Atvinnuvegaráðherra taki fram fyrir hendur Hafró Finnbogi Vikar Guðmundsson skrifar 18. maí 2026 08:02 Það kom frétt frá Hafró á dögunum að stofnvísitala þorsks á Íslandsmiðum væri sú lægsta frá 2011. Það þýðir á mannamáli að það er nánast gefið að það verði lækkun á ráðgjöf varðandi hámarksafla þorsks á næstkomandi fiskveiðiári. Lækkunin gæti numið c.a. 4 til 8% og verði innan við 200 þúsund tonn. Ef það verður að veruleika, þá verður árleg ráðgjöf um hámarksafla þorsks búinn að minnka/lækka hátt í hundrað þúsund tonn á 7 ára tímabili. Það er aflaverðmæti upp á tugi milljarða árlega. Það er líka annar vinkill á þessari vitleysu frá Hafró en hann er sá að það er mjög erfitt að veiða aðrar fisktegundir t.d. ýsu eða ufsa án þess að fá töluvert magn af þorski eða mjög hátt hlutfall þorski, þó reynt sé að sækja í ýsu eða ufsa að meiri krafti. Útgerðarmenn, fiskverkendur og samtök sjómanna hljóta að fara berja í borðið og heimta að farið verði ofan í saumana á aðferðarfræði Hafró. Upplifun sjómanna er í engu samræmi við ráðgjöf Hafró þegar kemur að þorskstofnum umhverfis landið. Það fer allt of mikill orka og tími í að forðast að fá þorsk í veiðarfæri og ná hærra hlutfalli af öðrum tegundum, t.d. ýsu og ufsa á móti þorskaflanum. Atvinnuvegaráðherra verður í sumar að taka fram fyrir hendur Hafró og heimila hámarksafla í þorski sem er langt um meira en Hafró mun koma til með að mæla fyrir um í sinni væntanlegu ráðgjöf fyrir næstkomandi fiskveiðiár. Fordæmi eru fyrir slíkum vinnubrögðum hjá nágrönnum okkar á Grænlandi, sem hafa þegar ákveðið að hámarksafli þorsks sé nærri tvöfalt á við ráðgjöf fiskfræðinga við Austur Grænlandi og á Dorhn bankanum, við miðlínu Íslands og Grænlands. Þar eru Grænlendingar ásamt ESB skipum, Færeyingum og Norðmönnum að veiða þorskgöngur frá Íslandsmiðum, sbr. gögnum frá Grænlandi. Hafró hefur fyrir margt löngu síðan misst trúverðugleika sinn þegar kemur að ráðgjöf varðandi veiðar á þorski og nýtingu fiskistofna á Íslandsmiðum. Árangurinn er vægast sagt slakur, margir fiskstofnar eru í rjúkandi rúst eftir áratuga óstjórn Hafró og nægir þar að nefna humarinn, djúpkarfa, rækjustofna og kolategundir svo eitthvað sé nefnt, að ógleymdri þeirri staðreynd að minna er veitt af þorski í dag en þegar völdin voru færð í hendur Hafró fyrir tugum ára. Ef Atvinnuvegaráðherra vantar nýlegt íslenskt fordæmi til að styðja við ákvörðun um að veiða umfram ráðgjöf Hafró og fiskifræðinga er nærtækast að horfa til ákvörðunar ráðherra varðandi djúpkarfa en Hafró lagði til veiðibann/enga kvóta á djúpkarfi en Atvinnuráðherra ákvað á síðasta fiskveiðiári engu að síður að gefa út aflaheimildir, fór þar með gegn ráðgjöf Hafró. Annað fordæmi er kvóti sem Íslensk stjórnvöld gefa út á hverju ári í makríl og eru hreinar umfram aflaheimildir við ráðgjöf fiskifræðinga á alþjóðavísu. Hér eru tvö fordæmi sem Atvinnuvegaráðherra getur horft til þegar kemur að því í sumar, að taka fram fyrir hendurnar á Hafró varðandi ráðgjöfina um heildarafla í þorski fyrir næstkomandi fiskveiðiár. Höfundur er smábátasjómaður og búsettur í Langanesbyggð. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Skoðun Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Síbylja í sorginni Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Hækkun hjá Heilsu hf. Nota bene! Unnur Hrefna Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson skrifar Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir skrifar Skoðun Fangar eigin hugsana, tilfinninga og skoðana Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir skrifar Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf Ásta María H Jensen skrifar Skoðun Sjálfbær rekstur eða niðurgreiddur – hvort er lúxus, Daði? Hilmar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir skrifar Skoðun Forgangsröðun í átök eða efnahagsaðgerðir? Jón Ferdinand Estherarson skrifar Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem skrifar Sjá meira
Það kom frétt frá Hafró á dögunum að stofnvísitala þorsks á Íslandsmiðum væri sú lægsta frá 2011. Það þýðir á mannamáli að það er nánast gefið að það verði lækkun á ráðgjöf varðandi hámarksafla þorsks á næstkomandi fiskveiðiári. Lækkunin gæti numið c.a. 4 til 8% og verði innan við 200 þúsund tonn. Ef það verður að veruleika, þá verður árleg ráðgjöf um hámarksafla þorsks búinn að minnka/lækka hátt í hundrað þúsund tonn á 7 ára tímabili. Það er aflaverðmæti upp á tugi milljarða árlega. Það er líka annar vinkill á þessari vitleysu frá Hafró en hann er sá að það er mjög erfitt að veiða aðrar fisktegundir t.d. ýsu eða ufsa án þess að fá töluvert magn af þorski eða mjög hátt hlutfall þorski, þó reynt sé að sækja í ýsu eða ufsa að meiri krafti. Útgerðarmenn, fiskverkendur og samtök sjómanna hljóta að fara berja í borðið og heimta að farið verði ofan í saumana á aðferðarfræði Hafró. Upplifun sjómanna er í engu samræmi við ráðgjöf Hafró þegar kemur að þorskstofnum umhverfis landið. Það fer allt of mikill orka og tími í að forðast að fá þorsk í veiðarfæri og ná hærra hlutfalli af öðrum tegundum, t.d. ýsu og ufsa á móti þorskaflanum. Atvinnuvegaráðherra verður í sumar að taka fram fyrir hendur Hafró og heimila hámarksafla í þorski sem er langt um meira en Hafró mun koma til með að mæla fyrir um í sinni væntanlegu ráðgjöf fyrir næstkomandi fiskveiðiár. Fordæmi eru fyrir slíkum vinnubrögðum hjá nágrönnum okkar á Grænlandi, sem hafa þegar ákveðið að hámarksafli þorsks sé nærri tvöfalt á við ráðgjöf fiskfræðinga við Austur Grænlandi og á Dorhn bankanum, við miðlínu Íslands og Grænlands. Þar eru Grænlendingar ásamt ESB skipum, Færeyingum og Norðmönnum að veiða þorskgöngur frá Íslandsmiðum, sbr. gögnum frá Grænlandi. Hafró hefur fyrir margt löngu síðan misst trúverðugleika sinn þegar kemur að ráðgjöf varðandi veiðar á þorski og nýtingu fiskistofna á Íslandsmiðum. Árangurinn er vægast sagt slakur, margir fiskstofnar eru í rjúkandi rúst eftir áratuga óstjórn Hafró og nægir þar að nefna humarinn, djúpkarfa, rækjustofna og kolategundir svo eitthvað sé nefnt, að ógleymdri þeirri staðreynd að minna er veitt af þorski í dag en þegar völdin voru færð í hendur Hafró fyrir tugum ára. Ef Atvinnuvegaráðherra vantar nýlegt íslenskt fordæmi til að styðja við ákvörðun um að veiða umfram ráðgjöf Hafró og fiskifræðinga er nærtækast að horfa til ákvörðunar ráðherra varðandi djúpkarfa en Hafró lagði til veiðibann/enga kvóta á djúpkarfi en Atvinnuráðherra ákvað á síðasta fiskveiðiári engu að síður að gefa út aflaheimildir, fór þar með gegn ráðgjöf Hafró. Annað fordæmi er kvóti sem Íslensk stjórnvöld gefa út á hverju ári í makríl og eru hreinar umfram aflaheimildir við ráðgjöf fiskifræðinga á alþjóðavísu. Hér eru tvö fordæmi sem Atvinnuvegaráðherra getur horft til þegar kemur að því í sumar, að taka fram fyrir hendurnar á Hafró varðandi ráðgjöfina um heildarafla í þorski fyrir næstkomandi fiskveiðiár. Höfundur er smábátasjómaður og búsettur í Langanesbyggð.
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar
Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun