotthvarf verkefnisstjórans óskaði það eftir upplýsingum um þau verkefni sem heilbrigðiseftirlit sveitarfélaga sinnir í raun fyrir sveitarfélögin í landinu. Markmiðið var að ráðuneytið fengi heildarmynd, nokkurs konar kortlagningu. Með öðrum orðum hófst kortlagning kerfisins ekki fyrr en þremur og hálfum mánuði eftir að ákvörðun um að breyta því hafði þegar verið tekin. Frumvarpið var loks birt í samráðsgátt í lok janúar og þrátt fyrir fjölmargar athugasemdir tók það litlum breytingum áður en það var lagt fram á Alþingi. Núna er það til umfjöllunar hjá Umhverfis- og samgöngunefnd, en hún þarf að fara yfir fjölmargar alvarlegar athugasemdir frá sveitarfélögum, landshlutasamtökum, stéttarfélögum og heilbrigðiseftirlitssvæðum, sem flest lýsa miklum vanköntum á frumvarpinu. „Stefnt að því, og það sem fyrst“ Það er afar upplýsandi að fylgjast með framvindu málsins á vef Alþingis. Reglulega koma fram nýjar upplýsingar frá ráðuneytinu og það er hverjum manni ljóst að ráðuneytið er ekki að hjálpa nefndinni að taka afstöðu til framkominna athugasemda. Tökum nokkur dæmi: Áhyggjum af réttindum starfsfólks varðandi kaup, kjör, lífeyrisréttindi og starfsaldur er svarað á þann veg að ráðuneytið telji að veikindaréttur sé sambærilegur hjá ríki og sveitarfélögum. Hvað varðar áhyggjur af skertu aðgengi sveitarfélaga að þeirri sérfræðiþekkingu sem er til staðar hjá heilbrigðiseftirlitinu, bendir ráðuneytið á þann möguleika að sveitarfélögin geti einfaldlega haft samband við Umhverfis- og orkustofnun. Þá svaraði ráðuneytið því til að stefnt sé að því að eyða óvissu varðandi réttindi starfsfólks og verkefni sveitarfélaga „sem fyrst eftir gildistöku laganna“. Stefnt að því, og það sem fyrst. Þetta svar hlýtur að auðvelda nefndinni störf sín. Áhyggjum af þeim skamma tíma sem til stefnu er þar til hinar umfangsmiklu kerfisbreytingar eiga að taka gildi, svarar ráðuneytið hreinlega ekki. Nýjasta útspil ráðuneytisins er skjal sem birtist á vef Alþingis þann 8. júní sl. Í skjalinu gætir hins vegar grafalvarlegs misskilnings varðandi útgáfu starfsleyfa fyrir neysluvatnsveitur og eftirlit með neysluvatni. Lausn vandans liggur hjá ráðherra Það er ljóst að ráðuneytið hefur hvorki lokið kortlagningu né öðlast heildarmynd af því kerfi sem það hyggst breyta. Þær upplýsingar sem nefndinni eru látnar í té bera þess skýr merki. Einmitt þess vegna er nefndinni vandi á höndum. Til þess að leysa vanda nefndarinnar og koma í veg fyrir enn frekari vandræðagang hjá ráðuneyti sínu, á Umhverfis-, orku- og loftslagsráðherra þann eina kost í stöðunni að draga málið til baka. Taka þarf frumvarpið aftur inn í ráðuneytið til gagngerrar endurskoðunar. Þá gæfist ráðuneytinu mikilvægur tími til að klára kortlagninguna, öðlast heildarmynd yfir kerfið og meta í framhaldi af því – á faglegum grundvelli – hvort og þá hvaða breytinga sé í raun þörf. Höfundur er framkvæmdastjóri Heilbrigðiseftirlits Norðurlands eystra og hefur starfað sem heilbrigðisfulltrúi síðan árið 2004.
Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar