Fórnar­lamb stórhættulegs hrekks sem betur fer með hjálm

Linda K. Pálsdóttir er búsett í Keflavík og lýsir því í færslu á Facebook þegar tíu ára sonur hennar fór á fótboltaæfingu í gærmorgun. Það hafi verið daglegt brauð í sumar. Hann hafi hjólað í góða veðrinu en komið heim til sín hágrátandi klukkustund síðar í fylgd konu sem veitti honum hjálparhönd.

„Hann hafði þá dottið á hjólinu og konan hjálpaði honum heim (og er ég mjög þakklát henni). Ég næ strax í blautan þvottapoka til að þurrka alblóðugt andlitið á honum og spyr hann hvað hafi eiginlega komið fyrir. Hann segist hafa verið að hjóla heim og verið að fara niður af gangstétt þegar hann datt bara skyndilega, lenti á andlitinu og hjólið endaði ofan á honum. Ég þurrka á honum andlitið og sé að það þarf að sauma hann,“ segir Linda.

Á leiðinni út í bíl til að fara á slysó segir hann mömmu sinni að eitthvað sé að hjólinu hans, dekkinu nánar tiltekið.

„Ég spyr hann hvort það hafi sprungið á dekkinu og hann dottið við það. Nei sagði hann. Ég skoða hjólið snögglega og sé að það er í „skralli“ að framan og virkaði eins og það hefði bara farið í sundur.“

Sonurinn hafi fengið góða þjónustu á bráðamóttökunni en hún ekki getað hætt að velta fyrir sér hvernig hjól geti bara hrokkið í sundur við það að fara niður af gangstétt.

Ætlaði ekki að trúa sínum eigin augum

„Ég fékk móral yfir því að hafa ekki verið nógu dugleg að impra á því við drenginn að setja hjólið alltaf inní geymslu á nóttunni, því það eru komnir nokkrir ryðblettir á það. En hugsaði samt líka að þetta væri ekki nema þriggja ára gamalt hjól og það ætti nú ekki að detta bara í sundur útaf nokkrum ryðblettum.“

Seinna um daginn var farið að skoða hjólið. Allar skrúfur og boltar voru á sínum stað og ekkert beyglað eða brotið.

„Það var þá sem það rann upp fyrir okkur að dekkið hafði verið losað á hjólinu hans og skrúfum/boltum komið aftur fyrir á sínum stað svo allt liti sem eðlilegast út. Ég ætlaði varla að trúa því að þetta væri ennþá í gangi, þar sem ég veit að þetta var mikið í gangi fyrir nokkrum árum síðan,“ segir Linda en töluvert var fjallað um þessa tegund hrekkjar í fjölmiðlum á þeim tíma.

Að neðan má sjá umfjöllun úr fréttum Stöðvar 2, nú Sýnar, árið 2019.

„Og það er ekki séns að þetta hafi losnað bara að sjálfu sér, því hjólin á heimilinu eru tekin í tjékk reglulega, pumpað í dekk, smurðar keðjur og allt hert sem hægt er að herða og það eru innan við 2 vikur síðan það var gert síðast. Þar að auki ef eitthvað hefði losnað eða brotnað þá myndi sennilega vanta einhverjar skrúfur/bolta en svo er ekki. Það var allt á sínum stað.“

Linda telur líklegast að dekkið hafi verið losað fyrir aftan Reykjaneshöllina í gærmorgun á meðan hann var á æfingu. Sem betur fer séu myndavélar á svæðinu og lögreglu hafi verið tilkynt um málið. Linda er sjálf fyrrverandi starfsmaður lögreglu.

Linda segir mikilvægt að komast að því hver var að verki svo hægt sé að ræða við hann og foreldra hans en enn mikilvægara að vekja athygli á þessu. Biðja alla foreldra um að brýna fyrir börnum sínum að þessi „hrekkur“ sem eigi eflaust að vera fyndinn sé það bara alls ekki og sé hreinlega stórhættulegur.

„Einnig það að skoða hjólin sín áður en farið er á þau, til að fullvissa sig um að það sé ekkert búið að eiga við þau.“

Sá tíu ára hafi dottið á andlitið og hjálmurinn sé ónýtur.

„Það þarf varla að spyrja að leikslokum hefði hann ekki verið með hjálminn.“

Heilmikið slasaður

Hann er þó töluvert slasaður og þurfti að sauma fjögur spor í hökuna, efri vörin var límd saman, fjórar framtennur losnuðu en brotnuðu sem betur fer ekki. Hann er allur tættur á efri vörinni að innanverðu og gómnum, miklir áverkar á vefjum í munnholi og miklar innvortis blæðingar í kjálka. Þá er hann marinn og rispaður í andliti, á höndum, bringu og annarri öxlinni.

Sem stendur getur hann aðeins borðað fljótandi fæðu, ekki tannburstað sig og þrífa þarf tennur og sár í munni með eyrnapinna. Þá getur hann ekki talað eðlilega sem stendur.

„Viljið þið PLÍS ræða við börnin ykkar og brýna fyrir þeim hversu hættulegt þetta er og alls ekki fyndinn hrekkur. Og einnig að vera vakandi yfir sínum eigin hjólum.“