Öruggt húsnæði fyrir alla Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar 25. apríl 2026 10:00 Friðhelgi og öryggi heimilisins eru ein af okkar dýpstu grunnþörfum og algjör forsenda fyrir hamingju og vellíðan barnanna okkar. Þrátt fyrir þetta ríkir grafalvarlegur húsnæðisskortur í Reykjavík. Þessi skortur bitnar harðast á þeim sem minnst mega sín, ungu fólki, barnafjölskyldum, öryrkjum, fötluðu fólki og eldri borgurum. Það er forgangsmál Flokks fólksins að breyta þessu. Þróun húsnæðismála í Reykjavík hefur verið stórum hópi sérlega erfið undanfarin ár. Mistök hafa verið gerð í áherslum og allt of lítið byggt af hagkvæmum íbúðum. Húsaleiga er víða orðin stærsti útgjaldaliður fjölskyldna og tekur til sín allt að 70 prósent af ráðstöfunartekjum. Þetta hefur leitt til þess að efnaminni foreldrar neyðast stundum til að leita skjóls í húsnæði sem er óviðunandi. Margt efnaminna fólk er á vergangi og þarf sífellt að færa sig um set. Þetta veldur kvíða og vanlíðan hjá börnum sem þurfa ítrekað að flytja, slíta upp rætur og hafa áhyggjur af því hvort þau eignist vini á nýjum stað. Börn þurfa öryggi til að geta vaxið og dafnað. Misskiptingin í borginni er mikil. Efnameira fólk getur stutt börn sín til fyrstu kaupa á húsnæði á sama tíma og ungt fólk úr tekjuminni fjölskyldum situr fast heima hjá foreldrum. Í dag bíða um sex hundruð manns eftir félagslegu húsnæði og á annað hundrað eftir sértæku úrræði fyrir fatlað fólk. Sumir á biðlistanum eru orðnir fullorðnir einstaklingar, jafnvel á fertugsaldri og búa enn hjá öldruðum foreldrum sínum vegna úrræðaleysis borgarinnar. Flokkur fólksins hefur skýra sýn á hvernig leysa má þennan vanda. Það verður að ráðast í stórfellda uppbyggingu á hagkvæmu húsnæði. Til að mæta uppsafnaðri þörf þarf að útvíkka vaxtamörk borgarinnar og ryðja land fyrir nýjar byggingarlóðir, eins og Flokkur fólksins hafði forystu um í Úlfarsárdal. Hraða verður lagningu Sundabrautar sem opnar fyrir uppbyggingu á nýjum byggingarsvæðum eins og á Geldinganesi, Gunnunesi, Álfsnesi og Kjalarnesi. Við verðum að brjóta land og byggja. Jafnframt ætlum við að vinda ofan af þeirri ofurþéttingu byggðar sem ráðið hefur för á umliðnum árum. Ómarkviss þétting hefur víða leitt til þess að innviðir eru sprungnir og sumir þéttingarreitir eru orðnir að skuggabyggðum. Flokkur fólksins leggur áherslu á mannvæna hönnun, græn svæði, ríkar kröfur um birtu og hljóðvist. Einnig verður að tryggja að nýjum íbúðum fylgi nægjanlegur fjöldi bílastæða, að lágmarki eitt stæði á hverja íbúð. Flokkur fólksins mun taka markvisst á lóðabraski komist hann til áhrifa. Lóðir eiga að nýtast til raunverulegrar uppbyggingar en ekki til spákaupmennsku. Við munum setja skýrar reglur og tímamörk á uppbyggingu og þrengja reglur um endursölu óbyggðra lóða. Íbúðir eiga að vera heimili fyrir fólk, en ekki fjárfestingarvara. Til að tryggja að allir eigi þak yfir höfuðið munum við efla Félagsbústaði, fjölga félagslegum íbúðum og vinna á biðlistum. Það er nauðsynlegt byggja upp öflugt félagslegt húsnæðiskerfi í samvinnu við ríkið og stofna ný innviðafélög með lífeyrissjóðum til að byggja upp skóla, leikskóla og og aðra innviði eins og götur og lagnir í nýjum hverfum. Þá fögnum við þeirri stefnumörkun ríkisstjórnarinnar að íbúðalánakjör verði sambærileg því sem þekkist í nágrannalöndum okkar. Ef Flokkur fólksins fær umboð til að leiða meirihluta í borgarstjórn Reykjavíkur verður húsnæðisöryggi sett í algeran forgang. Í stað þess að einblína á gæluverkefni munum við tryggja að fólk hafi leiðir til að búa í borginni okkar. Reykjavík á að vera fyrir alla, ekki bara suma. Höfundur er oddviti Flokks fólksins í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðmundur Ingi Þóroddsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher Skoðun Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason Skoðun Líffræðileg fjölbreytni á undanþágu? Maren Davíðsdóttir Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson Skoðun Skoðun Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Borgarlínan og Línuborg Soria Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Hvaða börn koma fyrst? Lúðvík Júlíusson skrifar Skoðun Lífeyririnn okkar má ekki týnast Sandra B. Franks skrifar Skoðun Aldrei fleiri Ljón á Íslandi Selma Rut Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Mikilvægur áfangi fyrir eldri ökumenn Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason skrifar Skoðun Er gervigreind örlög eða stefna? Hanna Kristín Skaftadóttir skrifar Skoðun Menningarsjá og hlutverk hennar Anna Hildur Hildibrandsdóttir ,Erna Kaaber skrifar Skoðun Líffræðileg fjölbreytni á undanþágu? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Minna fólk – aðrar þarfir Bozena Raczkowska skrifar Skoðun Fullveldi og almannaheill Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Börnin fyrst, kerfið svo Inga Sæland skrifar Skoðun Hvar mega okkar minnstu bræður borða? Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Valdatafl og viðskiptapólitík í lagareldi Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Sjá meira
