Listmenntun Sigrún Hrólfsdóttir skrifar 17. október 2016 00:00 Í ávarpi sínu á Háskóladeginum þann 5. mars síðastliðinn hvatti menntamálaráðherra, Illugi Gunnarsson, nemendur til þess að læra það sem þeir hefðu áhuga á. Ég get tekið undir þessi orð ráðherrans og tel að þetta sé lykilatriði. Því eins og hann sagði, þá er líklegt að maður nái árangri í því sem maður brennur fyrir. Og sem betur fer erum við ekki öll eins og margir vilja verða listamenn. Það ríka menningarsamfélag sem þrífst hér í fámenninu á kletti í Norður-Atlantshafi er ekki síst tilkomið vegna þess að við höfum ákveðið að fjárfesta í menntun á fjölbreyttu sviði. Sem þjóð höfum við tekið þá ákvörðun að það sé heillavænlegt að styðja ungt fólk í því að mennta sig í því sem hugur þeirra stendur til. Burtséð frá því hvort námið sé ávísun á há laun síðar á ævinni eða ekki. Það er því mikilvægt að bjóða upp á sem flesta möguleika og að jafnrétti ríki milli námsgreina og háskóla. Svo er ekki í dag. Aðsókn að Listaháskólanum er mikil og mun færri en vilja fá inngöngu í skólann á ári hverju. Það er erfiðara að komast inn í Listaháskólann en nokkurn annan háskóla á Íslandi. En auk þess að berjast um sæti við skólann, búa þeir nemendur sem vilja stunda listnám á Íslandi við það að þurfa að greiða há skólagjöld og hafa ekki aðra kosti. Skólagjöld við skólann eru nú 490.000 kr. ári í bakkalárnámi, samanborið við 75.000 kr. skrásetningargjald í Háskóla Íslands. Listaháskólinn býr auk þess við það ójafnræði að fá langtum rýrari fjárveitingu til rannsókna en aðrir háskólar á Íslandi. Til samanburðar má nefna að hlutfall rannsókna af heildarframlagi ríkisins var 5,7% hjá Listaháskóla Íslands árið 2015, þegar hlutfallið var 37,8% hjá Háskóla Íslands og 42,8% hjá Landbúnaðarháskólanum á Hvanneyri. Auk þess er skólinn starfræktur á fjórum stöðum í borginni, í bráðabirgðahúsnæði í mismunandi ásigkomulagi með tilheyrandi fjárhagslegu óhagræði og tímasóun fyrir nemendur og kennara.Ójafnréttið verði leiðrétt Þetta er sláandi í ljósi þess að ráðherra sjálfur og ríkisstjórnin, sem og alþjóðlegar stofnanir, hafa löngu áttað sig á því að efla þarf þátt hinna skapandi greina innan skólakerfisins til þess að mæta þeim breyttu aðstæðum sem ríkja í heiminum í dag og framtíðin ber í skauti sér. Skapandi hugsun, gagnrýnin hugsun, mannleg samskipti, tilfinningagreind, það að geta tekið ákvarðanir, unnið úr vandamálum og brugðist hratt við nýjum aðstæðum, eru meðal þeirra þátta sem taldir eru vera hvað mikilvægastir í menntun komandi kynslóða. Alla þessa þætti þroska nemendur í listum með sér í ríkum mæli, samhliða því að dýpka skilning sinn á hinum mismunandi miðlum og aðferðum til tjáningar og sköpunar. Í aðdraganda kosninga er því nauðsynlegt að huga að því hver sé stefna þeirra sem ætla sér að setjast í ríkisstjórn, í mennta- og menningarmálum. Þar eru málefni Listaháskóla Íslands stór þáttur. Því er það krafa okkar sem vinnum að þessum málum að komandi ríkisstjórn leiðrétti það ójafnrétti sem nemendur í listum búa við í landinu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson Skoðun Halldór 01.08.2026 Halldór Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson skrifar Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson skrifar Skoðun Meðferð ríkisvaldsins á máli lífslokalæknisins Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar Sjá meira
Í ávarpi sínu á Háskóladeginum þann 5. mars síðastliðinn hvatti menntamálaráðherra, Illugi Gunnarsson, nemendur til þess að læra það sem þeir hefðu áhuga á. Ég get tekið undir þessi orð ráðherrans og tel að þetta sé lykilatriði. Því eins og hann sagði, þá er líklegt að maður nái árangri í því sem maður brennur fyrir. Og sem betur fer erum við ekki öll eins og margir vilja verða listamenn. Það ríka menningarsamfélag sem þrífst hér í fámenninu á kletti í Norður-Atlantshafi er ekki síst tilkomið vegna þess að við höfum ákveðið að fjárfesta í menntun á fjölbreyttu sviði. Sem þjóð höfum við tekið þá ákvörðun að það sé heillavænlegt að styðja ungt fólk í því að mennta sig í því sem hugur þeirra stendur til. Burtséð frá því hvort námið sé ávísun á há laun síðar á ævinni eða ekki. Það er því mikilvægt að bjóða upp á sem flesta möguleika og að jafnrétti ríki milli námsgreina og háskóla. Svo er ekki í dag. Aðsókn að Listaháskólanum er mikil og mun færri en vilja fá inngöngu í skólann á ári hverju. Það er erfiðara að komast inn í Listaháskólann en nokkurn annan háskóla á Íslandi. En auk þess að berjast um sæti við skólann, búa þeir nemendur sem vilja stunda listnám á Íslandi við það að þurfa að greiða há skólagjöld og hafa ekki aðra kosti. Skólagjöld við skólann eru nú 490.000 kr. ári í bakkalárnámi, samanborið við 75.000 kr. skrásetningargjald í Háskóla Íslands. Listaháskólinn býr auk þess við það ójafnræði að fá langtum rýrari fjárveitingu til rannsókna en aðrir háskólar á Íslandi. Til samanburðar má nefna að hlutfall rannsókna af heildarframlagi ríkisins var 5,7% hjá Listaháskóla Íslands árið 2015, þegar hlutfallið var 37,8% hjá Háskóla Íslands og 42,8% hjá Landbúnaðarháskólanum á Hvanneyri. Auk þess er skólinn starfræktur á fjórum stöðum í borginni, í bráðabirgðahúsnæði í mismunandi ásigkomulagi með tilheyrandi fjárhagslegu óhagræði og tímasóun fyrir nemendur og kennara.Ójafnréttið verði leiðrétt Þetta er sláandi í ljósi þess að ráðherra sjálfur og ríkisstjórnin, sem og alþjóðlegar stofnanir, hafa löngu áttað sig á því að efla þarf þátt hinna skapandi greina innan skólakerfisins til þess að mæta þeim breyttu aðstæðum sem ríkja í heiminum í dag og framtíðin ber í skauti sér. Skapandi hugsun, gagnrýnin hugsun, mannleg samskipti, tilfinningagreind, það að geta tekið ákvarðanir, unnið úr vandamálum og brugðist hratt við nýjum aðstæðum, eru meðal þeirra þátta sem taldir eru vera hvað mikilvægastir í menntun komandi kynslóða. Alla þessa þætti þroska nemendur í listum með sér í ríkum mæli, samhliða því að dýpka skilning sinn á hinum mismunandi miðlum og aðferðum til tjáningar og sköpunar. Í aðdraganda kosninga er því nauðsynlegt að huga að því hver sé stefna þeirra sem ætla sér að setjast í ríkisstjórn, í mennta- og menningarmálum. Þar eru málefni Listaháskóla Íslands stór þáttur. Því er það krafa okkar sem vinnum að þessum málum að komandi ríkisstjórn leiðrétti það ójafnrétti sem nemendur í listum búa við í landinu.
Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson Skoðun
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar
Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar
Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson Skoðun