Bróðir minn Krabbameinsfélagið Hildur Baldursdóttir skrifar 31. október 2013 06:00 Um miðjan mars á þessu ári greindist ég með brjóstakrabbamein. Sá dómur var mér eðlilega þungbær. Fyrirvaralaust breyttist lífið. Árs veikindaleyfi frá vinnu og lífið umturnaðist. Á slíkum tímum þarf maður marga bandamenn. Við þekkjum það tilsvar frá hetjum fornsagnanna: „Ber er hver að baki nema sér bróður eigi“. Margir „bræður“ hafa fylkt sér að baki mér og einn af þeim öflugri er Ráðgjafarþjónusta Krabbameinsfélagsins í Skógarhlíð. Góð vinkona beindi mér þangað fljótlega eftir greiningu og það er ekki ofmælt að mér var tekið opnum örmum. Fyrst fékk ég tíma í slökun sem róaði strekktar taugar og fleiri slíkir tímar hafa bæst við. Svo var mér bent á snyrtinámskeið. Ég hélt að það væri bara pjatt, en annað kom á daginn. Ekki minnst gagnlegt að fá aðstoð við að sættast við breytt útlit. Nú er ekki lengur í boði að skella á sig maskara og glossi og líta bara skikkanlega út. Húðin breytist og augnhár hverfa, en ég fékk góða hjálp við að takast á við það. Fjölbreyttir fyrirlestrar eru í boði bæði til gagns og gamans. Síðast var ég að læra um varðveislu og flokkun á stafrænum ljósmyndum. Frá upphafi hef ég mætt eins oft og ég get í Qi-gong hugleiðslu undir leiðsögn Gunnars Eyjólfssonar leikara. Við öndum inn góðri orku, stjórnum henni, slökum og tæmum hugann. Þessar æfingar hafa nýst mér vel þegar verkir eða áhyggjur segja til sín. Námskeið eru fjölbreytt í Skógarhlíðinni. Núna er ég á frábæru átta vikna námskeiði í „Núvitund“ (Mindfullness). Það námskeið hjálpar til við að lifa í núinu og njóta augnabliksins. Að bægja frá sér erfiðum hugsunum og takast á við það sem mætir manni. Það sem er samt allra best er viðmótið sem mætir manni í Ráðgjafarþjónustunni í Skógarhlíðinni. Ekki bara frá starfsfólki, heldur líka hinum gestunum. Ég reyni að fara þangað eins oft og ég get, því mér líður ævinlega betur eftir heimsóknina, hvert svo sem erindið er. Ég hef alltaf tekið einhvern þátt í bleika mánuðinum og þá hugsað til þeirra sem standa á vígvellinum. Verð að viðurkenna að mánuðurinn í ár er öðruvísi. Nú er það ég sem er í baráttunni og tek við og þakka hlýjar hugsanir og stuðning. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Af hverju fer sérsveitin í fleiri útköll? Davíð Bergmann Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Heiðrún Jónsdóttir Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson Skoðun Er Ísland með landslið í fótbolta? Jón Páll Haraldsson Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Ég kvíði eftirköstum ESB-kosninganna - Óháð niðurstöðu Þorsteinn Magnússon skrifar Skoðun Ævisaga krónunnar Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Er Ísland með landslið í fótbolta? Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Hví ekki að velja eitthvað ódýrara en evru? Jóhann Óli Eiðsson skrifar Skoðun Ef Ísland væri gosdrykkur Geir Gígja skrifar Skoðun Af hverju fer sérsveitin í fleiri útköll? Davíð Bergmann skrifar Skoðun Frá leikgleði til afreka Willum Þór Þórsson skrifar Skoðun Ekki éta útsæðið Jóhannes Þór Skúlason skrifar Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Heiðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir skrifar Skoðun Réttarríki fyrir lengra komna Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað er að því að vera heimsborgari? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar sauðfé verður á vegi okkar Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir skrifar Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson skrifar Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal skrifar Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson skrifar Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Ljósmyndarinn á öld gervigreindar Kristján Logason skrifar Sjá meira
Um miðjan mars á þessu ári greindist ég með brjóstakrabbamein. Sá dómur var mér eðlilega þungbær. Fyrirvaralaust breyttist lífið. Árs veikindaleyfi frá vinnu og lífið umturnaðist. Á slíkum tímum þarf maður marga bandamenn. Við þekkjum það tilsvar frá hetjum fornsagnanna: „Ber er hver að baki nema sér bróður eigi“. Margir „bræður“ hafa fylkt sér að baki mér og einn af þeim öflugri er Ráðgjafarþjónusta Krabbameinsfélagsins í Skógarhlíð. Góð vinkona beindi mér þangað fljótlega eftir greiningu og það er ekki ofmælt að mér var tekið opnum örmum. Fyrst fékk ég tíma í slökun sem róaði strekktar taugar og fleiri slíkir tímar hafa bæst við. Svo var mér bent á snyrtinámskeið. Ég hélt að það væri bara pjatt, en annað kom á daginn. Ekki minnst gagnlegt að fá aðstoð við að sættast við breytt útlit. Nú er ekki lengur í boði að skella á sig maskara og glossi og líta bara skikkanlega út. Húðin breytist og augnhár hverfa, en ég fékk góða hjálp við að takast á við það. Fjölbreyttir fyrirlestrar eru í boði bæði til gagns og gamans. Síðast var ég að læra um varðveislu og flokkun á stafrænum ljósmyndum. Frá upphafi hef ég mætt eins oft og ég get í Qi-gong hugleiðslu undir leiðsögn Gunnars Eyjólfssonar leikara. Við öndum inn góðri orku, stjórnum henni, slökum og tæmum hugann. Þessar æfingar hafa nýst mér vel þegar verkir eða áhyggjur segja til sín. Námskeið eru fjölbreytt í Skógarhlíðinni. Núna er ég á frábæru átta vikna námskeiði í „Núvitund“ (Mindfullness). Það námskeið hjálpar til við að lifa í núinu og njóta augnabliksins. Að bægja frá sér erfiðum hugsunum og takast á við það sem mætir manni. Það sem er samt allra best er viðmótið sem mætir manni í Ráðgjafarþjónustunni í Skógarhlíðinni. Ekki bara frá starfsfólki, heldur líka hinum gestunum. Ég reyni að fara þangað eins oft og ég get, því mér líður ævinlega betur eftir heimsóknina, hvert svo sem erindið er. Ég hef alltaf tekið einhvern þátt í bleika mánuðinum og þá hugsað til þeirra sem standa á vígvellinum. Verð að viðurkenna að mánuðurinn í ár er öðruvísi. Nú er það ég sem er í baráttunni og tek við og þakka hlýjar hugsanir og stuðning.
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar