Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar 21. apríl 2026 10:30 Í ágúst erum við aðeins að velja hvort við viljum sjá samning við Evrópusambandið eða ekki. Í umræðunni gleymist oft að þegar þjóðir setjast að samningaborði þarf að huga að öryggi og velferð til langrar framtíðar. Er hugsanlegt að við getum samið um betri og öruggari framtíð fyrir komandi kynslóðir á Íslandi? Förum yfir nokkur atriði sem við þurfum að sjá í samningi til að geta tekið upplýsta ákvörðun um aðilda að ESB: Efnahagslegt öryggi er grunnurinn Ísland býr við ofur smátt hagkerfi sem einkennst af sveiflum sem heimili og fyrirtæki finna svo sannarlega fyrir í óhagstæðum kjörum og óöryggi, sem kostar milljarða á ári og hefur mikil áhrif á lífskjör og samkeppnishæfni. Góður samningur þarf að taka á þessu: Skapa stöðugra rekstrarumhverfi. Bæta aðgang að fjármagni (lægri vexti). Gera ungu fólki kleift að skipuleggja framtíð sína með meiri vissu Hér viljum við sambærileg kjör og Danir hafa, m.a. tengt: húsnæði, vöxtum og atvinnu. Íslensk stjórn á auðlindum og sjálfbært samstarf um nýtingu þeirra Við ætlum að stýra okkar auðlindum með sjálfbærum hætti og stuðla að því sama hjá öllum ESB þjóðunum. Það er grundvallaratriði þegar við semjum um: fiskimiðin, orkuna og landið sjálft. En á sama tíma er spurningin hvernig við getum nýtt betur þá möguleika sem felast í stærra efnahagssvæði. Með nánari tengslum við Evrópusambandið opnast aðgangur að markaði með um 450 milljónum íbúa. Það þýðir sterkari samkeppnishæfni m.a. út frá: Fjölbreyttari tækifærum, aukinni alhliða samvinnu og meira öryggi í alþjóðlegu umhverfi. Meiri stuðningur og öryggi í náttúruhamförum Við búum á jaðri „hins byggilega heims“. Snjóflóð, jarðskjálftar og eldgosið við Grindavík er skýrt dæmi um þá óvissu sem Íslendingar búa við. Hver eru þau mörk á hamförum sem við ein og sér ráðum við, til dæmis ef eldgos verður við stærri byggð en Grindavík? Þetta er ekki fræðileg umræða, heldur raunverulegt öryggismál til langrar framtíðar. Sagt hefur verið „þú tryggir ekki eftir á“. Innviðir og byggðir skipta máli Sterk samfélög byggjast á traustum innviðum og lífvænlegum byggðum um allt land. Í samningi þarf að horfa til: Innviða eins og vegakerfis, stuðnings við atvinnu á landsbyggðinni, landbúnaðar og jafnvægis í búsetu. Við þekkjum að núverandi staða okkar er mjög veik og víða hefur nú þegar safnast upp milljarða innviðaskuld. Við ættum með traustari efnahag og sterkari samvinnu, að geta staðið betur að uppbyggingu og viðhaldi innviða Íslands. Getum við tryggt betur tækifæri komandi kynslóða? Hér er lykilatriði að ungt fólk á Íslandi sjái raunveruleg tækifæri til framtíðar, m.a. tengt: Fjölbreyttum störf, sambærilegum kjörum eins og best gerist. Það verði sterkari grunnur og möguleikar á farsælu lífi á Íslandi. Það er grunnur að því að fleiri vel menntaðir Íslendingar komi aftur heim og að við fáum fleira hæfileikaríka einstaklinga til að koma til okkar. Niðurstaða: Fyrst er að sjá samninginn og síðan ákveðum við já eða nei Í ágúst er ekki verið að taka ákvörðun um aðild að Evrópusambandið. Við erum einfaldlega að ákveða hvort við viljum sjá samning sem tekur á grundvallaratriðum, m.a.: efnahagslegu öryggi stjórn á auðlindum öryggi vegna náttúruhamfara traustari innviðum og byggðum Allt sem getur betur tryggt framtíðartækifæri komandi kynslóða. Munum að það er ekki langt síðan ungir Íslendingar fluttu til „Vesturheims“. Við erum tiltölulega sterk efnahagslega núna og samningsstaðan því nokkuð góð. Ég trúi því að flestir Íslendingar vilji vera frjálsir og halda áfram að vera stolt lýðræðisþjóð. Til þess að svo megi verða þurfum við að vera tilbúin til að taka þátt í sjálfbærri þróun á heimsvísu og tryggja sem best að komandi kynslóðir geti lifað við góð lífskjör og öryggi. Með góðum samningum við ESB getum við markað farsælli leið fyrir komandi kynslóðir Íslendinga. Höfundur er viðskiptafræðingur og stjórnarmaður í öldungaráði Viðreisnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Þorvaldur Ingi Jónsson Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson skrifar Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Sjá meira
Í ágúst erum við aðeins að velja hvort við viljum sjá samning við Evrópusambandið eða ekki. Í umræðunni gleymist oft að þegar þjóðir setjast að samningaborði þarf að huga að öryggi og velferð til langrar framtíðar. Er hugsanlegt að við getum samið um betri og öruggari framtíð fyrir komandi kynslóðir á Íslandi? Förum yfir nokkur atriði sem við þurfum að sjá í samningi til að geta tekið upplýsta ákvörðun um aðilda að ESB: Efnahagslegt öryggi er grunnurinn Ísland býr við ofur smátt hagkerfi sem einkennst af sveiflum sem heimili og fyrirtæki finna svo sannarlega fyrir í óhagstæðum kjörum og óöryggi, sem kostar milljarða á ári og hefur mikil áhrif á lífskjör og samkeppnishæfni. Góður samningur þarf að taka á þessu: Skapa stöðugra rekstrarumhverfi. Bæta aðgang að fjármagni (lægri vexti). Gera ungu fólki kleift að skipuleggja framtíð sína með meiri vissu Hér viljum við sambærileg kjör og Danir hafa, m.a. tengt: húsnæði, vöxtum og atvinnu. Íslensk stjórn á auðlindum og sjálfbært samstarf um nýtingu þeirra Við ætlum að stýra okkar auðlindum með sjálfbærum hætti og stuðla að því sama hjá öllum ESB þjóðunum. Það er grundvallaratriði þegar við semjum um: fiskimiðin, orkuna og landið sjálft. En á sama tíma er spurningin hvernig við getum nýtt betur þá möguleika sem felast í stærra efnahagssvæði. Með nánari tengslum við Evrópusambandið opnast aðgangur að markaði með um 450 milljónum íbúa. Það þýðir sterkari samkeppnishæfni m.a. út frá: Fjölbreyttari tækifærum, aukinni alhliða samvinnu og meira öryggi í alþjóðlegu umhverfi. Meiri stuðningur og öryggi í náttúruhamförum Við búum á jaðri „hins byggilega heims“. Snjóflóð, jarðskjálftar og eldgosið við Grindavík er skýrt dæmi um þá óvissu sem Íslendingar búa við. Hver eru þau mörk á hamförum sem við ein og sér ráðum við, til dæmis ef eldgos verður við stærri byggð en Grindavík? Þetta er ekki fræðileg umræða, heldur raunverulegt öryggismál til langrar framtíðar. Sagt hefur verið „þú tryggir ekki eftir á“. Innviðir og byggðir skipta máli Sterk samfélög byggjast á traustum innviðum og lífvænlegum byggðum um allt land. Í samningi þarf að horfa til: Innviða eins og vegakerfis, stuðnings við atvinnu á landsbyggðinni, landbúnaðar og jafnvægis í búsetu. Við þekkjum að núverandi staða okkar er mjög veik og víða hefur nú þegar safnast upp milljarða innviðaskuld. Við ættum með traustari efnahag og sterkari samvinnu, að geta staðið betur að uppbyggingu og viðhaldi innviða Íslands. Getum við tryggt betur tækifæri komandi kynslóða? Hér er lykilatriði að ungt fólk á Íslandi sjái raunveruleg tækifæri til framtíðar, m.a. tengt: Fjölbreyttum störf, sambærilegum kjörum eins og best gerist. Það verði sterkari grunnur og möguleikar á farsælu lífi á Íslandi. Það er grunnur að því að fleiri vel menntaðir Íslendingar komi aftur heim og að við fáum fleira hæfileikaríka einstaklinga til að koma til okkar. Niðurstaða: Fyrst er að sjá samninginn og síðan ákveðum við já eða nei Í ágúst er ekki verið að taka ákvörðun um aðild að Evrópusambandið. Við erum einfaldlega að ákveða hvort við viljum sjá samning sem tekur á grundvallaratriðum, m.a.: efnahagslegu öryggi stjórn á auðlindum öryggi vegna náttúruhamfara traustari innviðum og byggðum Allt sem getur betur tryggt framtíðartækifæri komandi kynslóða. Munum að það er ekki langt síðan ungir Íslendingar fluttu til „Vesturheims“. Við erum tiltölulega sterk efnahagslega núna og samningsstaðan því nokkuð góð. Ég trúi því að flestir Íslendingar vilji vera frjálsir og halda áfram að vera stolt lýðræðisþjóð. Til þess að svo megi verða þurfum við að vera tilbúin til að taka þátt í sjálfbærri þróun á heimsvísu og tryggja sem best að komandi kynslóðir geti lifað við góð lífskjör og öryggi. Með góðum samningum við ESB getum við markað farsælli leið fyrir komandi kynslóðir Íslendinga. Höfundur er viðskiptafræðingur og stjórnarmaður í öldungaráði Viðreisnar.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar
Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar