Atvinnuvegaráðherra taki fram fyrir hendur Hafró Finnbogi Vikar Guðmundsson skrifar 18. maí 2026 08:02 Það kom frétt frá Hafró á dögunum að stofnvísitala þorsks á Íslandsmiðum væri sú lægsta frá 2011. Það þýðir á mannamáli að það er nánast gefið að það verði lækkun á ráðgjöf varðandi hámarksafla þorsks á næstkomandi fiskveiðiári. Lækkunin gæti numið c.a. 4 til 8% og verði innan við 200 þúsund tonn. Ef það verður að veruleika, þá verður árleg ráðgjöf um hámarksafla þorsks búinn að minnka/lækka hátt í hundrað þúsund tonn á 7 ára tímabili. Það er aflaverðmæti upp á tugi milljarða árlega. Það er líka annar vinkill á þessari vitleysu frá Hafró en hann er sá að það er mjög erfitt að veiða aðrar fisktegundir t.d. ýsu eða ufsa án þess að fá töluvert magn af þorski eða mjög hátt hlutfall þorski, þó reynt sé að sækja í ýsu eða ufsa að meiri krafti. Útgerðarmenn, fiskverkendur og samtök sjómanna hljóta að fara berja í borðið og heimta að farið verði ofan í saumana á aðferðarfræði Hafró. Upplifun sjómanna er í engu samræmi við ráðgjöf Hafró þegar kemur að þorskstofnum umhverfis landið. Það fer allt of mikill orka og tími í að forðast að fá þorsk í veiðarfæri og ná hærra hlutfalli af öðrum tegundum, t.d. ýsu og ufsa á móti þorskaflanum. Atvinnuvegaráðherra verður í sumar að taka fram fyrir hendur Hafró og heimila hámarksafla í þorski sem er langt um meira en Hafró mun koma til með að mæla fyrir um í sinni væntanlegu ráðgjöf fyrir næstkomandi fiskveiðiár. Fordæmi eru fyrir slíkum vinnubrögðum hjá nágrönnum okkar á Grænlandi, sem hafa þegar ákveðið að hámarksafli þorsks sé nærri tvöfalt á við ráðgjöf fiskfræðinga við Austur Grænlandi og á Dorhn bankanum, við miðlínu Íslands og Grænlands. Þar eru Grænlendingar ásamt ESB skipum, Færeyingum og Norðmönnum að veiða þorskgöngur frá Íslandsmiðum, sbr. gögnum frá Grænlandi. Hafró hefur fyrir margt löngu síðan misst trúverðugleika sinn þegar kemur að ráðgjöf varðandi veiðar á þorski og nýtingu fiskistofna á Íslandsmiðum. Árangurinn er vægast sagt slakur, margir fiskstofnar eru í rjúkandi rúst eftir áratuga óstjórn Hafró og nægir þar að nefna humarinn, djúpkarfa, rækjustofna og kolategundir svo eitthvað sé nefnt, að ógleymdri þeirri staðreynd að minna er veitt af þorski í dag en þegar völdin voru færð í hendur Hafró fyrir tugum ára. Ef Atvinnuvegaráðherra vantar nýlegt íslenskt fordæmi til að styðja við ákvörðun um að veiða umfram ráðgjöf Hafró og fiskifræðinga er nærtækast að horfa til ákvörðunar ráðherra varðandi djúpkarfa en Hafró lagði til veiðibann/enga kvóta á djúpkarfi en Atvinnuráðherra ákvað á síðasta fiskveiðiári engu að síður að gefa út aflaheimildir, fór þar með gegn ráðgjöf Hafró. Annað fordæmi er kvóti sem Íslensk stjórnvöld gefa út á hverju ári í makríl og eru hreinar umfram aflaheimildir við ráðgjöf fiskifræðinga á alþjóðavísu. Hér eru tvö fordæmi sem Atvinnuvegaráðherra getur horft til þegar kemur að því í sumar, að taka fram fyrir hendurnar á Hafró varðandi ráðgjöfina um heildarafla í þorski fyrir næstkomandi fiskveiðiár. Höfundur er smábátasjómaður og búsettur í Langanesbyggð. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Sjá meira
