Taktu þátt í að móta ungmennastefnu Íslands Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar 24. febrúar 2026 06:33 Eftir áratugalangt tal um að Ísland þurfi heildstæða ungmennastefnu er vinna loksins hafin við gerð fyrstu ungmennastefnu Íslands. Í stefnuyfirlýsingu ríkisstjórnar Samfylkingar, Viðreisnar og Flokks fólksins frá 21. desember 2024 var kveðið á um að móta ætti slíka stefnu. Guðmundur Ingi Kristinsson, þáverandi mennta- og barnamálaráðherra, fól mér að leiða þá vinnu og hefur vinnan haldið áfram eftir að Inga Sæland tók við sem ráðherra. Ungmennastefnunni er ætlað að ná utan um þau málefni stjórnvalda sem snúa að ungmennum á aldrinum 13–30 ára. Á þessum árum eykst sjálfstæði fólks, fyrstu skref eru tekin inn í fullorðinsárin og grunnur lagður að virkri þátttöku í samfélaginu. Stefnan á að varpa ljósi á stöðu ungmenna, kortleggja núverandi aðgerðir stjórnvalda og tryggja að rödd ungs fólks hafi raunverulegt vægi í stefnumótun. Fyrsta skrefið er samráð. Leitað er til ungs fólks og annarra hagaðila eftir ábendingum um hvað við gerum vel og hvar þörf er á breytingum þegar kemur að stuðningi við ungt fólk á Íslandi. Áformaskjal hefur verið birt í samráðsgátt stjórnvalda þar sem öllum gefst kostur á að senda inn umsögn. Ég vil sérstaklega hvetja ungmenni á aldrinum 13–30 ára til að taka þátt, en einnig foreldra, fagfólk og félagasamtök sem vinna með ungu fólki. Í áformaskjalinu eru settir fram sjö málefnaflokkar með leiðbeinandi spurningum. Við hvetjum ungmennaráð, nemendaráð, frjáls félagasamtök, skóla og aðra hópa ungs fólks til að halda fundi eða vinnustofur og skila sameiginlegri umsögn. Áhugasamir geta haft samband við undirbúningshópinn ef óskað er eftir kynningu á verkefninu. Að loknu samráði verður unnið úr umsögnum í samstarfi við ráðuneytin, sem jafnframt kortleggja þær aðgerðir sem nú þegar er verið að vinna að og snúa að markhópnum. Markmiðið er að ungmennastefnan verði skýr stefna stjórnvalda með raunhæfri forgangsröðun og ábyrgð á framkvæmd, byggð á samráði og raunverulegum aðgerðum. Umræða um málefni ungs fólks hefur á undanförnum misserum oft snúist um að bregðast við uppsöfnuðum vanda. Með heildstæðri ungmennastefnu gefst tækifæri til að horfa lengra fram á veginn, styrkja grunninn og móta markvissar aðgerðir sem stuðla að því að ungmenni á Íslandi hafi raunveruleg tækifæri til að blómstra. Höfundur er þingflokksformaður Samfylkingar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðmundur Ari Sigurjónsson Samfylkingin Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Eftir áratugalangt tal um að Ísland þurfi heildstæða ungmennastefnu er vinna loksins hafin við gerð fyrstu ungmennastefnu Íslands. Í stefnuyfirlýsingu ríkisstjórnar Samfylkingar, Viðreisnar og Flokks fólksins frá 21. desember 2024 var kveðið á um að móta ætti slíka stefnu. Guðmundur Ingi Kristinsson, þáverandi mennta- og barnamálaráðherra, fól mér að leiða þá vinnu og hefur vinnan haldið áfram eftir að Inga Sæland tók við sem ráðherra. Ungmennastefnunni er ætlað að ná utan um þau málefni stjórnvalda sem snúa að ungmennum á aldrinum 13–30 ára. Á þessum árum eykst sjálfstæði fólks, fyrstu skref eru tekin inn í fullorðinsárin og grunnur lagður að virkri þátttöku í samfélaginu. Stefnan á að varpa ljósi á stöðu ungmenna, kortleggja núverandi aðgerðir stjórnvalda og tryggja að rödd ungs fólks hafi raunverulegt vægi í stefnumótun. Fyrsta skrefið er samráð. Leitað er til ungs fólks og annarra hagaðila eftir ábendingum um hvað við gerum vel og hvar þörf er á breytingum þegar kemur að stuðningi við ungt fólk á Íslandi. Áformaskjal hefur verið birt í samráðsgátt stjórnvalda þar sem öllum gefst kostur á að senda inn umsögn. Ég vil sérstaklega hvetja ungmenni á aldrinum 13–30 ára til að taka þátt, en einnig foreldra, fagfólk og félagasamtök sem vinna með ungu fólki. Í áformaskjalinu eru settir fram sjö málefnaflokkar með leiðbeinandi spurningum. Við hvetjum ungmennaráð, nemendaráð, frjáls félagasamtök, skóla og aðra hópa ungs fólks til að halda fundi eða vinnustofur og skila sameiginlegri umsögn. Áhugasamir geta haft samband við undirbúningshópinn ef óskað er eftir kynningu á verkefninu. Að loknu samráði verður unnið úr umsögnum í samstarfi við ráðuneytin, sem jafnframt kortleggja þær aðgerðir sem nú þegar er verið að vinna að og snúa að markhópnum. Markmiðið er að ungmennastefnan verði skýr stefna stjórnvalda með raunhæfri forgangsröðun og ábyrgð á framkvæmd, byggð á samráði og raunverulegum aðgerðum. Umræða um málefni ungs fólks hefur á undanförnum misserum oft snúist um að bregðast við uppsöfnuðum vanda. Með heildstæðri ungmennastefnu gefst tækifæri til að horfa lengra fram á veginn, styrkja grunninn og móta markvissar aðgerðir sem stuðla að því að ungmenni á Íslandi hafi raunveruleg tækifæri til að blómstra. Höfundur er þingflokksformaður Samfylkingar.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar