Sakar nágrannann og bæinn um blekkingar

Ása Jónsdóttir sem á sumarbústað í Mosfellsdal hefur kært byggingarframkvæmdir nágranna síns og fullyrðir að skipulagsstjóri Mosfellsbæjar hafi blekkt hana er hún spurðist fyrir við upphaf framkvæmdanna.

„Verið er að blekkja mig, gamalmennið, á ótrúlegan hátt til að koma í veg fyrir það að ég muni verja lögvarinn rétt minn,“ segir Ása, sem er 82 ára, í kæru til úrskurðarnefndar umhverfis- og auðlindamála.

Faðir Ásu keypt árið 1940 sumarhúsið Lyngholt af ömmu og afa mannsins sem síðar eignaðist húsið Brekkukot. Í kærunni segir Ása að skömmu eftir andlát föður hennar hafi Brekkukotshúsið verið reist í leyfisleysi og „á skömmum tíma með sviksamlegum hætti“ sunnan sumarhússins.

Og nú eru aftur hafnar framkvæmdir nærri sumarhúsinu. Segir Ása að á undanförnum mánuðum hafi eigandi Brekkukots undirbúið framkvæmdir „á því svæði sem liggur næst lóðamörkum mínum og blasir það við svæði frá aðalstofu hússins og palli sem mest eru notuð og versta stað sem hugsast getur fyrir hús mitt“.

Að sögn Ásu taldi hún, þegar jarðvegsframkvæmdir hófust, að nágranni hennar, sem unnið hafi fyrir Mosfellsbæ, hafi ætlað að útbúa stæði fyrir vélar. Hana hafi ekki grunað að til stæði að reisa hús.

Eftir að hafa lesið í Fréttablaðinu um aukaúthlutun í Brekkukoti segir Ása hins vegar að strax hafi hvarflað að henni að nágranninn hefði verið að taka grunn að nýjum bústað.

„Hafði ég þá strax samband við skipulagsstjóra, Ólaf Melsteð, sem fullvissaði mig um að svo væri ekki; sagðist hafa skroppið upp eftir til Gísla [eiganda Brekkukots] sem fullyrti að þetta væru ekki húsaframkvæmdir,“ lýsir Ása í kærunni. „Raunin var sú að blekkingarleikur var í gangi, allt virðist hafa verið ákveðið löngu fyrirfram.“

Segir Ása að 7. desember síðastliðinn hafi hún fyrir tilviljun lesið í Fréttablaðinu um aðalskipulags­tillögu sem heimili byggingu nýs íbúðarhúss við Brekkukot. Því hafi ranglega verið haldið fram að henni hefði verið send tilkynning um málið. „Enn ein blekkingin,“ segir hún.

Vísar Ása í gamla skilmála um bann við byggingum. „Eigendur Brekkukots vissu fullvel um innihald afsals míns og byggingarbann á melnum, enda nátengd fjölskyldunni sem seldi pabba landspilduna. Beri þau annað á borð eru þau ekki að segja sannleikann.“

Kveðst Ása algerlega á móti nýjum byggingum neðan við bústaðinn sem muni rýra verðgildi hans umtalsvert og raska þar friði.

„Mér virðist annarlegar ástæður að baki þessari skipulagssamþykkt,“ segir Ása í kærunni. Öðrum hafi verið synjað um aukalóðir. „Þar sem afsal mitt er í fullu gildi með lögvörðum rétti um byggingarbann á melnum, fæ ég ekki skilið hvers vegna eigendur Brekkukots fá ekki afsvar við lóðaumsókn sinni.“

Í minnisblaði frá lögmanni Mosfellsbæjar er staðfest að skjalinu sem Ása nefnir hafi verið þinglýst á sumarhúsið Lyngholt. Skjalinu hafi hins vegar aldrei verið þinglýst á Brekkukot. Hafi eigendur Brekkukots ekki vitað af kvöðinni ættu þeir ekki að þurfa að lúta henni.

Réttindin, sem var þinglýst, séu engu að síður gild, segir lögmaðurinn og skuldbindandi fyrir þann sem veitti þau. „Svo virðist hins vegar sem viðkomandi hafi ekki efnt samning sinn við bréfritara [Ásu] með því að tryggja að takmörkuninni yrði þinglýst á Brekkukot. Bréfritari á því mögulega rétt á skaðabótum úr hans hendi.“