Hjólað í vasa skattgreiðenda

Borgarráð samþykkti á fundi sínum fimmtudaginn 14. ágúst sl. að skipaður yrði starfshópur sem á að skoða möguleikann á því að koma á laggirnar hjólaleigukerfi í Reykjavík, eftir atvikum á höfuðborgarsvæðinu, eins og fram kemur í samstarfsyfirlýsingu borgarstjórnar.

Á vef Reykjavíkurborgar kemur eftirfarandi fram um starfssvið hópsins:

„Hjólaleigur eða Bike Sharing Systems hafa tryggt sér sess í fjölmörgum borgum erlendis þar sem lögð er áhersla á vistvænar samgöngur. Tilgangur þeirra er að veita fólki aðgang að hjóli fyrir ferðir sínar innan borgarmarkanna, á fyrirfram tilgreindum stöðum. Borgarbúar geta tekið hjól á einum stað og skilað því af sér á öðrum stað.

Starfshópurinn á að afla upplýsinga um hjólaleigukerfi sem komið hefur verið upp í borgum erlendis og skoða með hvaða hætti slíkum kerfum hefur verið komið á laggirnar í viðkomandi borgum. þ.m.t.;

Aðkomu borgaryfirvalda að verkefninu, fjármögnun, rekstri og viðhaldi.

Staðsetningu, greiðslumáta og annað fyrirkomulag.

Samstarf við einkaaðila um fjármögnun eða beina þátttöku í verkefninu.

Skilgreining markhópa og samspil við aðra ferðamáta.

Greina hvernig mismunandi hjólaleigukerfi gætu hentað í Reykjavík og eftir atvikum á höfuðborgarsvæðinu og gera tillögur að fyrirkomulagi slíks kerfis.

Starfshópurinn á einnig að setja fram drög að kostnaðaráætlun og eða útboðsfyrirkomulagi hjólaleigukerfis í Reykjavík. Miðað er við að starfshópurinn skili niðurstöðum fyrir 1. nóvember nk.“

Ekki grunnþjónusta

Nú er ekkert nema gott um það að segja að möguleikar fólks til þess að fara ferða sinna á reiðhjólum innan borgarmarkana aukist. Enda hjólreiðar holl og góð hreyfing. Ég er hins vegar efins um það að borgin ætti að koma að rekstri reiðhjólaleigu sem þessari. Þjónusta sem þessi er ekki grunnþjónusta og því ekki hlutverk borgarinnar að ráðstafa skattfé íbúa borgarinnar í verkefni sem þetta.

Hlutverk borgarinnar á að vera það sama og varðandi flesta aðra atvinnustarfsemi, þ.e. að ætla henni stað eða staði í borgarlandinu og bjóða þá staði til kaups eða leigu. Staðir eins og við Lækjartorg, Hlemm, Mjódd, Kringluna og eflaust einhverjir fleiri staðir gætu verið kjörnir fyrir starfsemi sem þessa.

Það er eins með þessa starfsemi og alla aðra. Ef eftirspurnin er næg utan hugarheims borgarfulltrúa, þá finnst örugglega einhver sem hefði áhuga á því að reka svona reiðhjólaleigu. Borgin hefði svo tekjur af sölu/leigu á landi undir starfsemina ásamt öðrum tekjum sem borgin hefur af fyrirtækjarekstri í borginni.

Óheftur aðgangur að peningum

Ef eftirspurnin er ekki næg, er það einboðið að tap verði á rekstrinum, hvort sem hann yrði í höndum borgarinnar eða annarra. Reyndar dytti sjálfsagt engum í hug að fara út í rekstur sem fyrirsjáanlegt tap væri af. Nema þá kannski frjálslyndu sósíalistunum sem stýra borginni þessi misserin og hafa nær óheftan aðgang að annarra manna peningum.