Friðhelgi og öryggi heimilisins eru ein af okkar dýpstu grunnþörfum og algjör forsenda fyrir hamingju og vellíðan barnanna okkar. Þrátt fyrir þetta ríkir grafalvarlegur húsnæðisskortur í Reykjavík. Þessi skortur bitnar harðast á þeim sem minnst mega sín, ungu fólki, barnafjölskyldum, öryrkjum, fötluðu fólki og eldri borgurum. Það er forgangsmál Flokks fólksins að breyta þessu. Þróun húsnæðismála í Reykjavík hefur verið stórum hópi sérlega erfið undanfarin ár. Mistök hafa verið gerð í áherslum og allt of lítið byggt af hagkvæmum íbúðum. Húsaleiga er víða orðin stærsti útgjaldaliður fjölskyldna og tekur til sín allt að 70 prósent af ráðstöfunartekjum. Þetta hefur leitt til þess að efnaminni foreldrar neyðast stundum til að leita skjóls í húsnæði sem er óviðunandi. Margt efnaminna fólk er á vergangi og þarf sífellt að færa sig um set. Þetta veldur kvíða og vanlíðan hjá börnum sem þurfa ítrekað að flytja, slíta upp rætur og hafa áhyggjur af því hvort þau eignist vini á nýjum stað. Börn þurfa öryggi til að geta vaxið og dafnað. Misskiptingin í borginni er mikil. Efnameira fólk getur stutt börn sín til fyrstu kaupa á húsnæði á sama tíma og ungt fólk úr tekjuminni fjölskyldum situr fast heima hjá foreldrum. Í dag bíða um sex hundruð manns eftir félagslegu húsnæði og á annað hundrað eftir sértæku úrræði fyrir fatlað fólk. Sumir á biðlistanum eru orðnir fullorðnir einstaklingar, jafnvel á fertugsaldri og búa enn hjá öldruðum foreldrum sínum vegna úrræðaleysis borgarinnar. Flokkur fólksins hefur skýra sýn á hvernig leysa má þennan vanda. Það verður að ráðast í stórfellda uppbyggingu á hagkvæmu húsnæði. Til að mæta uppsafnaðri þörf þarf að útvíkka vaxtamörk borgarinnar og ryðja land fyrir nýjar byggingarlóðir, eins og Flokkur fólksins hafði forystu um í Úlfarsárdal. Hraða verður lagningu Sundabrautar sem opnar fyrir uppbyggingu á nýjum byggingarsvæðum eins og á Geldinganesi, Gunnunesi, Álfsnesi og Kjalarnesi. Við verðum að brjóta land og byggja. Jafnframt ætlum við að vinda ofan af þeirri ofurþéttingu byggðar sem ráðið hefur för á umliðnum árum. Ómarkviss þétting hefur víða leitt til þess að innviðir eru sprungnir og sumir þéttingarreitir eru orðnir að skuggabyggðum. Flokkur fólksins leggur áherslu á mannvæna hönnun, græn svæði, ríkar kröfur um birtu og hljóðvist. Einnig verður að tryggja að nýjum íbúðum fylgi nægjanlegur fjöldi bílastæða, að lágmarki eitt stæði á hverja íbúð. Flokkur fólksins mun taka markvisst á lóðabraski komist hann til áhrifa. Lóðir eiga að nýtast til raunverulegrar uppbyggingar en ekki til spákaupmennsku. Við munum setja skýrar reglur og tímamörk á uppbyggingu og þrengja reglur um endursölu óbyggðra lóða. Íbúðir eiga að vera heimili fyrir fólk, en ekki fjárfestingarvara. Til að tryggja að allir eigi þak yfir höfuðið munum við efla Félagsbústaði, fjölga félagslegum íbúðum og vinna á biðlistum. Það er nauðsynlegt byggja upp öflugt félagslegt húsnæðiskerfi í samvinnu við ríkið og stofna ný innviðafélög með lífeyrissjóðum til að byggja upp skóla, leikskóla og og aðra innviði eins og götur og lagnir í nýjum hverfum. Þá fögnum við þeirri stefnumörkun ríkisstjórnarinnar að íbúðalánakjör verði sambærileg því sem þekkist í nágrannalöndum okkar. Ef Flokkur fólksins fær umboð til að leiða meirihluta í borgarstjórn Reykjavíkur verður húsnæðisöryggi sett í algeran forgang. Í stað þess að einblína á gæluverkefni munum við tryggja að fólk hafi leiðir til að búa í borginni okkar. Reykjavík á að vera fyrir alla, ekki bara suma. Höfundur er oddviti Flokks fólksins í Reykjavík.
Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun
Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson Skoðun
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar
Skoðun Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson skrifar
Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun
Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson Skoðun