Skattur ekki greiddur af gjöfum undir 130 þúsund

Ákveðnar reglur gilda um gjafir og ýmsan viðurgjörning til starfsmanna. Gjafir teljast til skattskyldra tekna einstaklinga samkvæmt ákvæðum þar að lútandi. Undanskildar eru þó tækifærisgjafir, enda sé verðmæti þeirra ekki meira en gengur og gerist um slíkar gjafir.

Engin ákveðin viðmiðunarfjárhæð er lögfest í þessu sambandi. Í skattmati sem gefið er út árlega kemur fram að ekki skuli telja til tekna ýmsan viðurgjörning til starfsmanna, enda standi hann öllum starfsmönnum launagreiðandans til boða og árlegur kostnaður nemi ekki hærri fjárhæð en 130.000 kr. á hvern starfsmann. Hér getur til dæmis verið um að ræða kostnað vegna árshátíðar, jólagleði, starfsmannaferða og annarra álíka viðburða.

„Ríkisskattstjóri hefur ekki birt nein ákveðin fjárhæðarmörk sem verðmæti gjafa tæki mið af án þess að teljast til skattskyldra tekna viðkomandi, s.s. jólagjöf til starfsmanns. Litið hefur verið til framangreindrar fjárhæðar, þ.e. 130.000 kr., í heildstæðu mati á öllum viðurgjörningi til starfsmanna sem heimilt er að teljist ekki til skattskyldra tekna, þ.m.t. gjafir. Rétt er að taka fram að gjafir í beinhörðum peningum teljast alltaf til skattskyldra tekna launamanna,“ segir Elín Alma Arthursdóttir, sviðsstjóri hjá RSK.

„Jólagjafir mega því ekki fara yfir 130 þúsund á ári án þess að litið verði svo á að um skattskyldar tekjur sé að ræða. Peningagjafir teljast hins vegar ætíð til skattskyldra tekna starfsmanna og sama má segja um jólabónus. Ekki er talið algengt að jólagjafir til starfsmanna fari yfir þessa upphæð. Engar beinar tölur eru til um það en oftast nær eru gjafir frá fyrirtækjum innan skynsamlegra marka og þess vegna ekki algengt að þær teljist til skattskyldra tekna,“ segir hún enn fremur.

Það eru engar beinar tölur um hvort algengt sé að fólk greiði skatta af dýrum gjöfum. Þar sem gjafirnar eru yfirleitt innan þeirra viðmiða sem sett eru er ekki algengt að þær teljist til skattskyldra tekna.

Þegar margir starfsmenn slá saman í eina dýra gjöf er litið á hana sem tækifærisgjöf.

„Eins og áður segir eru engar fjárhæðir lögfestar um það hversu verðmætar tækifærisgjafir megi vera og þannig undanþegnar skattskyldu. Í lögum er vísað til þess sem „gengur og gerist“ í þessum efnum. Óhætt er að segja að algengt sé að fólk slái saman í stórafmælisgjafir, fermingargjafir og aðrar sambærilegar gjafir. Þegar slíkar gjafir eru innan skynsamlegra marka verður almennt ekki talið að um skattskyldar tekjur sé að ræða þótt verðmætið geti orðið töluvert.“

Benda má á að ýmis hlunnindi sem starfsmenn fá þarf að gefa upp til skatts. „Telja ber til tekna hvers konar gæði sem mönnum hlotnast og metin verða til peningaverðs og skiptir þá ekki máli hvaðan þau stafa eða í hvaða formi þau eru. Á það t.d. við um fatnað, fæði, húsnæði, hvers konar fríðindi, greiðslur í vörum eða afurðum, svo og framlög og gjafir sé verðmætið hærra en almennt gerist um tækifærisgjafir.

Þau gæði og hlunnindi, sem ekki hafa verið í krónum talin við afhendingu, skal meta til peningaverðs og telja þau til tekna á því verði. Skulu þau metin til tekna á gangverði eða markaðsverði á hverjum tíma nema við þau eigi sérstakt tekjumat, sbr. skattmat sem gefið er út árlega. Séu hlunnindi, eða annað sem telja ber til tekna, látin af hendi gegn greiðslu sem er lægri en skattmatið eða gangverðið skal telja mismuninn til tekna,“ segir Elín Alma.