Miðflokkarnir tveir í Kópavogi Pétur Björgvin Sveinsson skrifar 5. maí 2026 08:45 Ég ólst upp í Kópavogi og elskaði það. Spilaði fótbolta með HK í Fossvogsdalnum og hef fylgst með bænum stækka og samfélaginu með. Sá Kópavogur sem ég þekki, hefur alltaf verið samhent og öflugt samfélag. Kosningarnar 16. maí snúast um hvernig við viljum sjá samfélagið í Kópavogi þróast. Viljum við litríkt samfélag eða litlaust? Samhentari og sterkari Kópavog en í dag eða sundraðan bæ þar sem náungakærleikur er skilyrtur við tiltekin mannleg einkenni? Svarthvítur veruleiki Orðræða síðustu daga og vikur frá Miðflokknum hefur verið orðræða gamalla og lokaðra tíma. Tíma þar sem hlutskipti voru ójöfn og lífið svarthvítt. Ekki bara fyrir hinsegin einstaklinga heldur okkur öll. Konur, karla og kvár. Stúlkur, drengi og stálp. Þetta er ekki ný orðræða frá Miðflokknum, flokkurinn hefur alla tíð daðrað við hana. Alið á hræðslu við það sem ekki fellur í normið. Fyrst var trans fólk tekið fyrir og nú á koma samkynhneigðum aftur inn skápinn og konum aftur tekjulausum á bakvið eldavélina í nafni valfrelsis. Þetta byrjar nefnilega allt einhvers staðar.Ef við byrjum á því að fjarlægja fána mannréttinda og frelsis - hvað er þá næst? Á að hætta allri fræðslu eða samtölum um fjölbreytileika? Á að þegja um tilveru hinsegin fólks af því að hún passar ekki inn í svarthvítan og litlausan heim Miðflokksmanna, heim þar sem við ættum öll helst að vera steypt í sama mót? Ærandi þögn Þögn Sjálfstæðismanna í Kópavogi um regnbogafánann hefur einnig verið eftirtektarverð. Nú hefur bæjarstjóri Kópavogs og oddviti Sjálfstæðisflokksins deilt við oddvita Miðflokksins um hvort Kópavogsbær hafi gert samning við Samtökin ’78 um mannréttinda- og fjölbreytileikafræðslu. Í stað þess að standa keik með mikilvægri fræðslu virðist áherslan hafa farið í að fjarlægja sig frá henni. Ég vona að um sé að ræða hliðarspor hjá flokki sem hefur kennt sig við frelsi einstaklingsins. Mannréttindi eru ekki tískuvara eða eitthvað sem hægt er að taka upp og leggja frá sér eftir því hvernig vindar blása. Í nafni einfaldleikans Þau sem helst tala gegn hinseginleikanum og valfrelsi kvenna eru þeir sem beita fyrir sig einfaldleikanum: Það var allt einfaldara og þægilegra í gamla daga. Þetta var ekki svona flókið. Öllum leið betur. Mæður voru meira heima, hommar voru bara á vissum stöðum og allir sem voru öðruvísi voru stimplaðir geðsjúkir. Mjög þægilegt. Fyrir alla nema þá sem um ræðir. Frelsi, fjölbreytileiki og fræðsla eru lykilatriði í þeirri framtíðarsýn sem Viðreisn í Kópavogi stendur fyrir. Við viljum að börn og ungmenni viti að lífið sé allskonar og að þau megi haga því eins og þeim sýnist. Við viljum senda ungum konum í fæðingarorlofi þau skilaboð að endurkoma þeirra út á atvinnumarkaðinn skipti jafn miklu máli og endurkoma maka þeirra. Þá sendum við ungum feðrum þau skilaboð að við sjáum og fögnum ávinningnum af því að þeir taki virkan þátt í lífi og uppeldi ungra barna sinna. Og þeir sem vilja halda áfram að beita sér fyrir einfaldleikanum geta auðveldlega gert það - fljótlegast er að hætta að skipta sér að lífi annarra og öðlast þannig einfaldara líf. Sterkt samfélag stendur þétt á bak við hvern og einn einstakling og fagnar fjölbreytileika sinna íbúa.Fyrir það stendur Viðreisn! Höfundur er varaþingmaður og 2. sæti lista Viðreisnar í Kópavogi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Pétur Björgvin Sveinsson Viðreisn Kópavogur Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson skrifar Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Bandaríkin 250 ára: frelsi, stjórnarskrá og lærdómur fyrir Ísland Júlíus Valsson skrifar Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bíða meðan kerfið rífst Guðmundur Ármann skrifar Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Níutíu ár af sameiginlegu öryggi Ragnar Þór Ingólfsson skrifar Skoðun Var þetta sýndarsamráð? Sigurborg Kr. Hannesdóttir skrifar Skoðun Hvað vitum