Hótel mamma Jórunn Pála Jónasdóttir skrifar 11. mars 2014 06:00 Fátt er jafn spennandi og að flytja að heiman. Þessi stund í lífi okkar allra, allavega flestra okkar, þegar maður skríður yfir tvítugt, yfirgefur unglingsárin og tekur fyrstu skrefin í átt til sjálfstæðis með því að yfirgefa „Hótel mömmu“ og koma undir sig eigin fótum, markar óneitanlega kaflaskil. Í dag vekja þessi tímamót þó óþarfa kvíða á meðal margra ungra Reykvíkinga enda ekki hlaupið að því fyrir ungt fólk, einkum tekjulitla námsmenn, að útvega sér húsnæði í höfuðborginni. Ekki er óalgengt að ungt fólk sé að greiða vel yfir hundrað þúsund krónur fyrir litlar „holur“ í miðbæ Reykjavíkur. Ofan á þessar hundrað þúsund krónur bætast síðan allskonar staðlaðir mánaðarreikningar fyrir nauðsynjum á borð við rafmagn, hita, interneti og síma. Þá er í langflestum tilfellum gerð sú krafa, af hálfu leigusala, að leigjandi greiði bæði fyrirfram tvo til þrjá mánuði auk tryggingar í formi reiðufjár eða bankaábyrgðar. Fyrir ungt par með meðaltekjur getur þetta þýtt mjög erfiðan róður þar sem stærstur hluti mánaðartekna þess fer í húsnæðiskostnað og lítill sem enginn afgangur verður eftir til að leggja til hliðar. Fyrir einhleypan námsmann markar þetta hins vegar ómöguleika og verður til þess að drepa niður alla draumóra um að flytja að heiman.Í mánuði á biðlista Námsmönnum bjóðast vissulega ákveðin úrræði á borð við stúdentagarða Félagsstofnunar stúdenta og stúdentaíbúðir Byggingarfélags námsmanna. Helsti gallinn við þessi úrræði felst í því að eftirspurnin er margföld á við framboðið og þeir sem ætla sér að nýta þau verða því að bíta í það súra epli að sitja mánuðum saman á biðlista. Einhleypur námsmaður í Reykjavík sem hvorki hefur efni á því að leigja íbúð á almennum leigumarkaði né hefur þolinmæði til að bíða út í hið óendanlega eftir stúdentaíbúð situr því í raun fastur heima hjá foreldrum sínum í eins konar nútíma átthagafjötrum. Það hlýtur að vera til einhver skynsamleg lausn á þessu vandamáli. Til dæmis að leitað verði leiða til þess að lækka byggingarkostnað eða að lóðum verði úthlutað til frumkvöðla líkt og Smáíbúða ehf. sem hafa bent á möguleika sem felast í því að innrétta íbúðir inni í gámum. Eitthvað verður að gera til að auðvelda ungum Reykvíkingum að koma undir sig fótunum. Aðgerðarleysi núverandi borgarstjórnarmeirihluta er ólíðandi og ef ekki finnast lausnir á næstu misserum þá mun húsnæðisvandi ungra Reykvíkinga halda áfram að vaxa. Vonandi kemst nýr og frjálslyndur meirihluti til valda í borgarstjórninni í vor, meirihluti sem setur málefni ungs fólks í forgang. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson Skoðun Pólitískir vindhanar sem vilja nú hafa afstöðu af þjóð Þórður Snær Júlíusson Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks í ESB Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun „Við hefðum aldrei átt að ganga í ESB,“ sagði engin þjóð aldrei Eiríkur Ragnarsson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson Skoðun Skoðun Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson skrifar Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Pólitískir vindhanar sem vilja nú hafa afstöðu af þjóð Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun „Við hefðum aldrei átt að ganga í ESB,“ sagði engin þjóð aldrei Eiríkur Ragnarsson skrifar Skoðun Bandaríkin Gunnar Björgvinsson skrifar Skoðun Bollaleggingar Sigurður Kári Kristjánsson skrifar Skoðun Höggdeyfir fyrir hverja? Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Ísland, já takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Já-sjá leiðir til Já-já Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Hvernig tryggjum við börnum okkar framtíð á Íslandi? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvers vegna blaktir palestínski fáninn í Gleðigöngunni? Elí Hörpu- og Önundarbur,Bashar Murad skrifar Skoðun B verður 8 – umbætur eða umbúðaskipti? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Ég hélt að friðurinn væri kominn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Við megum ekki gefa eftir Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Blásum til sóknar í menntun með bættum námsgögnum Hulda Birna Kjærnested Baldursdóttir skrifar Skoðun Sameinumst undir regnboganum: Jafnrétti, inngilding og stolt Clara Ganslandt skrifar Skoðun Mikilvægasta Gleðigangan Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Sjöunda þversögn gervigreindar Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Myndum borga fyrir inngöngu Svartfjallalands Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun The First Yes Is the Crucial Vote Carl Baudenbacher skrifar Sjá meira
Fátt er jafn spennandi og að flytja að heiman. Þessi stund í lífi okkar allra, allavega flestra okkar, þegar maður skríður yfir tvítugt, yfirgefur unglingsárin og tekur fyrstu skrefin í átt til sjálfstæðis með því að yfirgefa „Hótel mömmu“ og koma undir sig eigin fótum, markar óneitanlega kaflaskil. Í dag vekja þessi tímamót þó óþarfa kvíða á meðal margra ungra Reykvíkinga enda ekki hlaupið að því fyrir ungt fólk, einkum tekjulitla námsmenn, að útvega sér húsnæði í höfuðborginni. Ekki er óalgengt að ungt fólk sé að greiða vel yfir hundrað þúsund krónur fyrir litlar „holur“ í miðbæ Reykjavíkur. Ofan á þessar hundrað þúsund krónur bætast síðan allskonar staðlaðir mánaðarreikningar fyrir nauðsynjum á borð við rafmagn, hita, interneti og síma. Þá er í langflestum tilfellum gerð sú krafa, af hálfu leigusala, að leigjandi greiði bæði fyrirfram tvo til þrjá mánuði auk tryggingar í formi reiðufjár eða bankaábyrgðar. Fyrir ungt par með meðaltekjur getur þetta þýtt mjög erfiðan róður þar sem stærstur hluti mánaðartekna þess fer í húsnæðiskostnað og lítill sem enginn afgangur verður eftir til að leggja til hliðar. Fyrir einhleypan námsmann markar þetta hins vegar ómöguleika og verður til þess að drepa niður alla draumóra um að flytja að heiman.Í mánuði á biðlista Námsmönnum bjóðast vissulega ákveðin úrræði á borð við stúdentagarða Félagsstofnunar stúdenta og stúdentaíbúðir Byggingarfélags námsmanna. Helsti gallinn við þessi úrræði felst í því að eftirspurnin er margföld á við framboðið og þeir sem ætla sér að nýta þau verða því að bíta í það súra epli að sitja mánuðum saman á biðlista. Einhleypur námsmaður í Reykjavík sem hvorki hefur efni á því að leigja íbúð á almennum leigumarkaði né hefur þolinmæði til að bíða út í hið óendanlega eftir stúdentaíbúð situr því í raun fastur heima hjá foreldrum sínum í eins konar nútíma átthagafjötrum. Það hlýtur að vera til einhver skynsamleg lausn á þessu vandamáli. Til dæmis að leitað verði leiða til þess að lækka byggingarkostnað eða að lóðum verði úthlutað til frumkvöðla líkt og Smáíbúða ehf. sem hafa bent á möguleika sem felast í því að innrétta íbúðir inni í gámum. Eitthvað verður að gera til að auðvelda ungum Reykvíkingum að koma undir sig fótunum. Aðgerðarleysi núverandi borgarstjórnarmeirihluta er ólíðandi og ef ekki finnast lausnir á næstu misserum þá mun húsnæðisvandi ungra Reykvíkinga halda áfram að vaxa. Vonandi kemst nýr og frjálslyndur meirihluti til valda í borgarstjórninni í vor, meirihluti sem setur málefni ungs fólks í forgang.
Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson Skoðun
Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson Skoðun
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar
Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar
Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar
Skoðun Hvers vegna blaktir palestínski fáninn í Gleðigöngunni? Elí Hörpu- og Önundarbur,Bashar Murad skrifar
Skoðun Blásum til sóknar í menntun með bættum námsgögnum Hulda Birna Kjærnested Baldursdóttir skrifar
Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson Skoðun
Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson Skoðun