Bylur hæst í tómri tunnu

Fróðlegt hefur verið að fylgjast með þingmanninum Ögmundi Jónassyni í opinberri umræðu undanfarna daga. Hafi framganga hans verið hönnuð til þess að vekja athygli má segja að ætlunarverkið hafi lukkast. Í leiðinni varð hann hins vegar uppvís að hræsni á háu stigi eins og ofsatrúarmönnum af öllum gerðum og flokkum er svo tamt.

Ögmundi hefur allan sinn feril verið launajöfnuður hugleikinn. Það er gott og blessað og að mörgu leyti göfugt markmið. Nýjasta útspil hans í þeim efnum er að hvetja til lagasetningar sem takmarkar hæstu laun ríkisstarfsmanna þannig þau verði að hámarki þreföld laun hinna lægst launuðu. Nú er þetta út af fyrir sig ekki svo galin hugmynd þótt vissulega þurfi ríkið eins og aðrir að geta fengið til liðs við sig gott starfsfólk og borgað í samræmi við það. Varla eru það hins vegar gild rök að halda því fram að því hærri laun sem vinnuveitandi greiði því verri starfskraftur fáist líkt og Ögmundur gerði.

Svona ummæli dæma þann sem mælir úr leik í umræðunni. Ef Ögmundur vill láta taka sig alvarlega væri kannski réttara að hann afsalaði sér þeim ríkulegu eftirlaunum sem hann hefur áunnið sér sem þingmaður og ráðherra og þekkjast hvergi annars staðar í atvinnulífinu. Samkvæmt Ögmundarlógík yrði hann þá sennilega betri starfskraftur fyrir vikið!

Sósíalistinn og femínistinn Ögmundur lét þó ekki þarna við sitja heldur sakaði konur í stjórnmálum um að beita fyrir sig kyni sínu sér til framdráttar. Uppskar hann fyrir vikið skammir frá ungliðahreyfingu síns flokks og varð að athlægi meðal annarra sem fylgjast með pólitík.

Ögmundur er að sjálfsögðu yfirlýstur femínisti á tyllidögum. Í útvarpsviðtalinu góða sást þó líklega glitta í hans raunverulega hugarheim. Það er alls ekkert einsdæmi í stjórnmálum að annað sé í orði en á borði, en fyrr má nú rota en dauðrota.

Gallinn við pólitískan rétttrúnað er sá að lífið er ekki bara svart og hvítt. Einfaldar patentlausnir eru sjaldnast raunhæfar.

Fólk sem ætlar að hafa vit fyrir öðrum þarf að vera með sitt á hreinu. Fæstir eru það. Breyskleiki Ögmundar er holl áminning um það.