Fatlað fólk ber í borðið; Stjórnmálaþáttaka skiptir sköpun fyrir samfélagið Snædís Rán Hjartardóttir skrifar 11. október 2016 08:25 Stjórnmál hafa fylgt manninnum frá upphafi enda er það í eðli tegundarinnar að lifa í samfélögum þar sem komast verður að félagslega bindandi niðurstöðum fyrir alla í ákveðnum málum. Þótt borð sem húsgögn hafi ekki þekkst fyrr en tiltölulega nýlega í mannkynssögunni þá hafa alltaf einhverjir þurft að berja í það í þeim skilningi að vekja athygli á málstað sínum, hver svo sem hann er, enda er ekki alltaf hlustað á alla við borðið. Á tuttugustu öldinni hafa heyrst nokkrir hvellir skellir þegar einstaklingar úr minna áheyrilegum hópum létu krepptan hnefann lenda á borðinu, þannig kváðu við raddir kvenna, hinsegin fólks sem og fólks sem tilheyrir þjóðernisminnihlutahópum, svo ekki sé minnst á mismunandi litarhátt, tungumál og annað sem kann að vera grundvöllur fyrir mismunun. Þessar raddir halda áfram að ágerast fram á okkar daga og breytileiki þeirra eykst jafnt og þétt, fólk er jafn ólíkt og það er margt. Einn af þeim hópum fólks sem er tekinn til við að brýna röddina er fatlað fólk. Þetta er tiltölulega stór minnihlutahópur sem er til staðar í öllum ríkjum heims, misjafnt er hins vegar hversu miklum árangri hefur verið náð við að koma sjónarmiðum fatlaðs fólks á framfæri. Hér á Íslandi höfum við tvö sterk hagsmunasamtök fatlaðs fólks, Öryrkjabandalag Íslands og Landssamtökin Þroskahjálp, sem gegna mikilvægu hlutverki hvað þetta varðar. Auk þeirra eru mörg minni samtök eða hópar og nokkrir fatlaðir einstaklingar sem beita sér í stjórnmálum, í flokksstarfi, á þingi eða sem aktívisti. Það að heyrast skuli í fötluðum einstaklingum ber vitni um árangur fatlaðs fólks hér á landi við að koma sínum sjónarmiðum á framfæri við yfirvöld og samfélagið í heild. Þrátt fyrir ýmsa merka áfanga, svo sem fullgildingu Samnings sameinuðu Þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks, erum við enn að mörgu leyti á upphafsreit. Fatlað fólk þarf ennþá að yfirstíga ýmsar hindranir í daglegu lífi sem hefðu ekki orðið til ef betur hefði verið hlustað. Þetta eru tálmar sem fylgja hönnun mannvirkja og skipulagningu þjónustu þar sem réttindi og þarfir fatlaðs fólks eru ekki höfð í huga. Þetta gerist reglulega og er til þess fallið að skapa óþarfa hindranir sem munu hafa áhrif um ókomna tíð. Hefði hins vegar verið tekið tillit til fatlaða fólksins í upphafi hefði ekki kostað neitt að koma í veg fyrir hindranirnar og þess vegna er svo mikilvægt að tryggja því sæti við borðið, svo það geti barið í það þegar þess þarf.Málþing um stjórnmálaþátttöku fatlaðs fólks fer fram á morgun, miðvikudag á milli klukkan 13 og 14:30 á Litla torgi í Háskóla Íslands.Greinin er hluti af greinaskriftaátaki Jafnréttisnefndar Stúdentaráðs Háskóla Íslands, í tilefni Jafnréttisdaga háskólanna sem standa yfir dagana 10.-21. október. Dagskrá má finna hér. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tengdar fréttir Blóðugar raunir háskólanema Áttatíu og fjóra daga á ári líður mér eins og líkami minn sé að tortíma sjálfum sér. 10. október 2016 11:54 Mest lesið Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Borgarlínan og Línuborg Soria Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Hvaða börn koma fyrst? Lúðvík Júlíusson skrifar Skoðun Lífeyririnn okkar má ekki týnast Sandra B. Franks skrifar Skoðun Aldrei fleiri Ljón á Íslandi Selma Rut Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Mikilvægur áfangi fyrir eldri ökumenn Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason skrifar Skoðun Er gervigreind örlög eða stefna? Hanna Kristín Skaftadóttir skrifar Skoðun Menningarsjá og hlutverk hennar Anna Hildur Hildibrandsdóttir ,Erna Kaaber skrifar Skoðun Líffræðileg fjölbreytni á undanþágu? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Minna fólk – aðrar þarfir Bozena Raczkowska skrifar Skoðun Fullveldi og almannaheill Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Börnin fyrst, kerfið svo Inga Sæland skrifar Skoðun Hvar mega okkar minnstu bræður borða? Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Sjá meira
Stjórnmál hafa fylgt manninnum frá upphafi enda er það í eðli tegundarinnar að lifa í samfélögum þar sem komast verður að félagslega bindandi niðurstöðum fyrir alla í ákveðnum málum. Þótt borð sem húsgögn hafi ekki þekkst fyrr en tiltölulega nýlega í mannkynssögunni þá hafa alltaf einhverjir þurft að berja í það í þeim skilningi að vekja athygli á málstað sínum, hver svo sem hann er, enda er ekki alltaf hlustað á alla við borðið. Á tuttugustu öldinni hafa heyrst nokkrir hvellir skellir þegar einstaklingar úr minna áheyrilegum hópum létu krepptan hnefann lenda á borðinu, þannig kváðu við raddir kvenna, hinsegin fólks sem og fólks sem tilheyrir þjóðernisminnihlutahópum, svo ekki sé minnst á mismunandi litarhátt, tungumál og annað sem kann að vera grundvöllur fyrir mismunun. Þessar raddir halda áfram að ágerast fram á okkar daga og breytileiki þeirra eykst jafnt og þétt, fólk er jafn ólíkt og það er margt. Einn af þeim hópum fólks sem er tekinn til við að brýna röddina er fatlað fólk. Þetta er tiltölulega stór minnihlutahópur sem er til staðar í öllum ríkjum heims, misjafnt er hins vegar hversu miklum árangri hefur verið náð við að koma sjónarmiðum fatlaðs fólks á framfæri. Hér á Íslandi höfum við tvö sterk hagsmunasamtök fatlaðs fólks, Öryrkjabandalag Íslands og Landssamtökin Þroskahjálp, sem gegna mikilvægu hlutverki hvað þetta varðar. Auk þeirra eru mörg minni samtök eða hópar og nokkrir fatlaðir einstaklingar sem beita sér í stjórnmálum, í flokksstarfi, á þingi eða sem aktívisti. Það að heyrast skuli í fötluðum einstaklingum ber vitni um árangur fatlaðs fólks hér á landi við að koma sínum sjónarmiðum á framfæri við yfirvöld og samfélagið í heild. Þrátt fyrir ýmsa merka áfanga, svo sem fullgildingu Samnings sameinuðu Þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks, erum við enn að mörgu leyti á upphafsreit. Fatlað fólk þarf ennþá að yfirstíga ýmsar hindranir í daglegu lífi sem hefðu ekki orðið til ef betur hefði verið hlustað. Þetta eru tálmar sem fylgja hönnun mannvirkja og skipulagningu þjónustu þar sem réttindi og þarfir fatlaðs fólks eru ekki höfð í huga. Þetta gerist reglulega og er til þess fallið að skapa óþarfa hindranir sem munu hafa áhrif um ókomna tíð. Hefði hins vegar verið tekið tillit til fatlaða fólksins í upphafi hefði ekki kostað neitt að koma í veg fyrir hindranirnar og þess vegna er svo mikilvægt að tryggja því sæti við borðið, svo það geti barið í það þegar þess þarf.Málþing um stjórnmálaþátttöku fatlaðs fólks fer fram á morgun, miðvikudag á milli klukkan 13 og 14:30 á Litla torgi í Háskóla Íslands.Greinin er hluti af greinaskriftaátaki Jafnréttisnefndar Stúdentaráðs Háskóla Íslands, í tilefni Jafnréttisdaga háskólanna sem standa yfir dagana 10.-21. október. Dagskrá má finna hér.
Blóðugar raunir háskólanema Áttatíu og fjóra daga á ári líður mér eins og líkami minn sé að tortíma sjálfum sér. 10. október 2016 11:54
Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun
Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson Skoðun
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar
Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun
Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson Skoðun