við í ágúst? Staðreyndir og möguleikar Íslands Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið skrifar Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Er Ísland tilbúið fyrir dánaraðstoð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Þolendur sem vitni í eigin málum Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Maðurinn sem treysti þjóðinni, en ekki lengur Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mælanlegt sjálfstæði þjóðar Sigurður Friðleifsson skrifar Skoðun Af hverju er netöryggisfræðsla grunninnviður? Margrét Valgerður Helgadóttir skrifar Skoðun Ferðaþjónustan er ekki endalaus tekjulind fyrir ríkissjóð Björn Ragnarsson skrifar Sjá meira
Ég ólst upp í Kópavogi og elskaði það. Spilaði fótbolta með HK í Fossvogsdalnum og hef fylgst með bænum stækka og samfélaginu með. Sá Kópavogur sem ég þekki, hefur alltaf verið samhent og öflugt samfélag. Kosningarnar 16. maí snúast um hvernig við viljum sjá samfélagið í Kópavogi þróast. Viljum við litríkt samfélag eða litlaust? Samhentari og sterkari Kópavog en í dag eða sundraðan bæ þar sem náungakærleikur er skilyrtur við tiltekin mannleg einkenni? Svarthvítur veruleiki Orðræða síðustu daga og vikur frá Miðflokknum hefur verið orðræða gamalla og lokaðra tíma. Tíma þar sem hlutskipti voru ójöfn og lífið svarthvítt. Ekki bara fyrir hinsegin einstaklinga heldur okkur öll. Konur, karla og kvár. Stúlkur, drengi og stálp. Þetta er ekki ný orðræða frá Miðflokknum, flokkurinn hefur alla tíð daðrað við hana. Alið á hræðslu við það sem ekki fellur í normið. Fyrst var trans fólk tekið fyrir og nú á koma samkynhneigðum aftur inn skápinn og konum aftur tekjulausum á bakvið eldavélina í nafni valfrelsis. Þetta byrjar nefnilega allt einhvers staðar.Ef við byrjum á því að fjarlægja fána mannréttinda og frelsis - hvað er þá næst? Á að hætta allri fræðslu eða samtölum um fjölbreytileika? Á að þegja um tilveru hinsegin fólks af því að hún passar ekki inn í svarthvítan og litlausan heim Miðflokksmanna, heim þar sem við ættum öll helst að vera steypt í sama mót? Ærandi þögn Þögn Sjálfstæðismanna í Kópavogi um regnbogafánann hefur einnig verið eftirtektarverð. Nú hefur bæjarstjóri Kópavogs og oddviti Sjálfstæðisflokksins deilt við oddvita Miðflokksins um hvort Kópavogsbær hafi gert samning við Samtökin ’78 um mannréttinda- og fjölbreytileikafræðslu. Í stað þess að standa keik með mikilvægri fræðslu virðist áherslan hafa farið í að fjarlægja sig frá henni. Ég vona að um sé að ræða hliðarspor hjá flokki sem hefur kennt sig við frelsi einstaklingsins. Mannréttindi eru ekki tískuvara eða eitthvað sem hægt er að taka upp og leggja frá sér eftir því hvernig vindar blása. Í nafni einfaldleikans Þau sem helst tala gegn hinseginleikanum og valfrelsi kvenna eru þeir sem beita fyrir sig einfaldleikanum: Það var allt einfaldara og þægilegra í gamla daga. Þetta var ekki svona flókið. Öllum leið betur. Mæður voru meira heima, hommar voru bara á vissum stöðum og allir sem voru öðruvísi voru stimplaðir geðsjúkir. Mjög þægilegt. Fyrir alla nema þá sem um ræðir. Frelsi, fjölbreytileiki og fræðsla eru lykilatriði í þeirri framtíðarsýn sem Viðreisn í Kópavogi stendur fyrir. Við viljum að börn og ungmenni viti að lífið sé allskonar og að þau megi haga því eins og þeim sýnist. Við viljum senda ungum konum í fæðingarorlofi þau skilaboð að endurkoma þeirra út á atvinnumarkaðinn skipti jafn miklu máli og endurkoma maka þeirra. Þá sendum við ungum feðrum þau skilaboð að við sjáum og fögnum ávinningnum af því að þeir taki virkan þátt í lífi og uppeldi ungra barna sinna. Og þeir sem vilja halda áfram að beita sér fyrir einfaldleikanum geta auðveldlega gert það - fljótlegast er að hætta að skipta sér að lífi annarra og öðlast þannig einfaldara líf. Sterkt samfélag stendur þétt á bak við hvern og einn einstakling og fagnar fjölbreytileika sinna íbúa.Fyrir það stendur Viðreisn! Höfundur er varaþingmaður og 2. sæti lista Viðreisnar í Kópavogi.