Gervigreind, ábyrgð og framtíð samfélags okkar Halla Tómasdóttir skrifar 9. apríl 2026 14:02 Á undanförnum árum höfum við orðið vitni að örum tækniframförum sem eru að breyta lífi okkar með margvíslegu móti. Í raun hefur bylting átt sér stað, bylting sem sér ekki fyrir endann á. Hröð þróun gervigreindar mun halda áfram að hafa djúpstæð og víðtæk áhrif á samfélag okkar, þar með talið menntun, störf og lýðræðislega umræðu. Það sem vekur sérstaka athygli er að þeir sem staðið hafa að baki þessari þróun hvetja sjálfir til varfærni. Dario Amodei, forstjóri Anthropic, hefur spáð að áhrif gervigreindar á vinnumarkað komi fram hraðar og af meiri krafti á næstu misserum en flestir geri sér grein fyrir. Á sama tíma hafa frumkvöðlar á borð við Geoffrey Hinton, sem oft er kallaður guðfaðir gervigreindarinnar, varað við því að við séum að þróa kerfi sem við skiljum ekki að fullu sjálf. Í sama streng tekur Tristan Harris, einn af stofnendum almannaheillasamtakanna The Center for Humane Technology. Hann telur að tæknin umbylti ekki aðeins verkferlum okkar heldur einnig hugsun, hegðun og jafnvel sjálfri samfélagsgerðinni. Þessar ábendingar kalla á ígrundun. Við Íslendingar höfum áður tekist á við ýmsar tæknibreytingar, oft með ágætum árangri. En reynslan kennir okkur að þegar ný tækni er þróuð, án ábyrgðar og samtals, geta afleiðingarnar orðið allt aðrar en að er stefnt. Þar nægir að nefna þróun samfélagsmiðla, sem áttu að efla tengsl milli fólks og jafnvel lýðræðislega þátttöku, en hafa jafnframt haft ýmis neikvæð áhrif á andlega líðan almennings, ekki síst barna og unglinga, traust í samfélaginu og opinbera umræðu. Við virðumst eiga í vaxandi erfiðleikum með að eiga yfirvegað samtal um flókin málefni. Umræðan, sem á sér að mestu stað á vefmiðlum og samfélagsmiðlum, verður iðulega hvöss og persónuleg, enda mótuð af hagsmunum sem umbuna þátttakendum fyrir upphrópanir fremur en ígrundun. Skautuð og hatursfull skoðanaskipti hafa áhrif á traust okkar hvert til annars og á grundvöll lýðræðisins. Gervigreindin hefur burði til að magna þessi neikvæðu áhrif enn frekar. Hún getur á andartaki framleitt efni sem virðist trúverðugt en er villandi, dreift óstaðfestum upplýsingum með ógnarhraða og haft áhrif á skoðanir okkar og líðan með hætti sem við gerum okkur ekki alltaf grein fyrir. Á sama tíma felast í gervigreindinni gríðarleg tækifæri til nýsköpunar, bættrar þjónustu og aukinnar þekkingar. Af þessum ástæðum er brýnt að við sem samfélag mótum okkur skýra stefnu um ábyrga og gagnlega notkun gervigreindar. Slík stefna þarf að ná til menntakerfisins, þar sem við búum komandi kynslóðir undir að lifa og starfa í heimi þar sem gervigreind er ríkur hluti af daglegu lífi. Hún þarf einnig að taka til hugverkaréttar og hagnýtingar á verkum skapandi einstaklinga. Slík stefna þarf einnig að standa vörð um persónuvernd og mannréttindi og síðast en ekki síst að tryggja varðveislu lýðræðisins. Á næstu vikum og mánuðum þarf þjóðin að taka mikilvægar ákvarðanir. Sveitarstjórnarkosningar í maí og kosningar í ágúst um aðildarviðræður Íslands við Evrópusambandið kalla á upplýsta, yfirvegaða og heiðarlega umræðu. Það er brýnt að við séum meðvituð um áhrif tækninnar á lýðræðislega ferla og skoðanamyndun og setjum henni skýran ramma þar sem við á. Ísland hefur ýmsa burði til að vera í fararbroddi þegar kemur að ábyrgri nýtingu gervigreindar. Á sterkum grunni menntunar, samfélagslegs trausts og lýðræðishefða getum við mótað framtíð þar sem tækniframfarir styðja við velsæld, sköpun og heilbrigt samfélag. Það er sameiginlegt verkefni okkar allra; kjörinna fulltrúa, atvinnulífsins, menntastofnana, skapandi greina og almennings. Við sem hér búum berum sameiginlega ábyrgð á því að skapa samfélag þar sem tæknin þjónar manninum – ekki öfugt. Hér er um að ræða stórt og flókið verkefni sem krefst samtals, samstöðu og skýrrar framtíðarsýnar. Halla Tómasdóttir, forseti Íslands. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Halla Tómasdóttir Gervigreind Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald ESB-viðræðna Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Á undanförnum árum höfum við orðið vitni að örum tækniframförum sem eru að breyta lífi okkar með margvíslegu móti. Í raun hefur bylting átt sér stað, bylting sem sér ekki fyrir endann á. Hröð þróun gervigreindar mun halda áfram að hafa djúpstæð og víðtæk áhrif á samfélag okkar, þar með talið menntun, störf og lýðræðislega umræðu. Það sem vekur sérstaka athygli er að þeir sem staðið hafa að baki þessari þróun hvetja sjálfir til varfærni. Dario Amodei, forstjóri Anthropic, hefur spáð að áhrif gervigreindar á vinnumarkað komi fram hraðar og af meiri krafti á næstu misserum en flestir geri sér grein fyrir. Á sama tíma hafa frumkvöðlar á borð við Geoffrey Hinton, sem oft er kallaður guðfaðir gervigreindarinnar, varað við því að við séum að þróa kerfi sem við skiljum ekki að fullu sjálf. Í sama streng tekur Tristan Harris, einn af stofnendum almannaheillasamtakanna The Center for Humane Technology. Hann telur að tæknin umbylti ekki aðeins verkferlum okkar heldur einnig hugsun, hegðun og jafnvel sjálfri samfélagsgerðinni. Þessar ábendingar kalla á ígrundun. Við Íslendingar höfum áður tekist á við ýmsar tæknibreytingar, oft með ágætum árangri. En reynslan kennir okkur að þegar ný tækni er þróuð, án ábyrgðar og samtals, geta afleiðingarnar orðið allt aðrar en að er stefnt. Þar nægir að nefna þróun samfélagsmiðla, sem áttu að efla tengsl milli fólks og jafnvel lýðræðislega þátttöku, en hafa jafnframt haft ýmis neikvæð áhrif á andlega líðan almennings, ekki síst barna og unglinga, traust í samfélaginu og opinbera umræðu. Við virðumst eiga í vaxandi erfiðleikum með að eiga yfirvegað samtal um flókin málefni. Umræðan, sem á sér að mestu stað á vefmiðlum og samfélagsmiðlum, verður iðulega hvöss og persónuleg, enda mótuð af hagsmunum sem umbuna þátttakendum fyrir upphrópanir fremur en ígrundun. Skautuð og hatursfull skoðanaskipti hafa áhrif á traust okkar hvert til annars og á grundvöll lýðræðisins. Gervigreindin hefur burði til að magna þessi neikvæðu áhrif enn frekar. Hún getur á andartaki framleitt efni sem virðist trúverðugt en er villandi, dreift óstaðfestum upplýsingum með ógnarhraða og haft áhrif á skoðanir okkar og líðan með hætti sem við gerum okkur ekki alltaf grein fyrir. Á sama tíma felast í gervigreindinni gríðarleg tækifæri til nýsköpunar, bættrar þjónustu og aukinnar þekkingar. Af þessum ástæðum er brýnt að við sem samfélag mótum okkur skýra stefnu um ábyrga og gagnlega notkun gervigreindar. Slík stefna þarf að ná til menntakerfisins, þar sem við búum komandi kynslóðir undir að lifa og starfa í heimi þar sem gervigreind er ríkur hluti af daglegu lífi. Hún þarf einnig að taka til hugverkaréttar og hagnýtingar á verkum skapandi einstaklinga. Slík stefna þarf einnig að standa vörð um persónuvernd og mannréttindi og síðast en ekki síst að tryggja varðveislu lýðræðisins. Á næstu vikum og mánuðum þarf þjóðin að taka mikilvægar ákvarðanir. Sveitarstjórnarkosningar í maí og kosningar í ágúst um aðildarviðræður Íslands við Evrópusambandið kalla á upplýsta, yfirvegaða og heiðarlega umræðu. Það er brýnt að við séum meðvituð um áhrif tækninnar á lýðræðislega ferla og skoðanamyndun og setjum henni skýran ramma þar sem við á. Ísland hefur ýmsa burði til að vera í fararbroddi þegar kemur að ábyrgri nýtingu gervigreindar. Á sterkum grunni menntunar, samfélagslegs trausts og lýðræðishefða getum við mótað framtíð þar sem tækniframfarir styðja við velsæld, sköpun og heilbrigt samfélag. Það er sameiginlegt verkefni okkar allra; kjörinna fulltrúa, atvinnulífsins, menntastofnana, skapandi greina og almennings. Við sem hér búum berum sameiginlega ábyrgð á því að skapa samfélag þar sem tæknin þjónar manninum – ekki öfugt. Hér er um að ræða stórt og flókið verkefni sem krefst samtals, samstöðu og skýrrar framtíðarsýnar. Halla Tómasdóttir, forseti Íslands.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar