Utan vallar: Óróapúls óskast

Ísland og Svíþjóð gerðu 31-31 jafntefli í Kristianstad á fimmtudaginn en Svíar unnu seinni leik liðanna í Malmö á laugardaginn, 26-24.

Fljótt á litið getur íslenska liðið ágætlega við unað. Að hafa gert eitt jafntefli og tapað svo naumlega fyrir einu besta liði heims, þrátt fyrir að vera ekki upp á sitt besta. Þá aðallega í seinni leiknum.

Lítið var hægt að setja út á sóknarleikinn í fyrri leiknum. Íslenska liðið þurfti kannski að hafa aðeins meira fyrir mörkunum sínum en það sænska en á flestum bæjum þykir það gott að skora 31 mark gegn Svíum. Í fyrri hálfleik keyrðu bæði lið grimmt en í þeim seinni var meira um uppstilltar sóknir. 

Gísli góður og langþráð línuspil

Þar virkaði útillínan með Viggó Kristjánsson, Gísla Þorgeir Kristjánsson og Hauk Þrastarson skínandi vel. Gísli var sérstaklega góður eftir að hann kom inn á; skoraði þrjú mörk og gaf sex stoðsendingar í einum af sínum bestu landsleikjum.

Íslenska liðið var með mjög góða sjötíu prósent skotnýtingu í fyrri leiknum. Ellefu leikmenn komust á blað og línuspilið var sérstaklega gott. Línumenn Íslands skoruðu átta mörk úr átta skotum í leiknum. Arnar Freyr Arnarsson skoraði fjögur þeirra en meiddist því miður þegar hann skoraði fjórða markið og missir af HM. Það er fyrsta stórmótið síðan 2017 sem Arnar Freyr missir af.

Sóknarleikurinn í seinni leiknum var öllu slakari. Skotnýtingin var aðeins 56 prósent og bæði Fabian Norsten og Andreas Palicka vörðu vel eins og sænskra markvarða er siður gegn Íslandi. Ísland bjó aðeins til fjögur hornafæri í leiknum og þau fóru öll forgörðum. Tilfinningin var að töpuðu boltarnir væru alltof margir og mistökin voru mörg hver frekar ljót, en þeir voru samt bara tíu, gegn þrettán hjá Svíþjóð.

Fyrir utan Viggó og Elvar Örn Jónsson fundu útispilarar Íslands sig ekki og með það í huga hversu margir voru kaldir var vel gert hjá íslenska liðinu að vera í góðu færi til að vinna leikinn undir lokin.

Minni áhyggjur af vörninni

Það ber að þakka lengstum góðum varnarleik og fínni markvörslu. Viktor Gísli Hallgrímsson varði sex skot í seinni hálfleik og vítin tvö sem Björgvin Páll Gústavsson varði í fyrri hálfleik voru mikilvæg. Eftir leikina tvo eru áhyggjurnar af varnarleiknum minni en af sóknarleiknum. 

Svíar opnuðu íslensku vörnina nokkrum sinnum en það var viðbúið og það verður að teljast ágætt að hafa bara fengið samtals á sig 57 mörk gegn jafn vel samstilltu sóknarliði og því sænska. Þó er ljóst að Arons Pálmarssonar verður saknað í vörninni. Hann er framúrskarandi á þeim enda vallarins, traustur og skynsamur.

Viggó róaði svo þá sem höfðu miklar áhyggjur af hægri skyttustöðunni í fjarveru Ómars Inga Magnússonar. Hann skoraði samtals tíu mörk í leikjunum tveimur og spilaði sérlega vel í vörninni í seinni leiknum. Teitur Örn Einarsson átti svo fína innkomu í seinni leikinn.

Útgeislun óskast

Vissulega var bara um vináttulandsleiki og ræða og alvaran á HM hefst eiginlega ekki fyrr en næsta þriðjudag þegar Ísland mætir Slóveníu. En það var heldur dauft yfir íslenska liðinu í Svíaleikjunum. Eitthvað sem landsliðsþjálfarinn Snorri Steinn Guðjónsson kom inn á í viðtali við handbolta.is.

„Ég hefði viljað og vil sjá meira blóð á tönnunum á mönnum. Þegar við eigum möguleika á að vinna leiki þá verðum við að gera það,“ sagði Snorri sem vildi sjá sína menn sólgnari í sigurinn. Það fékk allavega enginn ofbirtu í augun af útgeislun Íslendinga í leikjunum tveimur í Svíþjóð.

Tækifærin til staðar

Frá 5. sætinu á EM 2014 hefur Ísland eiginlega bara átt eitt virkilega gott stórmót (EM 2022) og þjóðina og leikmennina þyrstir eflaust í annað og meira en á stórmótum síðustu ára. Á tíu stórmótum frá EM 2014 hefur Ísland lent í 11., 13., 14., 13., 11. , 11., 20., 6., 12. og 10. sæti. Þetta hefur með öðrum orðum verið hálf flatt fyrir þjóð sem á góðu venjast á handboltasviðinu. Þarna er lítill óróapúls sem við þráum stundum í svartasta skammdeginu í janúar.

Margar þjóðir myndu gefa ansi mikið fyrir að eiga jafn marga hæfileikamenn og Ísland en saman hafa þeir ekki enn myndað það ógnarsterka lið sem þeir ættu að geta og við vonumst alltaf eftir því að þeir geti myndað.

En Svíaleikirnir gefa ágætis fyrirheit fyrir framhaldið. Riðilinn sem Ísland er í á HM er þægilegur og milliriðilinn býður upp á góð tækifæri fyrir framhaldið. Getan er til staðar; það þarf bara að herða skrúfurnar.

Bikarinn er kannski ekki barmafullur en það er nóg í honum.