Stærsta líkamsræktarstöð í heimi

Stefán Gíslason umhverfisstjórnunarfræðingur gaf sjálfum sér 50 fjallvegahlaup í fimmtugsafmælisgjöf. Tilgangurinn var að halda kroppnum í formi á sextugsaldrinum. Hlaupin hugðist Stefán fara á áratug og nú bíða hans 16 ófarnar leiðir á næstu þremur árum.



„Fjallvegahlaup eru landkönnun um ókunnar slóðir og mér hefur þótt sláandi að uppgötva hversu Íslendingar eiga gott að hafa stærstu líkamsræktarstöð heims við tærnar á sér,“ segir Stefán um upplifun sína á hlaupum yfir íslenska fjallvegi.

Fjallvegahlaupin eru afmælisgjöf Stefáns til sjálfs sín í tilefni fimmtugsafmælis hans árið 2007.

„Verkefnið hefur þríþættan tilgang; að halda mér í formi á sextugsaldrinum, kynnast landinu betur og vekja áhuga annarra á útivist og hreyfingu,“ útskýrir Stefán sem skilgreinir fjallvegi sem gamlar göngu- eða reiðleiðir sem tengja saman tvö byggðarlög eða áhugaverða staði, en einnig fáfarna bílvegi (F-vegi).

Fjallvegirnir fimmtíu eru lægst í 160 metra hæð yfir sjávarmáli, minnst 9 kílómetrar að lengd og ekki lengri en 70 kílómetrar.

„Mér hefur alltaf þótt gaman að vera úti við og fjallvegahlaupin sameina líkamsrækt, náin kynni af fáséðum náttúruperlum og skemmtilegt grúsk í heimildum. Áður en ég fer af stað skrifa ég leiðarlýsingar um fjallvegina og síðan ferðasögur að hlaupi loknu. Fjallvegir geyma gjarnan mikla sögu, sumir eru frægir úr Íslendingasögum og aðrir úr nútímabókmenntum eins og Snjáfjallahringurinn norðan Ísafjarðardjúps í skáldskap Jóns Kalmans. Slíkar tengingar gera hlaupin enn ánægjulegri, og eins og Tómas Guðmundsson sagði yrði landslag lítils virði ef það héti ekki neitt.“

Stefán á nú þrjú sumur í að ná takmarki sínu og sextán fjallvegi.

„Erfiðust var Gaflfellsheiði frá Ljárskógum í Dölum norður í Bitrufjörð á Ströndum, alls 38 kílómetrar. Þar fengum við óvænt mikinn mótvind, kulda og rigningu í fangið og mikið streð að ljúka hlaupinu í þoku og leiðindum.“



Stefán segir fjallvegahlaup léttari en keppnishlaup en að þau reyni mikið á styrk fóta þar sem undirlag sé sums staðar stórgrýtt og óslétt.

„Fjallvegahlaup eru langt í frá hættulaus ef veður breytist skjótt. Sumar leiðir eru afskekktar, óaðgengilegar og enginn bílvegur nærri fari eitthvað úrskeiðis. Sjálfur nota ég gps-punkta til að rata um óstikaðar leiðir og eftir því sem fram vindur lærir maður meira um nauðsynlegar öryggisráðstafanir á ferðum sem þessum,“ segir Stefán, sem er fæddur og uppalinn í Gröf í Bitrufirði og veit hvernig náttúruöflin virka.

„Ég hef meðal annars lent í óvæntum uppákomum á hlaupunum, villst af leið og lent í klettum sem vissulega skelfdi mig en ég gat komið mér út úr af sjálfsdáðum.“

Stefán kveðst á margan hátt ríkari eftir að hann hóf að hlaupa um fjallvegi. „Hlaupin gefa mér margt; náttúruupplifun, félagsskap, útivist, ferskt loft og gott líkamlegt ástand. Þau eru heilsubætandi og fjallamennsku fylgir frelsistilfinning og mikil andleg og líkamleg vellíðan.“

Arnarvatnsheiði er lengsta ófarna leiðin á lista Stefáns.

„Reindalsheiði á Austfjörðum er líklega sú alskemmtilegasta hingað til. Leiðin liggur frá Fáskrúðsfirði suður í Breiðdal, himinhátt í tilkomumiklum fjöllum og krefjandi með snjó í toppnum og bröttum brekkum í stórkostlegri náttúrufegurð,“ segir Stefán.

Þeim sem vilja hlaupa íslenska fjallvegi með Stefáni er bent á www.fjallvegahlaup.is og Fjallvegahlaup á Facebook. Þar er ýmis fróðleikur, ferðaáætlanir og ferðasögur með myndum.