Það kom frétt frá Hafró á dögunum að stofnvísitala þorsks á Íslandsmiðum væri sú lægsta frá 2011. Það þýðir á mannamáli að það er nánast gefið að það verði lækkun á ráðgjöf varðandi hámarksafla þorsks á næstkomandi fiskveiðiári. Lækkunin gæti numið c.a. 4 til 8% og verði innan við 200 þúsund tonn. Ef það verður að veruleika, þá verður árleg ráðgjöf um hámarksafla þorsks búinn að minnka/lækka hátt í hundrað þúsund tonn á 7 ára tímabili. Það er aflaverðmæti upp á tugi milljarða árlega. Það er líka annar vinkill á þessari vitleysu frá Hafró en hann er sá að það er mjög erfitt að veiða aðrar fisktegundir t.d. ýsu eða ufsa án þess að fá töluvert magn af þorski eða mjög hátt hlutfall þorski, þó reynt sé að sækja í ýsu eða ufsa að meiri krafti. Útgerðarmenn, fiskverkendur og samtök sjómanna hljóta að fara berja í borðið og heimta að farið verði ofan í saumana á aðferðarfræði Hafró. Upplifun sjómanna er í engu samræmi við ráðgjöf Hafró þegar kemur að þorskstofnum umhverfis landið. Það fer allt of mikill orka og tími í að forðast að fá þorsk í veiðarfæri og ná hærra hlutfalli af öðrum tegundum, t.d. ýsu og ufsa á móti þorskaflanum. Atvinnuvegaráðherra verður í sumar að taka fram fyrir hendur Hafró og heimila hámarksafla í þorski sem er langt um meira en Hafró mun koma til með að mæla fyrir um í sinni væntanlegu ráðgjöf fyrir næstkomandi fiskveiðiár. Fordæmi eru fyrir slíkum vinnubrögðum hjá nágrönnum okkar á Grænlandi, sem hafa þegar ákveðið að hámarksafli þorsks sé nærri tvöfalt á við ráðgjöf fiskfræðinga við Austur Grænlandi og á Dorhn bankanum, við miðlínu Íslands og Grænlands. Þar eru Grænlendingar ásamt ESB skipum, Færeyingum og Norðmönnum að veiða þorskgöngur frá Íslandsmiðum, sbr. gögnum frá Grænlandi. Hafró hefur fyrir margt löngu síðan misst trúverðugleika sinn þegar kemur að ráðgjöf varðandi veiðar á þorski og nýtingu fiskistofna á Íslandsmiðum. Árangurinn er vægast sagt slakur, margir fiskstofnar eru í rjúkandi rúst eftir áratuga óstjórn Hafró og nægir þar að nefna humarinn, djúpkarfa, rækjustofna og kolategundir svo eitthvað sé nefnt, að ógleymdri þeirri staðreynd að minna er veitt af þorski í dag en þegar völdin voru færð í hendur Hafró fyrir tugum ára. Ef Atvinnuvegaráðherra vantar nýlegt íslenskt fordæmi til að styðja við ákvörðun um að veiða umfram ráðgjöf Hafró og fiskifræðinga er nærtækast að horfa til ákvörðunar ráðherra varðandi djúpkarfa en Hafró lagði til veiðibann/enga kvóta á djúpkarfi en Atvinnuráðherra ákvað á síðasta fiskveiðiári engu að síður að gefa út aflaheimildir, fór þar með gegn ráðgjöf Hafró. Annað fordæmi er kvóti sem Íslensk stjórnvöld gefa út á hverju ári í makríl og eru hreinar umfram aflaheimildir við ráðgjöf fiskifræðinga á alþjóðavísu. Hér eru tvö fordæmi sem Atvinnuvegaráðherra getur horft til þegar kemur að því í sumar, að taka fram fyrir hendurnar á Hafró varðandi ráðgjöfina um heildarafla í þorski fyrir næstkomandi fiskveiðiár. Höfundur er smábátasjómaður og búsettur í Langanesbyggð.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar