Samvinna eflir samfélög Eiríkur Björn Björgvinsson skrifar 17. mars 2026 18:31 Það eru forréttindi að búa í lýðræðissamfélagi þar sem við fáum að nýta okkar kosningarétt, taka afstöðu, koma á framfæri okkar skoðun og að hafa áhrif. Ég veit ekki betur en að þetta sé eitt af því sem allir stjórnmálaflokkar á Íslandi eru sammála um. Það styttist óðfluga í kosningar til sveitarstjórna sem verða þann 16. maí. Víðsvegar um landið sjáum við heilu listana af fólki sem er til þjónustu reiðubúið fyrir fólkið í landinu. Fólk sem vill láta til sín taka, hefur skoðanir á nærsamfélagi sínu og vill taka þátt í kosningabaráttu. Þetta eru þúsundir einstaklinga, sem er fagnaðarefni út af fyrir sig. Áður en ég tók sæti á Alþingi starfaði ég á vettvangi sveitarstjórna, eins og margir aðrir Alþingismenn hafa gert. Við kollegarnir gerðum oft grín að því hvar klefinn væri sem breytti sveitarstjórnarmanni í þingmann því við upplifðum stundum að fyrrverandi sveitarstjórnarfólk hefði alveg skipt um „lið“, væri komið í „ríkisliðið“, og væri að passa að hygla ekki sveitarstjórnarstiginu um of. Stundum með réttu og kannski oftast með röngu. Oft var það bara pólitíkin sem var að flækjast fyrir. Sveitarstjórnarstigið er mikilvægt stjórnsýslustig og er jafn sett ríkinu sem slíkt, ég þreytist ekki að minnast á að hvoru tveggja ber að sína hinu virðingu. Á vettvangi sveitarstjórna vinna fulltrúar að því í sameiningu að efla samfélagið sitt. Sjá til þess að skólastarf sé öflugt og að boðið sé upp á aðstöðu fyrir menningarstarf sem og íþróttir svo sitthvað sé nefnt. Það er ekki síður mikilvægt en að leggja línur að leikreglum samfélagsins. Sveitarstjórnarfulltrúar vinna saman að því að efla sitt samfélag. Þar sem sveitarfélög vinna saman í landshlutasamtökum að því að efla sitt svæði og þar sem sveitarfélög vinna saman á vettvangi Sambands íslenskra sveitarfélaga að því að tryggja góða þjónustu fyrir alla landsmenn. Það gera þau með formlegu samstarfi og með því að eiga sæti við borðið. Kunnuglegt stef, ekki satt? Höfundur er þingmaður Viðreisnar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Eiríkur Björn Björgvinsson Viðreisn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson Skoðun Halldór 19.09.2026 Halldór Raunveruleiki Wolt-sendla og gigg-hagkerfisins Katrin Þóra Jonsson,Joonas Tuompo Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Sagan frá hinni hliðinni Sólveig Jancauskiene Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson Skoðun Ég er kominn heim - eða hvað? María Pétursdóttir,Ingólfur Már Magnússon Skoðun Skoðun Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Sagan frá hinni hliðinni Sólveig Jancauskiene skrifar Skoðun Ég er kominn heim - eða hvað? María Pétursdóttir,Ingólfur Már Magnússon skrifar Skoðun Raunveruleiki Wolt-sendla og gigg-hagkerfisins Katrin Þóra Jonsson,Joonas Tuompo skrifar Skoðun Hvað ef internetið lokaði kl.18? Tinna Tómasdóttir skrifar Skoðun Nemandinn fær tíu – en hvað hefur hann lært? Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Nóttin bjargar ekki deginum – hún afhjúpar hann Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Excel-væðing mannlífsins Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Kópavogur er klár – en þið? Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Hvers konar Ísland viljum við byggja? Albertína Friðbjörg Elíasdóttir skrifar Skoðun Fjölmiðlahelsi Sigurður Örn Hilmarsson skrifar Skoðun Að horfa heim Vera Wonder Sölvadóttir skrifar Skoðun Bættar styrkjareglur í menningarborginni Reykjavík Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun EES eftir 29. ágúst 2026 Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun D-vítamín og nýju fötin keisarans Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Eitruð jákvæðni í boði menntakerfisins Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Kröfur eru umhyggja Brynjar Karl Sigurðsson skrifar Skoðun Ákall til stjórnvalda Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Er mér óhætt hér?” sjúklingaöryggi fatlaðs fólks Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Viðskiptaráð með rörsýn á leigumarkaðinn Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Sáttamiðlun í sakamálum á Íslandi? Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Á Reykjavík að hafa þingmenn á Alþingi? Jón Bjarnason skrifar Sjá meira
Það eru forréttindi að búa í lýðræðissamfélagi þar sem við fáum að nýta okkar kosningarétt, taka afstöðu, koma á framfæri okkar skoðun og að hafa áhrif. Ég veit ekki betur en að þetta sé eitt af því sem allir stjórnmálaflokkar á Íslandi eru sammála um. Það styttist óðfluga í kosningar til sveitarstjórna sem verða þann 16. maí. Víðsvegar um landið sjáum við heilu listana af fólki sem er til þjónustu reiðubúið fyrir fólkið í landinu. Fólk sem vill láta til sín taka, hefur skoðanir á nærsamfélagi sínu og vill taka þátt í kosningabaráttu. Þetta eru þúsundir einstaklinga, sem er fagnaðarefni út af fyrir sig. Áður en ég tók sæti á Alþingi starfaði ég á vettvangi sveitarstjórna, eins og margir aðrir Alþingismenn hafa gert. Við kollegarnir gerðum oft grín að því hvar klefinn væri sem breytti sveitarstjórnarmanni í þingmann því við upplifðum stundum að fyrrverandi sveitarstjórnarfólk hefði alveg skipt um „lið“, væri komið í „ríkisliðið“, og væri að passa að hygla ekki sveitarstjórnarstiginu um of. Stundum með réttu og kannski oftast með röngu. Oft var það bara pólitíkin sem var að flækjast fyrir. Sveitarstjórnarstigið er mikilvægt stjórnsýslustig og er jafn sett ríkinu sem slíkt, ég þreytist ekki að minnast á að hvoru tveggja ber að sína hinu virðingu. Á vettvangi sveitarstjórna vinna fulltrúar að því í sameiningu að efla samfélagið sitt. Sjá til þess að skólastarf sé öflugt og að boðið sé upp á aðstöðu fyrir menningarstarf sem og íþróttir svo sitthvað sé nefnt. Það er ekki síður mikilvægt en að leggja línur að leikreglum samfélagsins. Sveitarstjórnarfulltrúar vinna saman að því að efla sitt samfélag. Þar sem sveitarfélög vinna saman í landshlutasamtökum að því að efla sitt svæði og þar sem sveitarfélög vinna saman á vettvangi Sambands íslenskra sveitarfélaga að því að tryggja góða þjónustu fyrir alla landsmenn. Það gera þau með formlegu samstarfi og með því að eiga sæti við borðið. Kunnuglegt stef, ekki satt? Höfundur er þingmaður Viðreisnar
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson skrifar