Maðurinn með ljótu grímuna og alþýðlega nafnið

Gunnar Hansen leikari er látinn. Hann sló í gegn með túlkun sinni á hinum hryllilega Leðurfési árið 1974 í kvikmyndinni um keðjusagamorðin í Texas. Gunnar var mikill áhugamaður um íslensk fræði en tilþrif hans á hvíta tjaldinu átti eftir að hafa áhrif á heila kynslóð kvikmyndagerðarmanna.

Gunnar fæddist í Reykjavík árið 1947. Sjö ára fluttist hann til Bandaríkjanna ásamt foreldrum sínum. Hann stundaði nám Bangor í Maine og framhaldsnám í Austin í Texas. Lokaverkefni hans var ritgerð um ljóð Davíðs Stefánssonar.

Í Austin kynntist Gunnar kvikmyndagerð. Hann var stór og mikill maður og þótti henta vel fyrir hlutverk í lítilli sjálfstæðri kvikmynd. Þessi kvikmynd var frumsýnd árið 1974 undir heitinu Texas Chainsaw Massacre, eða Keðjusagamorðin í Texas.

Túlkun Gunnars á mannætunni Leatherface vakti mikla athygli. Þar elti Gunnar hóp ungmenna og murkaði úr þeim lífið með keðjusög. Í dag Texas Chainsaw Massacre álitin ein hryllilegasta og umdeildasta hryllingsmynd allra tíma.

Fréttablaðið Vísir fjallaði um myndina árið 1977. Blaðamaður benti á að einn leikari myndinni héti því alþýðlega nafni Gunnar Hansen.

Síðar komust blaðamenn Vísis að því að Gunnar var íslenskur. Vísir gaf myndinni henni tvær stjörnur. Gunnar fékk hrós en gagnrýnandi hefði þó viljað sjá íslending í geðslegra hlutverki í Hollywood-mynd.

Texas Chainsaw Massace átti eftir að hafa mikil áhrif á nýja kynslóð kvikmyndagerðarmanna. Þar á meðal Erling Óttar leikstjóra sem kynntist Gunnari í sumar.

„Við fengum okkur kaffi saman og spjölluðum um allt milli himins og jarðar. Það var mjög gaman fyrir mig að vera að byrja að gera hryllingsmyndir að fá að tala við mann sem er partur af einni alræmdustu hryllingsmynd allra tíma,“ segir Erling.

„Hann var mjög viðkunnalegur maður og vingjarnlegur.“

Gunnar lést á heimi sínu í gær en banamein hans var krabbamein. Hann fékkst við ritstörf og kennslu árum saman.

Erling hvetur fólk til að setja Texas Chainsaw Massacre í tækið í kvöld.

„Algjörlega og taka eftir því hvað það er mikill kraftur í þessari mynd. Hún er hrá og gróf en stenst tímans tönn,“ segir Erling.