Fátækragildra aldraðra Jóhanna Axelsdóttir skrifar 20. febrúar 2013 06:00 Ég er ein af þeim sem ekki er hrifin af kerfinu sem hefur verið til margra ára hjá Tryggingastofnun, um leið og ég kom þangað inn á 69. aldursári spenntist upp fátækragildra. Það er afskaplega áríðandi að þessu kerfi verði breytt, til hagsbóta fyrir notendur. Ég segi fyrir mig, að hefði ég ekki fengið aðstoð góðra manna síðara hluta ársins 2012, hefði ég ekki haft í mig og á, það er afskaplega vond tilfinning að sjá ekki ljós framundan, koðna niður í fátækt og volæði, ég var farin að sjá fyrir mér gröfina og heyra í moldinni falla yfir mig. Þessi sífellda njósnaaðferð, fara inn á bankareikninga og sekta fólk er ekki mönnum bjóðandi. Mér líður eins og ég sé undir eftirliti lögreglu. Þessi upphæð sem fólk hefur leyfi til þess að vinna fyrir á ári er beinlínis hlægileg. Hvar er hægt að fá vinnu sem býður fóki 40 þúsund á mánuði? Staðan er óþolandi fyrir þá sem hafa ekkert nema lífeyri frá Tryggingastofnun og smávegis frá lífeyrissjóði sem er dregið frá lífeyrinum sem sífellt er verið að skerða.Leita til hjálparsamtaka Hvers vegna sækja svona margir ellilífeyrisþegar til hjálparsamtaka? Það er ekki eins og við eigum að þurfa að betla, fólk sem hefur lagt sitt til samfélagsins alla starfsævina. Það hafa ekki allir gengið menntaveginn og þar af leiðandi ekki þegið há laun fyrir störf sín um ævina, sbr. þá sem falla undir verkalýðsfélögin. Ég hef heyrt því fleygt að einhverjir geymi fjármuni sína í bankahólfum, jafnvel í útlendum bönkum. Það eru sjálfsagt til margar leiðir, sem venjulegt fólk þekkir bara ekki. Hrunið setti strik í reikninginn fyrir margan manninn sem var t.d. að safna fyrir utanlandsferð eftir starfslok, eða eitthvað álíka, til að auðga andann, sem ekki er síður nauðsynlegt á efri árum. Ég setti til hliðar á sparireikninga og hávaxtasjóði sem fóru á hliðina. Ef það eru til stjórnmálamenn sem eru til í að taka þessi mál upp á sína arma, mun ég styðja þann flokk, og sjálfsagt margir fleiri. Heyrt hef ég utan að mér að fólk ætli ekki að ryðjast í hópum til þess að kjósa, og það er slæmt að nota ekki kosningaréttinn. Það gengur ekki þetta flókna kerfi sem viðgengst, sendandi fólki bréf frá stofnuninni, þar sem koma fram alls kyns skerðingar vegna þessa og hins, sem er líka ákaflega ruglandi. Skattayfirvöld ættu að innheimta skattinn beint af okkur sem erum eitthvað að starfa, eða finna einhverja betri lausn. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson Skoðun Skoðun Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Sjá meira
Ég er ein af þeim sem ekki er hrifin af kerfinu sem hefur verið til margra ára hjá Tryggingastofnun, um leið og ég kom þangað inn á 69. aldursári spenntist upp fátækragildra. Það er afskaplega áríðandi að þessu kerfi verði breytt, til hagsbóta fyrir notendur. Ég segi fyrir mig, að hefði ég ekki fengið aðstoð góðra manna síðara hluta ársins 2012, hefði ég ekki haft í mig og á, það er afskaplega vond tilfinning að sjá ekki ljós framundan, koðna niður í fátækt og volæði, ég var farin að sjá fyrir mér gröfina og heyra í moldinni falla yfir mig. Þessi sífellda njósnaaðferð, fara inn á bankareikninga og sekta fólk er ekki mönnum bjóðandi. Mér líður eins og ég sé undir eftirliti lögreglu. Þessi upphæð sem fólk hefur leyfi til þess að vinna fyrir á ári er beinlínis hlægileg. Hvar er hægt að fá vinnu sem býður fóki 40 þúsund á mánuði? Staðan er óþolandi fyrir þá sem hafa ekkert nema lífeyri frá Tryggingastofnun og smávegis frá lífeyrissjóði sem er dregið frá lífeyrinum sem sífellt er verið að skerða.Leita til hjálparsamtaka Hvers vegna sækja svona margir ellilífeyrisþegar til hjálparsamtaka? Það er ekki eins og við eigum að þurfa að betla, fólk sem hefur lagt sitt til samfélagsins alla starfsævina. Það hafa ekki allir gengið menntaveginn og þar af leiðandi ekki þegið há laun fyrir störf sín um ævina, sbr. þá sem falla undir verkalýðsfélögin. Ég hef heyrt því fleygt að einhverjir geymi fjármuni sína í bankahólfum, jafnvel í útlendum bönkum. Það eru sjálfsagt til margar leiðir, sem venjulegt fólk þekkir bara ekki. Hrunið setti strik í reikninginn fyrir margan manninn sem var t.d. að safna fyrir utanlandsferð eftir starfslok, eða eitthvað álíka, til að auðga andann, sem ekki er síður nauðsynlegt á efri árum. Ég setti til hliðar á sparireikninga og hávaxtasjóði sem fóru á hliðina. Ef það eru til stjórnmálamenn sem eru til í að taka þessi mál upp á sína arma, mun ég styðja þann flokk, og sjálfsagt margir fleiri. Heyrt hef ég utan að mér að fólk ætli ekki að ryðjast í hópum til þess að kjósa, og það er slæmt að nota ekki kosningaréttinn. Það gengur ekki þetta flókna kerfi sem viðgengst, sendandi fólki bréf frá stofnuninni, þar sem koma fram alls kyns skerðingar vegna þessa og hins, sem er líka ákaflega ruglandi. Skattayfirvöld ættu að innheimta skattinn beint af okkur sem erum eitthvað að starfa, eða finna einhverja betri lausn.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar