Athugasemdir við villandi samanburði Viðskiptaráðs um sorphirðu Guðmundur B. Friðriksson skrifar 8. maí 2026 16:00 Viðskiptaráð birti 7. maí sl. samantekt með villandi samanburði sem þörf er á að leiðrétta. Eftirfarandi eru nokkur atriði sem vert er að vekja athygli á varðandi samanburð Viðskiptaráðs um sorphirðu: ·Í samanburði Viðskiptaráðs á kostnaði er verið að bera saman heimili á höfuðborgarsvæðinu með tvær tvískiptar tunnur – aðra fyrir pappír og plast og hina fyrir blandaðan úrgang og matarleifar. oEingöngu um 7,5% heimila í Reykjavík eru með þessa tunnusamsetningu, um 4500 tvískiptar tunnur fyrir pappír og plast eru við heimili í Reykjavík en íbúðir í Reykjavík eru um 60.200. Þessi tunnusamsetning er eingöngu við sérbýlishús og lítinn hluta þeirra og gefur því enga mynd af samanburði hirðukostnaðar sveitarfélaga sem borin eru saman. oÍ Reykjavík eru tvískipt sorpílát verðlögð um 20% hærra en önnur ílát af sömu stærð þar sem tímafrekt er að losa þau – sorpið situr gjarnan fast í þeim og eingöngu er hægt að losa eitt ílát í einu. Þessi verðlagning er í samræmi við leiðbeiningar sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu um ákvörðun hirðugjalda. Reykjavík er hins vegar eina sveitarfélagið sem leggur á í samræmi við leiðbeiningarnar. Viðskiptaráð velur því hér að bera saman lítinn hluta hirðugjalda sem er villandi samanburður. Árlegur meðalkostnaður á heimili í Reykjavík vegna sorphirðu við heimili og á grenndar- og endurvinnslustöðvum er um 60.800 kr. en ekki 85.000 kr. eins og Viðskiptaráð heldur fram. Reykjavíkurborg er með þéttasta net grenndargáma af sveitarfélögum á höfuðborgarsvæðinu. Íbúar vilja hafa gámana nærri sér og sveitarfélaginu ber að hafa þá í nærumhverfi skv. lögum um meðhöndlun úrgangs. Þjónustustig grenndargáma er því hærra í Reykjavík en öðrum sveitarfélögum. Viðskiptaráð ber það ekki saman, eingöngu kostnað. Fákeppni ríkir á markaði sorphirðu. Um nokkurt skeið voru eingöngu tvö fyrirtæki sem buðu í sorphirðu sveitarfélaga höfuðborgarsvæðinu. Hirða heimilisúrgangs er skylduverkefni sveitarfélaga skv. lögum um meðhöndlun úrgangs. Óskynsamlegt að færa alla hirðu í útboð á þannig markaði. Reykjavíkurborg bauð út hirðu á pappírstunnum árið 2007 en fékk verkefnið aftur í fangið við bankahrunið þar sem verktakinn treysti sér ekki til að sinna því. Sama hefur gerst hjá sveitarfélögum erlendis, nýlega í Osló þegar tveir þjónustuaðilar fóru í þrot á skömmum tíma og sveitarfélagið neyddist til að taka við þjónustunni. Osló ætlar ekki að bjóða alla hirðuna út að nýju. Í Svíþjóð eru æ fleiri sveitarfélög að hefja rekstur eigin sorphirðu, m.a. til að auka gæði þjónustunnar og sveigjanleika í sífellt flóknara rekstrarumhverfi úrgangsstjórnunar. Að bjóða út alla hirðu við heimili í Reykjavík og glata þekkingunni sem hefur skapast á verkefninu væri óskynsamlegt. Reykjavíkurborg býður út hirðu frá stofnunum og starfstöðum Reykjavíkurborgar og borgin skiptir sér ekki af hirðu hjá atvinnurekstri enda ekki verkefni sveitarfélagsins. Þjónusta við grenndargáma – leiga og losun, er einnig boðin út. Það er því ekki þannig að öll hirða í borginni sé á höndum borgarinnar. Í samantekt Viðskiptaráðs heldur ráðið því fram að hirðukostnaður á Akureyri hafi stórlækkað við útvistun á sorphirðu. Varasamt er að álikta sem svo að lækkunin hafi eingöngu stafað af útvistun þjónustunnar. Meðal annars fór Akureyrarbær í umfangsmikla kerfisbreytingu á sorphirðu samhliða útvistuninni – hirðutíðni var breytt, hirða með sorptunnum og grenndarstöðvar komu í stað pokahirðu og framhlaðningsgámar voru settir við fjöleignarhús í stað sorppoka. Könnun sem Viðskiptaráð vitnar til og Vísir birtir í frétt ásamt mynd af fullum sorpílátum í Reykjavík er frá árinu 2023 þegar verið var að gera umfangsmiklar breytingar á sorphirðu í borginni. Nýleg könnun sýnir að 62% íbúa eru ánægðir með sorphirðu í Reykjavík, 12% óánægðir. Íbúar virðast því almennt ánægðir með sorphirðu í borginni, þjónustustigið er gott og kostnaður á hvert heimili er síst hærri í Reykjavík en nágrannasveitarfélögum. Höfundur er umhverfisverkfræðingur og starfar sem skrifstofustjóri skrifstofu umhverfisgæða hjá Reykjavíkurborg. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sorphirða Mest lesið Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran Skoðun Þjóðin á að njóta vafans Snorri Másson Skoðun Skoðun Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson skrifar Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson skrifar Skoðun Meðferð ríkisvaldsins á máli lífslokalæknisins Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun Merkilegur tvískinnungur Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Þjóðin á að njóta vafans Snorri Másson skrifar Skoðun Tosca skýst upp úr turninum í Brussel Jónas Sen skrifar Skoðun ESB og skoðanabræður þínir Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Sjá meira
Viðskiptaráð birti 7. maí sl. samantekt með villandi samanburði sem þörf er á að leiðrétta. Eftirfarandi eru nokkur atriði sem vert er að vekja athygli á varðandi samanburð Viðskiptaráðs um sorphirðu: ·Í samanburði Viðskiptaráðs á kostnaði er verið að bera saman heimili á höfuðborgarsvæðinu með tvær tvískiptar tunnur – aðra fyrir pappír og plast og hina fyrir blandaðan úrgang og matarleifar. oEingöngu um 7,5% heimila í Reykjavík eru með þessa tunnusamsetningu, um 4500 tvískiptar tunnur fyrir pappír og plast eru við heimili í Reykjavík en íbúðir í Reykjavík eru um 60.200. Þessi tunnusamsetning er eingöngu við sérbýlishús og lítinn hluta þeirra og gefur því enga mynd af samanburði hirðukostnaðar sveitarfélaga sem borin eru saman. oÍ Reykjavík eru tvískipt sorpílát verðlögð um 20% hærra en önnur ílát af sömu stærð þar sem tímafrekt er að losa þau – sorpið situr gjarnan fast í þeim og eingöngu er hægt að losa eitt ílát í einu. Þessi verðlagning er í samræmi við leiðbeiningar sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu um ákvörðun hirðugjalda. Reykjavík er hins vegar eina sveitarfélagið sem leggur á í samræmi við leiðbeiningarnar. Viðskiptaráð velur því hér að bera saman lítinn hluta hirðugjalda sem er villandi samanburður. Árlegur meðalkostnaður á heimili í Reykjavík vegna sorphirðu við heimili og á grenndar- og endurvinnslustöðvum er um 60.800 kr. en ekki 85.000 kr. eins og Viðskiptaráð heldur fram. Reykjavíkurborg er með þéttasta net grenndargáma af sveitarfélögum á höfuðborgarsvæðinu. Íbúar vilja hafa gámana nærri sér og sveitarfélaginu ber að hafa þá í nærumhverfi skv. lögum um meðhöndlun úrgangs. Þjónustustig grenndargáma er því hærra í Reykjavík en öðrum sveitarfélögum. Viðskiptaráð ber það ekki saman, eingöngu kostnað. Fákeppni ríkir á markaði sorphirðu. Um nokkurt skeið voru eingöngu tvö fyrirtæki sem buðu í sorphirðu sveitarfélaga höfuðborgarsvæðinu. Hirða heimilisúrgangs er skylduverkefni sveitarfélaga skv. lögum um meðhöndlun úrgangs. Óskynsamlegt að færa alla hirðu í útboð á þannig markaði. Reykjavíkurborg bauð út hirðu á pappírstunnum árið 2007 en fékk verkefnið aftur í fangið við bankahrunið þar sem verktakinn treysti sér ekki til að sinna því. Sama hefur gerst hjá sveitarfélögum erlendis, nýlega í Osló þegar tveir þjónustuaðilar fóru í þrot á skömmum tíma og sveitarfélagið neyddist til að taka við þjónustunni. Osló ætlar ekki að bjóða alla hirðuna út að nýju. Í Svíþjóð eru æ fleiri sveitarfélög að hefja rekstur eigin sorphirðu, m.a. til að auka gæði þjónustunnar og sveigjanleika í sífellt flóknara rekstrarumhverfi úrgangsstjórnunar. Að bjóða út alla hirðu við heimili í Reykjavík og glata þekkingunni sem hefur skapast á verkefninu væri óskynsamlegt. Reykjavíkurborg býður út hirðu frá stofnunum og starfstöðum Reykjavíkurborgar og borgin skiptir sér ekki af hirðu hjá atvinnurekstri enda ekki verkefni sveitarfélagsins. Þjónusta við grenndargáma – leiga og losun, er einnig boðin út. Það er því ekki þannig að öll hirða í borginni sé á höndum borgarinnar. Í samantekt Viðskiptaráðs heldur ráðið því fram að hirðukostnaður á Akureyri hafi stórlækkað við útvistun á sorphirðu. Varasamt er að álikta sem svo að lækkunin hafi eingöngu stafað af útvistun þjónustunnar. Meðal annars fór Akureyrarbær í umfangsmikla kerfisbreytingu á sorphirðu samhliða útvistuninni – hirðutíðni var breytt, hirða með sorptunnum og grenndarstöðvar komu í stað pokahirðu og framhlaðningsgámar voru settir við fjöleignarhús í stað sorppoka. Könnun sem Viðskiptaráð vitnar til og Vísir birtir í frétt ásamt mynd af fullum sorpílátum í Reykjavík er frá árinu 2023 þegar verið var að gera umfangsmiklar breytingar á sorphirðu í borginni. Nýleg könnun sýnir að 62% íbúa eru ánægðir með sorphirðu í Reykjavík, 12% óánægðir. Íbúar virðast því almennt ánægðir með sorphirðu í borginni, þjónustustigið er gott og kostnaður á hvert heimili er síst hærri í Reykjavík en nágrannasveitarfélögum. Höfundur er umhverfisverkfræðingur og starfar sem skrifstofustjóri skrifstofu umhverfisgæða hjá Reykjavíkurborg.
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar
Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar
Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar
Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar