Með barn á brjósti í ræðustól

Barneignir ættu ekki að hafa áhrif á atvinnutækifæri kvenna en gera það nú samt. Oft er talað um að hvert barn sem kona eignast taki hana að meðaltali tvö ár af vinnumarkaðinum, vegna fæðingarorlofs og hlutastarfs í kjölfarið. Konur verja oftast meiri tíma í heimilisstörf en karlar og sjá einnig um uppeldi barnanna í ríkari mæli. Samhliða þessu eru þær gjarnan í vinnu. Þær eiga því oftar í erfiðleikum með að tvinna saman launaða vinnu og ólaunaða vinnu, eða heimilisstörf eins og þau eru gjarnan kölluð. Það skilar sér í minni starfsreynslu kvenna og þar með minni líkum á að konur komist í sambærilega háar stöður og karlmenn, sem taka að jafnaði styttra fæðingarorlof og eru oftar í fullu starfi.

Baráttan fyrir jafnrétti kynjanna á atvinnumarkaði snýst því að miklu leyti um fjölskylduvæna vinnustaði, þ.e. að báðir foreldrar geti sinnst starfi sínu burt séð frá fjölskylduaðstæðum. Unnur Brá Konráðsdóttir hefur tekið risa stórt skref í þeirri baráttu með því að hafa sex vikna gamalt barnið sitt með sér í vinnuni. Verður það að teljast til mikillar fyrirmyndar sem halda ber á lofti. Baráttan gerist ekki að sjálfu sér.

Íslendingar í alheimsfréttum 

Í gær gaf Unnur Brá barni sínu brjóst í ræðustól og var það ekki lengi að komast í pressuna. Íslendingar fögnuðu dirfsku hennar en hvað var það sem vakti athygli erlendis? Að öllum hafi verið sama. Að enginn þingmaður hafi sett sig upp á móti því. Gjörðir Unnar og viðbrögð kollega hennar þykja það undraverð að erlendir fréttamiðlar hafa fjallað um þetta víða um heim.

En ég spyr mig, hversu brengluð er hugsun mannsins orðin þegar það telst fréttnæmt að kona skuli geta haldið áfram að gefa svöngum og saklausum hvítvoðungi sínum þá lífsnæringu sem hann þarf til þess að lifa af, í vinnunni, án þess að nokkur geri alvarlegar athugasemdir við það?

Sem betur fer bý ég á Íslandi og get verið stollt af kynsystur minni fyrir að gera það sem hún taldi barni sínu vera fyrir bestu. Sem betur fer bý ég ekki í landi þar sem atvinnutækifæri kvenna eru takmörkuð, brjóstagjöf er bönnuð á almannafæri og frétt sem þessi veldur misjöfnum viðbrögðum meðal manna.

Íslendingar eru á margan hátt leiðandi í baráttu kynjanna. En baráttan gerist ekki af sjálfu sér og við eigum ennþá töluvert langt í land. Við þurfum því öll að að vera meðvituð um það og tileinka okkur ýmsar viðhorfsbreytingar. Jákvæð viðbrögð okkar við þessu fallega atviki eru skref í rétta átt. Vonandi hefur hér verið sett fordæmi til framtíðar.